Έχει φτάσει η εποχή που σιγά σιγά οι απανταχού νονές και νονοί αναζητούν δώρα για τα βαφτιστήρια τους.
Λαμπάδες, παπούτσια, ρούχα, παιχνίδια, το τσουρέκι και το σοκολατένιο αυγό είναι οι πρωταγωνιστές του Πάσχα.
Ως παιδιά κι εμείς περιμέναμε πώς και πώς να φτάσει η νονά ή ο νονός μας με τα πασχαλινά τους δώρα και μετέπειτα ως νονοί να ανυπομονούμε να ψωνίσουμε για τα βαφτιστήρια μας.
Μία ερώτηση που απασχολεί πολλές νονές και νονούς κατά καιρούς είναι μέχρι ποια ηλικία υποχρεούνται να παίρνουν δώρα στα βαφτιστήρια τους.
Εφ’ όρου ζωής
Ορισμένες θεωρίες υποστηρίζουν, ότι τα δώρα των νονών πρέπει να είναι εφ’ όρου ζωής. Αν με ρωτάτε προσωπικά, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να παίρνω δώρα στα βαφτιστήρια μου μέχρι να γεράσω κι εώ και αυτά. Ωστόσο, κάτι τέτοιο μάλλον θα ήταν κάπως περίεργο -τουλάχιστον οπτικά.
Σκεφτείτε το εξής: προσωπικά μιλώντας, έγινα νονά στο μεγάλο μου βαφτιστήρι σε ηλικία 16 ετών. Φανταστείτε τώρα στα 80 μου να αγοράζω λαμπάδα στον 55άρη βαφτισιμιό μου.
Έχει πάντως την πλάκα του.
Η παλιά λαϊκή παράδοση
Από την άλλη, υπάρχει μια παλιά λαϊκή παράδοση, που υποστηρίζει ότι η ηλικία στην οποία πρέπει να σταματήσει η λαμπάδα και κατ’ επέκταση τα δώρα, είναι αυτή των 12 ετών. Όπου 12, είναι η συμβολική ηλικία στην οποία ο Χριστός πήγε μόνος του στο Ναό. Ωστόσο, δεν είναι λίγο σκληρό για ένα 12χρονο παιδί να μην ξαναπάρει λαμπάδα;
Μέχρι την ενηλικίωση
Η επικρατέστερη ωστόσο άποψη είναι ότι λαμπάδα και δώρα αρχίζουν να αραιώνουν μόλις ενηλικιωθεί το παιδί. Τα 18 είναι μια καλή ηλικία στην οποία ένας νονός, που ενδεχομένως να μην έχει και οικονομική άνεση, θα μπορούσε να σταματήσει τα καθιερωμένα δώρα στο βαφτιστήρι του.
Μπορεί ωστόσο να δίνει κάποια χρήματα όταν και αν νιώθει ότι μπορεί να το κάνει.
Όπως και να έχει, κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και τα δώρα πάντα καλοδεχούμενα.
