Μία μαμά περιγράφει την ιστορία της.
«Έρχονται μέρες, ειδικά τις πιο χαοτικές, φαντασιώνομαι ότι κάνω μόνο ένα πράγμα τη φορά. Για να ξεκινήσω μια δουλειά, πρέπει να την σκεφτώ, να την ολοκληρώσω και να τη σβήσω από τη λίστα. (Τι ζωή κι αυτή, που το να κάνω ένα πράγμα τη φορά είναι πλέον το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένα τα όνειρά μου…)
Απλώς σκεφτείτε για ένα δευτερόλετπο: Χμμ, ναι αποφασίζετε να δοκιμάσετε μία καινούργια συνταγή για δείπνο απόψε.
Συνεπώς:
- Πηγάινετε στο Pinterest ή στο ίντερνετ γενικά
- Βρίσκεται μία πολύ ωραία συνταγή για γεμιστά (χωρίς να σας διακόψουν)
- Συγκεντρώνετε τα υλικά (χωρίς να σας διακόψουν πάλι)
- Κάνετε την προετοιμασία για το μαγείρεμα (χωρίς διακοπή)
- Χαρούμενοι και ήρεμοι απολαμβάνετε το γεύμα (χωρίς να σας διακόψουν)
Φανταστικό, δεν είναι;
Εντάξει, ίσως σε αυτή τη φάση της ζωής μου ο ονειρικός μου κόσμος είναι να ελπίζω ότι θα ταξιδέψω στη Χαβάη για ρομαντικές διακοπές με τον σύζυγό μου. Και φυσικά δεν θα συμβεί (άμεσα τουλάχιστον). Αλλά είναι εντάξει αυτό; Επειδή έχω multitasking.
Το multitasking καμιά φορά ακούγεται σαν κάτι πολύ κακό, επειδή μπορεί να «σκοτώνει την παραγωγικότητα» ή να «μας προκαλεί άγχος», μπλα μπλα μπλα. Ναι, μπορεί όντως αυτές να είναι βάσιμες και
Πώς αλλιώς θα παραμέναμε λογικοί αν το multitasking δεν λειτουργούσε ταυτόχρονα και ως μια πολύ χρήσιμη δεξιότητα ζωής που κρατά τα πάντα σε κίνηση;
Και πώς αλλιώς θα κατακτούσαμε τον κόσμο; Έτσι, λοιπόν, αντί να καταδικάζεται μία multitaskin μαμά είμαι εδώ για να χαιρετήσω εσάς και την υπερδύναμή σας, αγαπητές μαμάδες.
Χάρη στο multitasking μπορούμε να τρέχουμε δουλειές από το σπίτι, ενώ μωρά και νήπια τρέχουν, πηδάνε, σκαρφαλώνουν πάνω μας και προσπαθούν να μπουν και αυτά στα επαγγελματικά μας calls. («Μαμά, σειρά μου; Να πω ένα γεια;»)
Χάρη στο multitasking μαγειρεύουμε, αδειάζουμε το πλυντήριο πιάτων, λύνουμε καβγάδες και απαντάμε επιτέλους σε εκείνο το μήνυμα της φίλης μας. (Μπορεί να αργήσαμε τρεις μέρες, αλλά το θυμηθήκαμε βλέπεις; Ο εγκέφαλός μας λειτουργεί μια χαρά.)
Χάρη στο multitasking απαντάμε σε email, ακούμε podcast και ταυτόχρονα κάνουμε μάσκα προσώπου. (Μετράει ως self-care αν κάνεις multitasking ενώ κάνεις self-care;)
Χάρη στο multitasking κουνάμε το μωρό να κοιμηθεί με το πόδι, ενώ καθόμαστε στον καναπέ, διαβάζουμε και καταφέρνουμε να πιούμε λίγες γουλιές από έναν καφέ που… ας πούμε ότι είναι πλέον χλιαρός.
Χάρη στο multitasking κάνουμε ντους, σκεφτόμαστε ιδέες για δουλειά και τραγουδάμε το «The Wheels on the Bus» για να μη φωνάζει το παιδί. (Μπορούν να γίνουν τρομακτικά.)
Χάρη στο multitasking βάζουμε μάσκαρα, μιλάμε με τη μαμά μας στο ανοιχτό τηλέφωνο και παρακολουθούμε το νήπιο με την άκρη του ματιού μας. («Μισό λεπτό μαμά! Κατέβα από τον πάγκο! Σταμάτα να τρως το χαρτί υγείας! Και βάλε πίσω την πάνα σου!»)
Χάρη στο multitasking λύνουμε τα προβλήματα του κόσμου με το παιδί στην τουαλέτα, γιατί τα παιδιά δεν πιστεύουν στην ιδιωτικότητα. Και φυσικά αφήνουμε την πόρτα ανοιχτή για να ακούμε τι κάνει το άλλο παιδί μέσα στα 30 δευτερόλεπτα που έχουμε. (Και 30 δευτερόλεπτα τους αρκούν…)
Χάρη στο multitasking κλείνουμε χώρο για το πάρτι γενεθλίων του παιδιού, ψάχνουμε ρούχα για εκείνο στο Etsy και… κάτι χαριτωμένο και για εμάς. (Ζήτω οι online αγορές.)
Χάρη στο multitasking βάζουμε σκούπα, τσιμπάμε το φαγητό μας και μαζεύουμε παιχνίδια, κέρματα, λαστιχάκια, Lego και ό,τι άλλο δεν έπρεπε να ρουφήξει η σκούπα.
Χάρη στο multitasking ξαπλώνουμε δίπλα στο μωρό μέχρι να κοιμηθεί, ενώ κρυφά φοράμε ακουστικά και βλέπουμε τη σειρά μας (με τη φωτεινότητα χαμηλά, εννοείται).
Χάρη στο multitasking οδηγούμε τα παιδιά με τη μουσική τους να τραγουδάνε χαρούμενα και εμείς ακούμε audiobook στο ένα αυτί — με ασφάλεια πάντα.
Χάρη στο multitasking φιλάμε τον σύντροφό μας και ταυτόχρονα προσθέτουμε πράγματα στη λίστα για το σούπερ μάρκετ. (Δημητριακά… επαναφέρουν το ρομαντισμό από το 1941.)
Χάρη στο multitasking θηλάζουμε, παίρνουμε συνέντευξη από γιατρό για άρθρο και ηρεμούμε το νήπιο βάζοντάς του το αγαπημένο του επεισόδιο από το «Beat Bugs» στο Netflix. (Ευτυχώς υπάρχει το mute στο κινητό.)
Στους κουρασμένους εγκεφάλους μας… συγγνώμη. Κάποια στιγμή θα το χαλαρώσουμε, το υποσχόμαστε.
Αλλά προς το παρόν, έτσι είναι η ζωή. Το «τρένο» πρέπει να συνεχίσει.
Φοράμε όλα τα καπέλα. Ταυτόχρονα.
Οπότε, μαμά να θυμάσαι ότι κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς. Κι εγώ το ίδιο. Κάποια μέρα δεν θα νιώθουμε ότι τρελαινόμαστε κάθε λίγες μέρες (ή ώρες… ή λεπτά…).
Κάποια μέρα θα καταφέρουμε να κάνουμε ένα πράγμα τη φορά.
Αλλά μέχρι τότε; Multitasking; Είμαστε μέσα»
Πηγή: mother.ly
