Τα παιδιά δεν διαμορφώνουν αυτοπεποίθηση από συμβουλές. Τη διαμορφώνουν παρατηρώντας.
Ένας πατέρας που προσπαθεί να σταθεί με ψυχραιμία, ακόμη και όταν δυσκολεύεται, δίνει στο παιδί του κάτι βαθύ: ένα νευρικό σύστημα που μαθαίνει να ρυθμίζεται.
Όπως εξηγεί η ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια, Μαρία A. Δημητριάδου, έρευνες έχουν δείξει, πως η αυτοπεποίθηση και ο συναισθηματικός έλεγχος των παιδιών διαμορφώννται από το πώς ο πατέρας αντιδρά υπό πίεση.
Όταν ένα παιδί φοβάται, απογοητεύεται ή θυώνει σηκώνει το βλέμμα του. Κοιτάζει τον μπαμπά. Για να δει: είναι ο κόσμος ασφαλής;
Αν δει σταθερότητα, ο εγκέφαλός του ηρεμεί. Αν δει πανικό, μαθαίνει, ότι ο κίνδυνος είναι μεγάλος. Τα παιδιά ρυθμίζονται μέσα από τις δικές μας αντιδράσεις.
Η έρευνα δείχνει, ότι η συναισθηματική παρουσία του πατέρα συνδέεται με:
- μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση
- καλύτερο συναισθηματικό έλεγχο
- χαμηλότερο άγχος αργότερα στη ζωή.
Κι αυτό δεν συμβαίνει λόγο τελειότητας, αλλά λόγω σταθερότητας. Τα παιδιά δεν απορροφούν λόγια, αλλά το παράδειγμα.
Πώς διαχειρίζεται ο μπαμπάς την σύγκρουση, πώς την αντέχει, πώς στέκεται απέναντι στην αβεβαιότητα. Αυτό γίνεται το εσωτερικό τους μοντέλο.
Για αυτό, μπαμπάδες αξίζει να θυμάστε, ότι δεν χρειάζεται να είστε άψογοι, αλλά παρόντες.
Γιατί κάποια μέρα η φωνή σας θα γίνει η φωνή μέσα τους.
