Η μητρότητα δεν είναι απλά μία κατάσταση είναι κάτι πολύ πιο σύνθετο.
Όπως εξηγεί σε ανάρτησή της η Κλινική Νευροψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Δρ. Βάλια Καρατοσίδη, οι αλλαγές στον εγκέφαλο μίας γυναίκας, όταν γίνεται μητέρα, είναι τόσο εντυπωσιακές και μετρήσιμες, όσο οι αλλαγές που συμβαίνουν στον εγκέφαλο ενός εφήβου.
Ο όγκος της φαιάς ουσίας σε περιοχές, όπως ο προμετωπιαίος και ο κροταφικός λοβός μειώνεται. Η αναδιοργάνωση αυτή δεν είναι αρνητική. Σχετίζεται με πιο αποδοτική λειτουργία και εξειδίκευση για τη μητρότητα. Αντίστοιχο κλάδεμα συνάψεων υφίσταται και στην εφηβεία.
Η ωκυτοκίνη είναι μία κυρίαρχη ορμόνη, η οποία ενισχύει το χτίσιμο του δεσμού μεταξύ βρέφους και μητέρας. Επίσης, ενεργοποιεί το κύκλωμα ανταμοιβής. Το βλέμμα, το γέλιο, ο ύπνος και η ηρεμία του μωρού δρουν ενισχυτικά για τη μητέρα.
Πώς την επηρεάζει η υπερευαισθησία
Ακόμα, παρατηρείται υπερευαισθησία στα ερεθίσματα του μωρού. Η αμυγδαλή ενεργοποιείται πιο έντονα στο κλάμα, σε περίεργους ήχους του μωρού, στις εκφράσεις που κάνει, στη μυρωδιά του. Έτσι, η μητέρα ανταποκρίνεται άμεσα στις ανάγκες του.
Αυτή η υπερευαισθησία μπορεί, ωστόσο, να αυξήσει τα επίπεδα άγχους της μητέρας, να επηρεάσει την όρεξή της για φαγητό ή να διαταράξει τον ύπνο της.
Η ανακατανομή των γνωστικών πόρων της μητέρας μπορεί να επηρεάσει την προσοχή και τη μνήμη της. Η αυξημένη εστίαση στο παιδί μπορεί να επηρεάσει τους υπόλοιπους ρόλους της.
Ο εγκέφαλος της μητέρας γίνεται πιο αποτελεσματικός να διαβάζει συναισθήματα και να προβλέπει ανάγκες.
Οι αλλαγές αυτές είναι μακροχρόνιες και μπορούν να ανιχνευθούν ακόμη και δύο χρόνια μετά τον τοκετό. Σχετίζονται άμεσα με το πόσο ισχυρός είναι ο δεσμός μητέρας – παιδιού.
