Η ιστορία ενός μπαμπά και ψυχολόγου.
«Όταν έγινα μπαμπάς πίστευα, πως ήξερα τι σημαίνει κούραση. Μετά είδα τη μαμά του παιδιού μου και κατάλαβα τι σημαίνει αγάπη δίχως όρια. Αυτά είναι 8 πράγματα που με έκαναν να τη θαυμάσω περισσότερο και να αλλάξω κι εγώ σαν άνθρωπος», αναφέρει στην ανάρτησή του ο ψυχολόγος Χρήστος Γιώρης και απαριθμεί αυτές τις μοναδικές αρετές.
#Για τον ύπνο
Οι μαμάδες κοιμούνται κατά μέσο όρο μόνο 4 ώρες τη μέρα.
Τι άλλαξα ως μπαμπάς: Σταμάτησα να λέω: “είμαι κουρασμένος”, ακόμη κι όταν ήμουν, γιατί ήξερα, ότι εκείνη δεν είχε κοιμηθεί καθόλου. Άρχισα να της λέω: “Πήγαινε να ξεκουραστείς. Θα κοιμίσω τοτ παιδί μας εγώ”.
#Για την υπομονή τους
Απαντούν σε πάνω από 200 ερωτήσεις τη μέρα. “Μαμά γιατί βρέχει;”, “Μαμά μπορώ να φάω χώμα;”, “Πού πήγε το αυτοκινητάκι;”
Τι άλλαξα ως μπαμπάς: Σταμάτησα να λέω: “ρώτα τη μαμά σου”. Άρχισα να λέω: “έλα να το ψάξουμε μαζί”. Όχι μόνο για να την ξεκουράσω, αλλά και για να μάθω καλύτερα το παιδί μου.
#Για την ενέργειά τους
Περπατάνε 3-5 χιλιόμετρα την ημέρα μέσα στο σπίτι. Κουζίνα, μπάνιο, δωμάτιο, πλυντηριο και ξανά πάλι. Πιο πολύ από ό,τι ένας σερβιτόρος στη βάρδιά του.
Τι άλλαξα ως σύντροφος: Πλέον δεν λέω “βοηθάω”, αλλά παίρνω πρωτοβουλίες χωρίς να μου το ζητήσεσι. Γιατί το σπίτι είναι και των δύο μας.
#Για τις δεξιότητές τους
Μαθαίνουν να κάνουν τα πάντα με το ενα χέρι ή με το παιδί αγκαλιά. Τηλέφωνα, φαγητό, καθάρισμα, ψώνια για να μην κλάψει ή να μην ξυπνήσει.
Τι άλλαξα ως σύντροφος: Άρχισα να λέω: “Κάθισε θα το φτιάξω και θα σου το φέρω εγώ. Είναι η σειρά σου να σε φροντίσουν”.
#Για την εξάντλησή τους
Καμιά φορά νιώθουν τύψεις, ότι δεν είναι αρκετές, που ίσως φώναξαν λίγο παραπάνω, που δεν έπαιξαν όσο ζητούσε το παιδί, που απλώς… κουράστηκαν/
Τι άλλαξα ως σύντροφος: Έπαψα να της κάνω παρατηρήσεις. Την πήρα αγκαλιά και της ψιθύρισα: “Είσαι αρκετή. Και σε λατρεύω, όπως είσαι”.
#Για τα δάκρυά τους
Οι περισσότερες δεν θυμούνται πότε έκλαψαν τελευταία φορά. Όχι επειδή δεν πονάνε, αλλά επειδή δεν βρίσκουν χρόνο ούτε για τον εαυτό τους.
Τι άλλαξα ως σύντροφος: Δεν τη ρώτησα “γιατί κλαις;”. Της είπα: “Μπορείς, μπορούμε. Πες μου τι χρειάζεσαι για να σε βοηθήσω”.
#Για τον τρόπο που αγαπάνε
Δεν το κάνουν για να τις χειροκροτήσεις. Το κάνουν γιατί έτσι αγαπάνε οι μαμάδες.
Τι άλλαξα ως σύντροφος: Της είπα: “Ξέρεις κάτι; Είμαι περήφανος για σένα. Όχι μόνο επειδή είσαι μαμά, αλλά επειδή είσαι ο πιο δυνατός άνθρωπος που ξέρω”.
#Για την καρδιά τους
Η καρδιά τους χτυπάει πιο γρήγορα, αν ακούσουν το παιδί τους να κλαίει. Γιατί η επιστήμη λέει, ότι τα κύτταρα του παιδιού παραμένουν στο σώμα της μαμάς για χρόνια.
Κι εγώ; Δεν της είπα ποτέ “πάρε το παιδί”. Το έπαιρνα εγώ πρώτος. Γιατί ήθελα το παιδί μου να ξέρει, ότι έχει δύο αγκαλιές, όχι μία.
