Οι γονείς γνωρίζουν το soundtrack της αδελφικής διαμάχης και πολύ πιθανό και οι ίδιοι να έχουν βρεθεί στην ίδια θέση ως παιδιά.
«Μου τράβηξε τα μαλλιά», «Γιατί μπήκε στο μπροστινό κάθισμα κι εγώ στο πίσω;» φωνές, ουρλιαχτά και γενικά ένας χαμός. Προτού, όμως, βάλουμε την ταμπέλα της κακής συμπεριφοράς, καλό θα ήταν να κάνουμε ένα βήμα πίσω, να αναλογιστούμε και να γυρίσουμε στα δικά μας παιδικά χρόνια. Η αδελφική αντιζηλία είναι κάτι το σύνηθες και έρχεται ανά κύματα, καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν.
Οι ψυχολόγοι περιγράφουν την αδελφική σχέση ως ένα μείγμα ζεστασιάς και τσακωμών και αυτό το μείγμα μπορεί να χτίσει κοινωνικές δεξότητες και συναισθηματική κατανόηση, όταν οι ενήλικες το χειριστούν σωστά. Πρόσφατες αναπτυξιακές έρευνες διαπιστώνουν, ότι η ζεστασιά ανάμεσα στα αδέλφια συνδέεται περισότερο με θετικά κοινωνικά και συναισθηματικά αποτελέσματα καθ’ όλη τη διάρκεια της παιδικής και εφηβικής ηλικίας.
Τι σημαίνουν οι αδελφικοί τσακωμοί για τη δυναμική της οικογένειας;
Οι διαμάχες συχνά συνυπάρχει με τη ζεστασιά. Η εγγύτητα και ο εκνευρισμός εμφανίζονται συχνά μαζί στα περισσότερα αδέλφια. Αυτή η ένταση μπορεί να αποδειχθεί δημιουργική όταν τα παιδιά μαθαίνουν να ηρεμούν, να ακούν και να αποκαθιστούν τη σχέση
Μία διαμάχη μπορεί να διδάξει δεξιότητες, όταν εκτυλίσσεται σε ασφαλές πλαίσιο και με καθοδήγηση: Αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία δεν είναι η πλήρης απουσία σύγκρουσης. Είναι ο τρόπος με τον οποίο στηρίζονται τα παιδιά ώστε να τη διαχειριστούν και τα όρια που υπάρχουν για να προστατεύεται η ασφάλεια
Η τρυφερότητα βοηθά: Όταν οι οικογένεια παρατηρεί την ευγένεια μεταξύ των αδελφών, τα παιδιά αρχίζουν να βλέπουν τους εαυτούς τους ως ομάδα και διατηρούν αυτήν την ταυτότητα και στις φιλίες.
Η δικαιοσύνη μετρά: Τα παιδιά παρατηρούν ποιος παίρνει τι και για ποιον λόγο. Μια πρόσφατη ανασκόπηση και δικτυωτή μετα-ανάλυση αναφέρει ότι, όταν τα παιδιά βιώνουν συστηματικά πιο σκληρή μεταχείριση από όση το αδελφάκι τους, είναι πιθανότερο να ακολουθήσουν δυσκολίες στη συμπεριφορά. Το πρακτικό συμπέρασμα για την καθημερινότητα: αποφύγετε τις συγκρίσεις, διατηρήστε σταθερές τις προσδοκίες και εξηγείτε τις εύλογες διαφορές στα όρια ή στα προνόμια
Μπορείτε να διδάξετε στα αδελφάκια να συνυπάρχουν με αρμονία: Οι οικογένειες δεν χρειάζονται τελειότητα ή ξεχωριστές μείξεις προσωπικοτήτων. Η καθημερινή συζήτηση με τα παιδιά χρίζει ικανότητες που κάνουν τη διαφορά.
Τι μπορούν να κάνουν σήμερα οι γονείς
Ξεχωρίστε την αγάπη μέσα από τη φασαρία: Πείτε μία φράση όπως: «Θέλετε και οι δύο την μπλε κούπα. Αυτό είναι λίγο περιπτλοκο». διατύπωση των αναγκών όλων μειώνει την ένταση και ενισχύει τη διάθεση για επίλυση του προβλήματος. Η καθοδήγηση τη στιγμή που συμβαίνει το περιστατικό βοηθά τα παιδιά να καλλιεργούν την κατανόηση με τον χρόνο.
Προστατεύστε την ασφάλεια και βάλτε κανόνες στο σπίτι: Δημιουργήστε μία μικρή λίστα που τα παιδιά θα μπορούν να επαναλαμβάνουν: Όχι χτυπήματα, μην προκαλείτε πόνο, μην κοροϊδεύετε και να ζητάτε άδεια πριν δανειστείτε κάτι. Διατηρήστε τις συνέπειες σταθερές και σύντομες. Παρεμβαίνετε άμεσα όταν τίθεται θέμα ασφάλειας, έπειτα χωρίστε τα παιδιά και βοηθήστε τα να ηρεμήσουν και να επανέλθουν»
Εκπαιδεύστε τα στην εξεύρεση λύσεων και μην ανακοινώνετε νικητή: Χρησιμοποιήστε ένα απλό κείμενο:
- «Και οι δύο θέλετε το ίδιο πράγματα. Ποιες δύο ιδέες υπάρχουν για να το λύσουμε;»
- «Αν αυτό δεν λειτουργήσει, πώς μπορούμε να πάρουμε σειρά ή ανταλλαγή;»
Προτείνετε επιλογές όταν χρειάζεται: ένα χρονόμετρο, μια ανταλλαγή ή ένα παρόμοιο αντικείμενο. Η καθοδήγηση καλλιεργεί το προφίλ ζεστασιάς και επάρκειας που ωφελεί τα αδέλφια μακροπρόθεσμαίλ ζεστασιάς και επάρκειας που ωφελεί τα αδέλφια μακροπρόθεσμα.
Δημιουργήστε μικρές στιγμές του ανήκειν: 10 λεπτά από κάτι σε κάθε παιδί μειώνει το άγχος για εσάς. Χρησιμοποιήστε το πλαίσιο της δικαιοσύνης: «Ίδια αγάπη, διαφορετικές ανάγκες». Εξηγήστε τους λόγους πίσω από τα διαφορετικά όρια, ώστε τα προνόμια να φαίνονται προβλέψιμα και όχι μυστηριώδη.
Αναγνωρίστε τις μικρές νίκες: «Σε είδα που μετακινήθηκες λίγο στον καναπέ», «Ευχαριστώ που περίμενες μέχρι να τελειώσει.» Τα παιδιά επαναλαμβάνουν αυτό που αναγνωρίζεται.
Προγραμματίστε για τις «δύσκολες» στιγμές: Εντοπίστε τις ώρες έντασης στο σπίτι σας και σχεδιάστε συστήματα υποστήριξης. Ιδέες για το αυτοκίνητο, την ώρα του ύπνου και τα πρωινά:
- Ετοιμάστε δύο παρόμοια σνακ
- Αναθέστε εκ περιτροπής βοηθητικούς ρόλους
- Χρησιμοποιήστε ένα οπτικό πρόγραμμα ώστε οι ρουτίνες να μην φαίνονται τυχαίες. Η προβλεψιμότητα μειώνει την αντιπαλότητα, γιατί τα παιδιά εμπιστεύονται το σύστημα και όχι απλώς τον «διαιτητή».
Διδάξτε την αποκατάσταση ξανά και ξανά: Δώστε το παράδειγμα με ειλικρινείς συγγνώμες και συγκεκριμένες διορθωτικές κινήσεις: «Πήρα τον μαρκαδόρο σου. Συγγνώμη. Θα σου φέρω έναν καινούργιο και θα περιμένω τη σειρά μου.» Χωρίστε την αποκατάσταση σε βήματα που μπορούν να εξασκήσουν τα παιδιά: αναγνωρίζω, ονομάζω, διορθώνω και επανασυνδέομαι.
Δοκιμάστε ένα δομημένο πρόγραμμα αν θέλετε περισσότερη υποστήριξη: Αναζητήστε σχολικές ή κοινοτικές δράσεις που εστιάζουν στην επικοινωνία, τη ρύθμιση συναισθημάτων και το συνεργατικό παιχνίδι. Οι δεξιότητες αναπτύσσονται πιο γρήγορα με εξάσκηση και καθοδήγηση.
Πότε να απευθυνθείτε σε ειδικό
Δεν είναι όλες οι συγκρούσεις ωφέλιμες για την ανάπτυξη. Αν η αντιπαλότητα μεταξύ αδελφών οδηγεί σε τραυματισμούς, εκφοβισμό, σεξουαλικοποιημένη συμπεριφορά, καταστροφή αντικειμένων, σημαντικές ανισορροπίες δύναμης ή αν ένα παιδί φαίνεται φοβισμένο, αποσυρμένο ή παρουσιάζει οπισθοδρόμηση, απευθυνθείτε στον παιδίατρό σας ή σε παιδοψυχολόγο. Η ασφάλεια είναι το όριο. Η αγάπη δεν το ξεπερνά.
Η ήσυχη αγάπη κάτω από την αντιπαλότητα
Θα συνεχίσετε να ακούτε μικροκαβγάδες. Είναι εντάξει. Όταν προστατεύετε την ασφάλεια, εξηγείτε τη δικαιοσύνη και καθοδηγείτε λύσεις, τα παιδιά μαθαίνουν να μοιράζονται τον χώρο και να φροντίζουν το ένα το άλλο. Θα έρθει η μέρα που το μπλε ποτήρι θα μένει ξεχασμένο και θα ακούσετε μια διαφορετική «μελωδία»: «Μπορείς να πάρεις τη γωνία της κουβέρτας, θα μετακινηθώ λίγο.» Αυτό είναι η αγάπη στην πράξη».
Πηγή: mother.ly
