Από μικρή θυμάμαι τα πάρτυ γενεθλίων μου.
Αν και ήταν ευχή και κατάρα για μένα αφού «έπεφταν» πριν ξεκινήσουν τα σχολεία και σπανίως καλούσα όλη την τάξη. Οι προσκλήσεις περιορίζονταν σε γειτονάκια, στενούς φίλους, ξαδέλφια και παιδιά οικογενειακών μας φίλων. Θυμάμαι πάντα τη μητέρα μου να ξεκινά τις ετοιμασίες δύο μέρες πριν, να αποφασίσει τι θα μαγειρέψει, τα τυροπιτάκια, τα σουβλάκια, μπουρεκάκια και ό,τι άλλο ευφάνταστο μπορούσε να ξετρυπώσει μέσα από το βιβλίο συνταγών. Η ίδια μάλιστα έφτιαχνε και την τούρτα.
Το πάρτι γινόταν στο σπίτι, τα παιδιά έρχονταν με χαρά και παίζαμε με τα μπαλόνια, «ψήναμε» τα πατατάκια πάνω στα κεριά -όλοι το έχετε κάνει των 80’s το ξέρω- χορεύαμε τις επιτυχίες τις εποχής και ανοίγαμε όλοι μαζί τα δώρα.
Στο σήμερα, λοιπόν, και σκρολάροντας στα social media «έπεσα» πάνω σε μία ανάρτηση ομάδας αφιερωμένης στις δεκαετίες του ’80 και του ’90 με μία φωτογραφία παιδικού πάρτι του τότε και μία λεζάντα που έλεγε: «Γιατί πλέον τα παιδικά πάρτυ δεν γίνονται στα σπίτια;».
Μία καλή ερώτηση που έδωσε πολλές απαντήσεις στα σχόλια και οι οποίες έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον, αφού πολλά από τα παιδιά του τότε είναι γονείς του σήμερα.
Κόπωση, έλλειψη χώρου και χρόνου
Ένα σχεδόν συντριπτικό ποοστό σχολίων μιλούν για έλλειψη χρόνου, χώρου, αλλά και κούραση από την πλευρά των γονέων. Μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά σχόλια είναι τα εξής:
«Γιατί δουλεύουμε πολύ, τρέχουμε πολύ, κουραζόμαστε πολύ για να κάνουμε πάρτυ στο σπίτι, που προϋποθέτει δύο φορές καθαριότητα πριν και μετά συν όλα αυτά που θα ετοιμάσεις. Παλαιά οι περισσότερες μητέρες δεν δούλευαν τόσο πολύ όσο τώρα»
«Γιατί τότε δεν είχε παιδότοπους και ήταν συνηθισμένη η τζάμπα δουλειά των γυναικών μέχρι τελικής πτώσεως! Αν υπήρχαν οι σημερινές επιλογές μια χαρά θα τα έκαναν έξω κι οι μαμάδες μας!»
«Επειδή παλιά γνωρίζονταν όλοι στη γειτονιά και άφηναν μόνο τα παιδιά στο σπίτι. Σήμερα που δεν υπάρχουν γειτονιές, έρχονται και οι γονείς μαζί σε ένα άγνωστο σπίτι οπότε δε χωράμε πλέον. Παλιά υπήρχε χρόνος και αντοχή για ετοιμασίες και καθάρισμα πριν και μετά, σήμερα όχι. Παλιά τα παιδιά ήξεραν να παίζουν μεταξύ τους. Σήμερα ξέρουν το καθένα να παίζει στην οθόνη και όταν συναντιούνται μεταξύ τους ξέρουν μόνο να φέρονται σαν θηρία, να ουρλιάζουν και να καταστρέφουν. Θες κι άλλα;»
«Γιατί η δόλια η μάνα καθαριζε 1 βδομάδα πριν μη και την πιάσουν στο στόμα της μερικές μερικές και 1 εβδομάδα μετά γιατί ήταν το σπιτι σα να πέρασαν κανίβαλοι.Βεβαια ήταν ωραία!!!Τωρα βλέπω μόνο δήθεν τοσο ανάμεσα σε γονείς οσο ανάμεσα και στα ίδια τα παιδιά. Υπήρχε τότε αυθορμητισμός, υπήρχε η έννοια της παρέας να πούν οι μεγάλοι τα δικά τους, αυτοί που δεν γνωριζοντουσαν γνωριζονταν κ γίνονταν μια παρέα όλοι. Τα παιδιά έπαιζαν γελούσαν…μάλωναν…αλλά ακόμη κι όταν μάλωναν σε 2 λεπτά ήταν πάλι φίλοι. Έπαιζαν μαζί. Τώρα μη τολμήσει άλλο παιδί και σπρώξει το παιδί σου…Ω Παναγία μου. Τρώγανε τα παιδιά απλα πράγματα που υπήρχαν σε όλα τα παρτυ. Η τούρτα δεν ήταν κι αυτή καραδήθεν. Δεν υπήρχε τσαντουλα με αναμνηστικά δώρα από το παρτυ κτλ κτλ
Όλα στο παιδικό δωμάτιο η στην αυλή και δώσε παιχνίδι.επαιζαν με 2 μπάλες, μπαλονια και 1 σχοινάκι 30 πιτσιρικια.»
«1. Γιατί οι μαμάδες δουλεύουν
2. Γιατί τα ωράρια είναι διαφορετικά από παλιά
3. Γιατί οι μαμάδες ήταν εικοσαρες και όχι σαραντάρες και είχαν άλλες αντοχές
4. Γιατί στα πάρτι πήγαιναν τα παιδιά μόνα τους άρα δεν υπήρχε θέμα χωρου
5. Δε βαριουνται, κι έξω που τα κάνουν πάλι τρέξιμο έχει».
«Γιατί δεν θέλουμε!έξω και το παιδί θα είναι ευτυχισμένο και εγώ που δεν θα έχω να μαζέψω ένα χάος μετά…!!!»
«Γιατί δεν έχουν χρόνο κ όρεξη όταν δουλεύουν κ τρέχουν όλη την εβδομάδα με τα παιδιά κ τις υποχρεώσεις. Εγώ θυμάμαι δούλευα κ μετά μέχρι τις 12 το βράδυ στο σπίτι, 2ημερες πριν για τα πάρτι.»
«Δεν έχω χώρο.Επισης είναι οργανωμένα στους παιδότοπους.Δεν έχω να μαγειρέψω,να σερβίρω,να αγοράσω αναψυκτικά/μπύρες για τους μεγάλους κτλ,πλύνω πιάτα,να καθαρίσω,να φροντίσω την μουσική κτλ.Συν ότι παίζουν με τα φουσκωτά και τα διάφορα παιχνίδια με τις ώρες και περνάνε τέλεια.»
«Γιατί τα σπίτια μας είναι πλέον τρύπες και δεν χωράνε. 5 παιδάκια είναι ικανά να σπάσουν το σπίτι γιατί δεν έχουν που να βγάλουν την ενέργεια τους. Που να τα βάλεις 15-20 παιδιά;»
Κόστος
Οι απόψεις εδώ διίστανται, αφού εκφράστηκαν σχόλια σχετικά με το κόστος αγοράς των πρώτων υλών για τη διοργάνωση ενός πάρτυ στο σπίτι σε σύγκριση με έναν παιδότοπο:
«Γιατί για να κανεις τωρα γενέθλια στο σπιτι με πολλα ατομα ,ειναι πανάκριβα λόγω των πρώτων υλών που εχουν φτάσει στα ύψη .Μονο την τούρτα να βάλεις, τωρα εχει 60 ευρώ μπορεί και 80 τα 3 κιλά,η απλή, ενώ τοτε ,αντε να ειχε 40 ευρώ.»
«Γιατί τα έξοδα βγαίνουν τα ίδια οπότε γιατί να κουράζεσαι;»
«Πλεον εχουμε τόσες έννοιες και έξοδα που το πιο πιθανό ειναι να μην κάνουμε καν μεγάλο παρτυ πουθενά. Ενα παιδικο παρτυ σε πετάει εκτός προϋπολογισμού. Ειμαστε όλοι μεσα στο αγχος και την κατάθλιψη (…) Δουλεύουμε όλοι φουλ, τα λεφτα δε φτανουν, ηρεμήστε λιγο οι παλαιότερες μαμάδες που μας τη λέτε κιολας.
Να σημειώσω ότι εχει τύχει και εχω κανει παρτυ στο παιδι μου και στο σπιτι, στην πιλοτη του σπιτιού, εξω σε παιδότοπο με δραστηριοτητες και μικρη συγκέντρωση με λίγους φίλους. Ολα ξεκινάνε απο την ψυχολογία μας και τα οικονομικά μας καθε φορα»
«Στα 90s πάντως, που πολλές μητέρες ήταν και εργαζόμενες, αν και ήταν δημοφιλή και τα Goody’s, πολλά παιδικά πάρτι γίνονταν σε σπίτια. Δεν θυμάμαι να υπάρχει μπουφές που να θέλει τρελή προετοιμασία, καθώς το σύνηθες ήταν έτοιμα αλμύρα σνακ, ενώ δεν υπήρχε πλύσιμο πιάτων μετά καθώς όλα ήταν μιας χρήσης, συνήθως με σχέδιο της επιλογής του εορτάζοντος και συχνά στο ίδιο θέμα με την τούρτα. Όμως έχω την εντύπωση ότι έρχονταν σχεδόν μόνο παιδιά και όχι ολόκληρη η οικογένεια όπως τώρα. Σήμερα δεν υπάρχει εμπιστοσύνη και κανένας δεν θα αφήσει το παιδί του σε ξένο σπίτι όπως παλιά. Προφανώς, όταν υπάρχουν ενήλικες, οι απαιτήσεις είναι μεγαλύτερες και σε ότι αφορά την ποσότητα και στην ποικιλία των φαγητών, όπως επίσης και των ποτών (πχ αλκοολούχα αντί για χυμούς που πίνουν τα παιδάκια). Τα παιδάκια είναι ικανοποιημένα με πιο απλά πράγματα. Ενδεχομένως τα πάρτι σε παιδότοπο να έρχονται πιο οικονομικά, καθώς, κακα τα ψέματα, δεν υπάρχει πλέον η οικονομική άνεση των 90s. Επιπλέον, στον παιδότοπο τα παιδιά θα παίξουν, ενώ στα σπίτια συνήθως καλούσαν ανιματέρ για να τα απασχολεί, κάτι που έχει επιπλεον κόστος.»
«Καλύτερα έξω ποιο οικονομικά και δεν σου διαλύουν και το σπίτι»
Η «απρόσωπη» εποχή και η αποξένωση
Ένα ακόμη στοιχείο που θίχτηκε στα σχόλια ήταν η εποχή που έχει αλλάξει και οι άνθρωποι ζουν περισσότερο αποξενωμένοι. Ιδιαίτερα ανέφεραν:
«Γιατί τότε ήταν όλα πιο άμεσα, όμορφα, αληθινά και ανθρώπινα. Αλλά θα ξαναγυρίσουμε κάποια στιγμή στα παλιά. Ρόδα είναι και γυρίζει.»
«Γιατί τώρα όλα έξω τα κάνουμε! Ούτε επισκέψεις ανταλλάσσουμε , κάποτε τα σπίτια μας ήταν γεμάτα, τώρα μόνο εμείς τα βλέπουμε! Θες η κούραση, θες ότι “βγήκε η ψείρα στον γιακά” που έλεγαν οι γονείς μας, βαρέθηκαν η θέλουν την ησυχία τους, πολλοί οι λόγοι μπορεί να είναι, σημασία έχει ότι αποξενωθηκαμε πια από όλα και από όλους!»
«Ακόμα και οι γιορτές πια εξω γίνονται. Καποτε οι άνθρωποι αρκούνταν σε λίγα και καλα. Τώρα παραβγαινουμε στην πολυτέλεια, χωρια που δεν χωράμε στα σπίτια. Δυστυχώς εχει χαθεί η ουσια ,εχει μένει μονο το να πουλήσουμε μούρη κι έτσι αποφεύγουμε να δείξουμε το σπίτι μας οταν αυτο ,κατα τη γνώμη μας , υστερεί. Έχουμε καταντήσει παθολογικές προσωπικότητες φοβόμαστε την κατακραυγή ενός κομπλεξικου πλήθους.»
«Γιατί οι άνθρωποι απομακρύνθηκαν δυστυχώς…»
«Γιατί έχουμε γίνει μονοχνωτοι και ξιπασμενοι.Αποξενωμενοι χωρίς διάθεση επικοινωνίας και προσφοράς .Κοινώς χάθηκε οι ανθρωπιά.»
«Ούτε η κούραση είναι, ούτε τα άτομα. Προσωπικά θεωρώ ότι αυτό που φταίει είναι η αποξένωση. Δεν θέλεις πια να καλέσεις, δεν θέλεις να συναναστραφείς… Προτιμάς το απρόσωπο και το εύκολο. Και όλα αυτά επειδή μας κλέψανε τη χαρά και την ξεγνοιασιά και μας γέμισαν προβλήματα…
Ενώ τότε… Η μάνα μου δούλευε από το χάραμα μέχρι το απόγευμα, αλλά τα γενέθλια στο σπίτι, ήταν και χειμώνας… Ο κόσμος όμως ήταν χαρούμενος και μονιασμένος…
Υ.Γ. Δεν βγάζω τον εαυτό μου απ’ έξω… Κι εγώ στη μεριά της αποξένωσης ανήκω, δυστυχώς».
«Πολλοί και διαφορετικοί λόγοι. Θα έλεγα ότι ο κυριότερος λόγος είναι ότι τώρα υπάρχουν οι παιδότοποι που παλιά δεν υπήρχαν, οι οποίοι προσφέρουν μεγάλους χώρους αναψυχής για ψυχαγωγία των παιδιών με διαφορετικά παιχνίδια για όλα τα γούστα, σε συνδυασμό με ξεχωριστό χώρο για τους γονείς του κάθε παιδιού όπου απολαμβάνουν τον καφέ τους παρακολουθώντας ταυτόχρονα τα παιδιά τους και γνωρίζονται μεταξύ τους. Επίσης εκεί στην τιμή προσφέρουν κι ένα χυμό κι ένα πιάτο με διάφορα πράγματα,όπως club sandwich με πατάτες κλπ και στο τέλος κόβεις εκεί και την τούρτα γενεθλίων που έχεις παραγγείλει απ’το Ζαχαροπλαστείο και όταν πας στο σπίτι σου απλά πέφτεις για ύπνο. Αν όμως έκανες το πάρτι γενεθλίων στο σπίτι σου θα έπρεπε να αγοράσεις τα υλικά και να φτιάξεις τα σάντουιτς κλπ για όλα τα παιδιά που θα ερχόντουσαν θα έπρεπε να είχες μεγάλο χώρο στο σπίτι σου, που ελάχιστοι έχουμε, επειδή θα έρθουν και κάποιος απ’ τους δύο γονείς μαζί με το παιδί του, θα παραπονιόταν οι γείτονες για την φασαρία, και στο τέλος θα έπρεπε να καθαρίσεις όλο το σπίτι και όλα τα υπόλοιπα τα πιάτα κλπ. Ενώ με ένα ποσό γύρω στα 8-10 ευρώ το άτομο τα γλιτώνεις όλα αυτά».
Είναι θέμα μόδας
Η λέξη μόδα και η σύγχρονη εποχή της τεχνολογίας δεν θα μπορούσαν να λείπουν από μία συζήτηση σαν αυτή. Τι έγραψαν οι χρήστες:
«Γιατί έχουν έρθει στη μόδα τα πάρτυ στους παιδότοπους που κατά τη γνώμη μου τα παιδιά περνάνε πολύ πιο ωραία και για τη μαμά είναι πιο ξεκούραστα… εντωμεταξυ οικονομικά το ίδιο βγαίνει αν σκεφτεί κανείς ότι πρέπει αν καλέσει κόσμο στο σπίτι να μαγειρέψει… τούρτα, αναψυκτικά κτλ…. όμως εμείς κάναμε παρά πολλά πάρτυ κι όχι μόνο σε γενέθλια αλλά και φανταστικά πάρτυ μασκέ!»
«Γιατί τα κάνουν στον παιδότοπο η σε κάποια καφετέρια»
«Για τον ίδιο λόγο που αντί να κάνουν έναν καφέ, παραγγέλνουν ντελίβερι…»
Υπάρχουν ακόμη οι ρομαντικοί;
Υπάρχει όμως και αυτή η μερίδα ανθρώπων που διατηρεί ακόμη τον ρομαντισμό της εποχής, επιδιώκοντας να δημιουργήσει διαφορετικές αναμνήσεις για τα παιδιά του. Μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά σχόλια:
«Δεν σταμάτησαν. Τα μισά πάρτι σε σπίτια γίνονται. Απλά μερικές φορές είναι πιο εύκολο για τους γονείς να πάνε αλλού που έχει και πιο πολλές δραστηριότητες»
«Νομίζω ξαναγυρνάει η μόδα αυτή ,στο Γυμνάσιο σίγουρα ,αλλά και στο Δημοτικό οργανώνουν θεματικά πάρτυ μόνο με παιδιά στο σπίτι ,10-15 άτομα .Βαρεθηκαν τους παιδότοπους και τα μπόουλινγκ ,πατινάζ κ.λ.π.»
«Εγώ τα κάνω σπίτι. Μέχρι πρόπερσι τα ετοίμαζα εγώ όλα. Μιλάμε για πολλή κούραση και δουλεύω λίγο το χειμώνα. Ευτυχώς όμως ανακάλυψα πεντανοστιμα έτοιμα τυροπιτακια και άλλα είδη με φύλλο και αυτά πια τα παίρνω έτοιμα. Και πίτσα έχω παραγγείλει. Σκοπός είναι να περάσουν καλά τα παιδιά και όχι να δείξουμε πόσο “Καλές μανούλες” είμαστε»
Εμείς ακόμη στο σπίτι τα κάνουμε τα γενέθλιά της και επειδή γεμίζει η αυλή και ο δρόμος με κόσμο (καθότι καλοκαίρι) την επόμενη μέρα μας ρωτούν αν την αρραβωνιασαμε!! Είναι κουραστικό γιατί ναι ισχύει το μια βδομάδα πριν και μια βδομάδα μετά απίστευτη κούραση και τρέξιμο αλλά όταν περνάει αυτή η μέρα η ικανοποίηση είναι τόσο μεγάλη που τα ξεχνάω όλα. Είναι πάρτυ για μικρούς και μεγάλους!! Δε σχολιάζω όμως και αυτούς που επιλέγουν να γιορτάσουν έξω γιατί πραγματικά είναι κουραστικό και πολυέξοδο. Κρατάω όμως την ευχαρίστηση που μου μένει!! Εξάλλου σε λίγα χρόνια θα θέλει να είναι αυτή και οι φίλες της μόνες κλεισμένες στο δωμάτιο της και εγώ διακριτικά να εξυπηρετώ.»
«Καλημέρα. Εγώ έκανα πέρσι στο γιο μου πάρτυ στο σπίτι και το χάρηκαν. Μόνο τα παιδάκια. Την άλλη μέρα καθάριζα 3 ώρες αλλά δεν με πείραξε καθόλου»
«Αααα δεν ξέρω εγώ τα κάνω πάντως και με τέτοιο μπουφέ»
«Εγώ συνεχίζω και κάνω ! Μόνο τα πρώτα του τα έκανα σε κέντρο δεξιώσεων γιατί είχα καλέσει πολλά άτομα αλλά τα δεύτερα τα έκανα σπίτι και ήταν υπέροχα κούραση αλλά με καλή παρέα υπάρχει και η καλή βοήθεια και το παιδί το ευχαριστιέται ως παιδί όταν ήμουν μικρή δεν με καλούσαν ποτέ σε παιδικά πάρτι και τώρα κάπως γιατρεύω και εμένα χαρίζοντας στο παιδί μου αυτήν την ανάμνηση των παιδικών πάρτι».
«Τα παιδικά πάρτι στο σπίτι μας δεν σταμάτησαν ποτέ! Κάθε χρόνο, σε γενέθλια, γιορτές και κάθε ευκαιρία για να μαζευτούμε με φίλους, το σπίτι γέμιζε με σπιτικά φαγητά, γλυκά, γέλια και αγάπη. Σήμερα τα παιδιά μεγάλωσαν και έφυγαν για σπουδές, αλλά κάθε φορά που επιστρέφουν, οι παραδόσεις μας συνεχίζονται. Γιατί τελικά, αυτές οι απλές στιγμές είναι που μένουν για πάντα στην ψυχή τους και γίνονται οι πιο όμορφες αναμνήσεις μιας ζωής.»
Τελικά, ίσως το ερώτημα να μην είναι γιατί σταματήσαμε να κάνουμε παιδικά πάρτι στα σπίτια, αλλά πόσο πολύ έχει αλλάξει η καθημερινότητά μας. Οι ρυθμοί της ζωής, οι υποχρεώσεις, η οικονομική πίεση, αλλά και οι διαφορετικές ανάγκες κάθε οικογένειας έχουν αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο γιορτάζουμε.
Και μπορεί εμείς να νοσταλγούμε τα σαλόνια γεμάτα μπαλόνια, τις σπιτικές τούρτες, τα πλαστικά ποτηράκια και τα πατατάκια σκορπισμένα στο πάτωμα, όμως τα παιδιά του σήμερα φτιάχνουν τις δικές τους αναμνήσεις, είτε σε ένα σπίτι είτε σε έναν παιδότοπο.
Γιατί, στο τέλος της ημέρας, αυτό που θα θυμούνται δεν είναι πόσο εντυπωσιακή ήταν η διακόσμηση, πόσα φαγητά είχε ο μπουφές ή πού έσβησαν τα κεράκια τους. Θα θυμούνται ποιοι ήταν δίπλα τους, πόσο γέλασαν, πόσο έπαιξαν και πόσο αγαπημένα ένιωσαν.
Ίσως, λοιπόν, να μην έχουν χαθεί τα παιδικά πάρτι των παιδικών μας χρόνων. Απλώς να έχουν αλλάξει μορφή. Και εμείς, μεγαλώνοντας, να αναζητούμε μέσα από αυτά ένα μικρό κομμάτι της δικής μας ξεγνοιασιάς.
