Είναι δεδομένο ότι οι μητέρες σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος της καθημερινής γονεϊκότητας.
Το ερώτημα όμως είναι πιο σύνθετο: πόση από αυτή την πίεση περνά τελικά και στους μπαμπάδες, και με ποιον τρόπο;
Μία πρόσφαττη έρευνα των USA TODAY και Peacock επιβεβαίωσε με αριθμούς όσα νιώθουν πολλοί μπαμπάδες, αλλά σπανίως εκφράζουν. Σύμφωνα με τη μελέτη, το 74% των ανδρών λέει, ότι οι γονεϊκές υποχρεώσεις έχουν αντίκτυπο στην καριέρα τους ή την εργασιακή τους παρουσία σε σύγκριση με το 67% των γυναικών. Επίσης, πάνω από το 1/3 των ανδρών, το 38% ανέφερε, ότι νιώθει άγχος για την ασφάλεθια και το μέλλον του παιδιού.
Παράλληλα, περίπου 1 σττους 3 αναφέρει συναισθηματική εξάντληση και το ίδιο ποσοστό υπογραμμίζει, ότι νιώθει καταβεβλημένος από τις συνεχείς αποφάσεις που πρέπει να παίρνει. Το 34% ανέφερε ότι αισθάνεται πίεση να είναι τελειος γονιός και σχεδόν το ένα τρίτο ανησυχεί για την ψυχική υγεία του παιδιού του. Τέλος, πάνω από το 1/4 των ανδρών παραδέχθηκε, πως νιώθει ενοχή ή αμφιβολία για τις αποφάσεις του ως γονιώς και ο ίδιος αριθμός σημείωσε, ότι δυσκολεύεται να βάλει όρια ή να βρει λίγο χρόνο για τον εαυτό του.
Τα στοιχεία δεν προκαλούν έκπληξη σε πολλούς μπαμπάδες. Αντιθέτως οι αριθμοί αντικατοπτρίζουν μία πραγματικότητα και έναν κόσμο που γύρω μας συνεχώς μεταβάλλεται.
Ένας μπαμπάς περιγράφει την εμειρία του και επισημαίνει, ότι αυτή η μέση φάση της ζωής συχνά περνά απαρατήρητη και χωρίς ιδιαίτερη κατανόηση. Σε αντίθεση με τη νεαρή ηλικία, που υπάρχει περισσότερη ελαστικότητα, τα λάθη συγχωρούνται – ή τη μεγαλύτερη ηλικία – όπου υπάρχει σεβασμός και επιείκεια – οι ενδιάμεσες δεκαετίες συνοδεύονται από αυξημένες απαιτήσεις και ελάχιστη ανοχή.
Σε αυτή την ηλικιακή φάση, ένας άνδρας θεωρείται απλώς ότι «πρέπει να τα καταφέρει»: να δουλεύει, να στηρίζει την οικογένεια, να ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του χωρίς να παραπονιέται. Και συνήθως το κάνει, εις βάρος της προσωπικής του ενέργειας και ισορροπίας.
Ο ίδιος επισημαίνει, ότι στα 20+ του η ζωή του ήταν γεμάτη από βόλτες, γυμναστήριο, ελευθερία και ανεμελιά. Πλέον αυτό έχει αλλάξει. Μπορεί να αφιερώσει το πολύ 15 λεπτά για άσκηση. Ακόμη και το να αλλάξει ρούχα, να γυμναστεί και να γυρίσει πίσω στον ρόλο του ως μπαμπά μπορεί να του φανεί εξαντλητικό.
Γυρνώντας πίσω στην δική του παιδική ηλικία, θυμάται τον πατέρα του να αποκοιμιέται στον καναπέ μετά από μια γεμάτη μέρα. Τότε του φαινόταν αστείο και μακρινό – σήμερα, παραδέχεται, ότι το κατανοεί απόλυτα. Περιγράφει, ότι μετά από μία εξαντλητική μέρα στη δουλειά και άλλες 2,5 – 3 ώρες σαν γονιός, έχει κουραστεί. Αυτή η ανομολόγητη εξάντληση είναι αυτό ακριβώς που αποτυπώνουν τα στοιχεία της μελέτης.
Φυσικά, ο ίδιος δεν παραλείπει να αναφερθεί στη σημασία της υποστήριξης μέσα στο ζευγάρι, αναγνωρίζοντας τον ρόλο της συντρόφου του ως βασικό πυλώνα της οικογένειας.
Οι μπαμπάδες εργάζονται σκληρά αλλά οι μητέρες κουβαλούν το μεγαλύτερο φορτίο
Η έρευνα των USA TODAY και Peacock έβαλε αριθμούς σε κάτι που βλέπω ήδη στο σπίτι. Το 34% των γυναικών είπε ότι νιώθει καταβεβλημένο κάθε μέρα. Άλλο ένα 32% είπε ότι νιώθει έτσι αρκετές φορές την εβδομάδα.
Σύμφωνα με την έρευνα, οι μισές γυναίκες είπαν ότι όταν κάτι πάει στραβά, η υπόλοιπη οικογένεια θεωρεί πως είναι δική τους δουλειά να το διορθώσουν. Και το 44% είπε ότι νιώθει πίεση να τα κάνει όλα ή να ανταποκριθεί σε πολύ υψηλές προσδοκίες για το πώς «πρέπει» να είναι ένας γονιός. Τίποτα από αυτά δεν με εξέπληξε.
Ακόμη και σε ένα σπίτι, όπου και οι δύο είναι ενεργά παρόντες, εκείνη συχνά «βλέπει» τα πράγματα να έρχονται πριν καν τα πει κάποιος φωναχτά. Όπως παραδέχεται ο μπαμπάς της ιστορίας, η σύζυγός του είναι αυτή που θυμάται τα ραντεβού, καταλαβαίνει πότε τα παπούτσια δεν κάνουν πια, κρατά σημειώσεις για όσα τελειώνουν στο σπίτι και διαχειρίζεται αμέτρητες μικρές, καθημερινές εκκρεμότητες.
Καμία οικογένεια δεν είναι ίδια με μια άλλη και αυτό δεν έχει να κάνει με το να ακολουθείς ή να απορρίπτεις παραδοσιακούς ρόλους. Μητέρες και πατέρες σηκώνουν το νοητικό φορτίο με διαφορετικούς τρόπους. Γι’ αυτό έχει σημασία να αναγνωρίζεις πότε οι «μπαταρίες» σου αδειάζουν και πότε χρειάζεσαι περισσότερη στήριξη.
Γιατί ο ή η σύντροφός σου, και τα παιδιά σου, καταλαβαίνουν πότε έχεις φτάσει στα όριά σου. Ακόμη κι όταν δεν το λες.
Πηγή: parents.com
