Η επιρροή των μπαμπάδων στον τρόπο που οι κόρες βλέπουν τον εαυτό τους και τον κόσμο είναι μεγάλη.
Έρευνες έχουν δείξει πως η σχέση πατέρα – κόρης ενισχύει την ψυχική υγεία των κοριτσιών. Ο μπαμπάς είναι ο πρώτος άνδρας που γνωρίζει ένα κορίτσι και αποτελεί το παράδειγμα για το πώς θα πρέπει στο μέλλον να τις μεταχειρίζονται.
Μερικοί μπαμπάδες μεγαλώνουν τις κόρες τους με τρόπο που τις κάνει να νιώθουν δευτερεύουσες, ενώ άλλοι τις μεγαλώνουν έτσι ώστε να γνωρίζουν ξεκάθαρα την αξία τους.
Υπάρχουν ορισμένα λάθη που κάνουν συχνά οι μπαμπάδες και η αποφυγή τους μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα στο να μεγαλώσει μια γυναίκα με ασφάλεια και αυτοπεποίθηση ή μια γυναίκα που αμφισβητεί την αξία της.
Δεν σέβεται τη μητέρα τους
Δεν ξεκινούν όλες οι σχέσεις για να διαρκέσουν.
Αυτό είναι απλώς ένα γεγονός της ζωής. Επομένως, είναι φυσικό ότι δεν θα παραμείνουν όλοι οι γονείς μαζί για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους ως μία ενιαία οικογένεια. Αυτό είναι αποδεκτό, όμως δεν δίνει σε έναν άνδρα το δικαίωμα να μιλά απαξιωτικά για την πρώην σύντροφό του, ιδίως μπροστά στα παιδιά του.
Τα παιδιά αγαπούν και νοιάζονται και τους δύο γονείς. Όταν ένας γονιός απαξιώνει ή μιλά αρνητικά για τον άλλον, προκαλεί σύγχυση, ενοχή και συναισθηματική δυσφορία. Μπορεί να νιώθουν διχασμένα για το ποιον γονέα να εμπιστευτούν, κάτι που οδηγεί σε αύξηση άγχους, κατάθλιψης και ζητήματα αυτοεκτίμησης. Το πρώτο παράδειγμα που βλέπει μία κόρη για τις σχέσεις ενός ζευγαριού είναι αυτό των γονιών της. Αν αυτή η σχέση είναι τοξική, θα μεγαλώσει με την ιδέα ότι έτσι είναι ρομαντικές σχέσεις και θα είναι έτοιμη να αποδειχθεί μία τέτοια στη ζωή της. Αυτό είναι συντριπτικό για τις γυναίκες.
Κριτικάρει τα σώματα των γυναικών
Όταν ένας μπαμπάς σχολιάζει αρνητικά την εμφάνιση άλλων γυναικών, η κόρη του το ενστερνίζεται. Της περνά το μήνυμα, ότι η αξία βρίσκεται στην εμφάνιση και το να είσαι απλά γυναίκα δεν μετρά.
Η κοινωνία έχει ήδη επιβάλει στις γυναίκες αδύνατες προσδοκίες. Όταν οι πατέρες αναπαράγουν αυτές τις προσδοκίες μπροστά στις κόρες τους, δεν ωφελείται κανείς. Η αναπαραγωγή αυτών των προσδοκιών από τους πατέρες μπροστά στις κόρες τους δεν ωφελεί κανέναν.
Απορρίπτει τα συναισθήματά της
Άλλο ένα κοινωνικό στερεότυπο για τις γυναίκες είναι τα συναισθήματά τους. Ποτέ ό,τι νιώθει μια γυναίκα δεν έχει βαρύτητα. Όταν οι μπαμπάδες ακολουθούν αυτήν την συμπεριφορά, τότε δείχνουν στις κόρες τους, ότι αυτά που νιώθουν δεν έχουν και μεγάλη σημασία. Αποκαλώντας την κόρη του «πολύ ευαίσθητη» ή λέγοντάς της «να γίνει πιο σκληρή» αποσιωπώντας τα συναισθήματά της, αυτή η σιωπή θα την ακολουθεί για χρόνια.
Όπως αποδεικνύεται, η προσπάθεια να κατασταλούν αυτά τα συναισθήματα δεν ωφελεί, αντίθετα τα κάνει ακόμη πιο έντονα στο μυαλό και στην καρδιά. Με το να απορρίπτει ο μπαμπάς τα συναισθήματα της κόρης του και να της λέει να μην νιώθει, το μόνο που κάνει είναι τα ενδυναμώνη. Αντ’ αυτού, ο καλός μπαμπάς διδάσκει στην κόρη του πώς να νιώθει και να τα διαχειρίζεται. Η επίγνωση των συναισθημάτων είναι ο τρόπος να της δείξει την αξία της.
Αντικειμενοποιεί άλλες γυναίκες
Αστεία, βλέμματα ή σχόλια δείχνουν ότι οι γυναίκες αξιολογούνται βάσει της εμφάνισής τους και όχι της καρδιάς ή του μυαλού τους. Κριτικάροντας το σώμα μίας γυναίκας σηματοδοτεί, ότι ο πατέρας νοιάζεται περισσόερο για την εμφάνιση και όχι για το ποια πραγματικά είναι μία γυναίκα, καθιστώντας την ως αντικείμενο. Κάτι τέτοιο περνά το μήνυμα, ότι ένας άνδρας ενδιαφέρεται μόνο για όσα βλέπουν τα μάτια του. Οι γυναίκες είναι πολλά περισσότερα από όσα βλέπει το μάτι. Παρότι το ανδρικό βλέμμα έχει ιστορικά οδηγήσει στο να αντιμετωπίζονται ως οπτικά αντικείμενα, οι γυναίκες διαθέτουν σκέψη και συναισθηματικό κόσμο που αξίζουν αναγνώριση και σεβασμό. Οι κόρες αντιλαμβάνονται κάθε σχόλιο και κάθε βλέμμα των πατέρων τους που υποδηλώνει ότι θεωρούν τις γυναίκες χωρίς αξία και το εσωτερικεύουν.
Δεν συγκρατεί τον θυμό του
Η ιστορία της βίας που ασκείται από άνδρες κατά των γυναικών είναι ίσως τόσο παλιά όσο και ο ίδιος ο πολιτισμός. Αν και η κακή διαχείριση του θυμού δεν ταυτίζεται απαραίτητα με την κακοποίηση, μπορεί σαφώς να αποτελεί ένδειξη ότι κάτι πιο σκοτεινό υποβόσκει. Οι γυναίκες μεγαλώνουν με την προτροπή να είναι προσεκτικές γύρω από τους άνδρες και να μην τους προκαλούν, επειδή τα πράγματα μπορεί να πάρουν άσχημη τροπή.
Όταν ένας άνδρας εκδηλώνει τον θυμό του μπροστά στις κόρες του, τους μεταδίδει το μήνυμα ότι οι τοξικές δυναμικές στις σχέσεις είναι αποδεκτές — ότι είναι φυσιολογικό οι γυναίκες να «βαδίζουν στις μύτες» για να μην προκαλέσουν την έκρηξη ενός άνδρα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι το 30% των γυναικών έχει υπάρξει θύμα ενδοσυντροφικής βίας. Η απώλεια ελέγχου του θυμού από την πλευρά των πατέρων δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο για τις κόρες τους.
Αντί να προσφέρουν ένα θετικό πρότυπο για το πώς οφείλει ένας άνδρας να φέρεται στις γυναίκες, δείχνουν στην πράξη πώς δεν θα έπρεπε να συμπεριφέρεται. Δεν καλλιεργούν στις κόρες τους την προσδοκία ότι οι άνδρες πρέπει να τις σέβονται και ότι οι ίδιες αξίζουν εκτίμηση και αυτοσεβασμό. Αντίθετα, τους εκθέτουν σε όλα όσα μπορούν να πάνε λάθος.
Λέει ψέματα ή αθετεί υποσχέσεις
Ένας από τους πιο άμεσους τρόπους να δείξει κανείς σε κάποιον ότι δεν έχει σημασία για εκείνον είναι το ψέμα ή η αθέτηση μιας υπόσχεσης. Οι πατέρες θεωρητικά διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στο να μάθουν οι κόρες τους πώς να εμπιστεύονται τους άνδρες και να χτίζουν υγιείς σχέσεις. Στην πράξη, ωστόσο, αρκετοί λειτουργούν αντίστροφα.
Όταν οι πατέρες λένε ψέματα ή αθετούν συστηματικά τις υποσχέσεις τους, μεταδίδουν στις κόρες τους το μήνυμα ότι αυτό είναι το μόνο που μπορούν να περιμένουν από τους άνδρες. Η θετική αυτοεκτίμηση υπονομεύεται όταν υπάρχει η προσδοκία ότι όλοι θα πουν μισές αλήθειες ή θα αθετήσουν τον λόγο τους. Με αυτόν τον τρόπο, τα κορίτσια δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν την αξία τους.
Κλείνονται συναισθηματικά
Υπάρχει ένα επιζήμιο έμφυλο στερεότυπο που παρουσιάζει τις γυναίκες ως υπερβολικά συναισθηματικές και τους άνδρες ως ανθρώπους που σχεδόν δεν νιώθουν τίποτα. Όταν οι πατέρες κλείνονται συναισθηματικά, ενισχύουν αυτή την αντίληψη. Αν ένα κορίτσι βλέπει τον πατέρα του να αποσύρεται συναισθηματικά, είναι πιθανό να θεωρήσει ότι αυτό είναι το αναμενόμενο πρότυπο συμπεριφοράς για τους άνδρες γενικότερα.
Οι άνδρες ορισμένες φορές αισθάνονται την ανάγκη να «κλείνονται» συναισθηματικά όταν οι γυναίκες -ιδίως οι σύντροφοί τους- βιώνουν έντονα συναισθήματα. Επιπλέον, πολλοί δεν νιώθουν άνετα να εκφράζουν τέτοια συναισθήματα, ειδικά όταν το ανδρικό περιβάλλον γύρω τους δεν ενθαρρύνει την έκφραση με τον ίδιο τρόπο που συμβαίνει συχνά στις γυναίκες.
Παρότι άνδρες και γυναίκες δεν είναι απαραίτητο να βιώνουν ή να εκφράζουν τα συναισθήματα με τον ίδιο τρόπο, η πλήρης άρνηση συναισθηματικής έκφρασης από την πλευρά των πατέρων διδάσκει στις κόρες τους ότι αυτή είναι η «κανονικότητα» στους άνδρες και ότι δεν μπορούν να περιμένουν κάτι περισσότερο. Αυτό όμως δεν αποτελεί μονόδρομο για τις σχέσεις. Οι γυναίκες μπορούν να νιώθουν σιγουριά για την αξία τους και να διεκδικούν σχέσεις με ουσιαστική συναισθηματική σύνδεση.
Οι πατέρες παίζουν καθοριστικό ρόλο στο πώς οι κόρες τους αντιλαμβάνονται την αξία τους. Λάθη όπως αυτά μπορούν να απομακρύνουν τις σχέσεις πατέρα–κόρης και να οδηγήσουν τα κορίτσια στο συμπέρασμα ότι στερούνται αυτοεκτίμησης ή αυτοσεβασμού. Αντίθετα, η ουσιαστική στήριξη και η ενίσχυση της αυτοπεποίθησης των παιδιών βοηθούν τις κόρες να κατανοήσουν πόσο σημαντικές είναι.
Με πληροφορίες από yourtango.com
