Για τα μικρά παιδιά, η αγάπη δεν είναι έννοια. Είναι εμπειρία.
Και η εμπειρία αυτή χτίζεται κυρίως μέσα από τις λέξεις που ακούν καθημερινά.
Όπως σημειώνει η παιδίατρος, Δρ. Μαριαλένα Κυριακάκου, ο εγκέφαλος του παιδιού δεν μπορεί ακόμα να κατανοήσει αφηρημένες έννοιες.
Αυτό που καταλαβαίνει είναι η σταθερότητα, η αποδοχή και η συναισθηματική ασφάλεια. Γι’ αυτό και ο τρόπος που μιλάμε για την αγάπη χρειάζεται να προσαρμόζεται στην ηλικία.
Πώς μιλάμε για την αγάπη ανά ηλικία
Στα 2-3: Οι φράσεις πρέπει να είναι πολύ απλές, σύντομες και επαναλαμβανόμενες.
Φράσεις όπως: «Σ’ αγαπώ», «Είμαι εδώ», «Σε κρατάω», «Σε φροντίζω» βοηθούν το παιδί να συνδέσει την αγάπη με την παρουσία και την ασφάλεια. Σε στιγμές έντασης, το «σ’ αγαπώ ακόμα κι όταν κλαις» έχει μεγαλύτερη αξία από οποιαδήποτε εξήγηση.
Στα 4-5: Το παιδί αρχίζει να καταλαβαίνει τα συναισθήματα και τις σχέσεις.
Εδώ μπορούμε να προσθέσουμε λίγο περισσότερη πληροφορία, χωρίς όμως να γίνουμε θεωρητικοί: «Σ’ αγαπώ ακόμα κι όταν θυμώνουμε», «Ό,τι κι αν γίνει, είμαι εδώ για σένα», «Αυτό που νιώθεις είναι εντάξει». Με αυτόν τον τρόπο, το παιδί μαθαίνει ότι η αγάπη δεν εξαρτάται από τη συμπεριφορά του.
Στα 5-6: Μπορούμε να μιλήσουμε και για την αγάπη προς τους άλλους, μέσα από παραδείγματα καθημερινότητας: «Όταν βοηθάμε κάποιον, δείχνουμε αγάπη», «Η αγάπη σημαίνει να προσέχουμε τον άλλον», «Ακόμα κι όταν διαφωνούμε, συνεχίζουμε να αγαπιόμαστε».
Η παιδίατρος υπενθυμίζει: η αγάπη για το παιδί δεν αποδεικνύεται σε ειδικές μέρες. Χτίζεται καθημερινά, μέσα από απλές λέξεις, επαναλαμβανόμενες πράξεις και τη βεβαιότητα ότι δεν χάνεται όταν τα πράγματα δυσκολεύουν.
