Το να μεγαλώνεις ένα παιδί είναι ίσως μία από τις πιο όμορφες, αλλά και απαιτητικές εμπειρίες της ζωής.
Μαζί με την αγάπη, τη χαρά και τις μοναδικές στιγμές, έρχονται συχνά η αμφιβολία, η ανασφάλεια και ο φόβος μήπως κάνουμε κάτι λάθος.
Πολλοί γονείς αναρωτιούνται καθημερινά αν χειρίζονται σωστά τις καταστάσεις, αν είναι αρκετά υπομονετικοί, αν θέτουν τα κατάλληλα όρια ή αν μια άστοχη αντίδρασή τους μπορεί να επηρεάσει αρνητικά το παιδί τους.
Σε αυτή την πίεση έρχονται να προστεθούν και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου η εικόνα της «τέλειας οικογένειας» και οι αμέτρητες συμβουλές για τη σωστή ανατροφή των παιδιών δημιουργούν συχνά ακόμη μεγαλύτερο άγχος.
Οι γονείς καταλήγουν να συγκρίνουν τον εαυτό τους με εξιδανικευμένα πρότυπα, ξεχνώντας ότι κανείς δεν μπορεί να ανταποκρίνεται πάντα ιδανικά σε κάθε περίσταση.
Ωστόσο, το ζητούμενο δεν είναι να είμαστε τέλειοι γονείς, αλλά συναισθηματικά διαθέσιμοι, σταθεροί και πρόθυμοι να μαθαίνουμε από τα λάθη μας.
Αυτό ακριβώς επισημαίνει σε ανάρτησή της η εκπαιδευτικός και σύμβουλος σεξουαλικής και συναισθηματικής εκπαίδευσης Αφροδίτη Πετρίδου, αναδεικνύοντας τη σημασία της ψυχικής δύναμης στη γονεϊκότητα.
Όπως εξηγεί, οι πραγματικά δυνατοί γονείς δεν είναι εκείνοι που δεν κάνουν ποτέ λάθη ή που καταφέρνουν να διατηρούν πάντα την ψυχραιμία τους. Είναι εκείνοι που αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους με ενσυναίσθηση και σεβασμό, αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεών τους και τους δείχνουν, μέσα από το δικό τους παράδειγμα, πώς να διαχειρίζονται τις δυσκολίες.
Μέσα από την ανάρτησή της παρουσιάζει επτά άγραφους κανόνες που χαρακτηρίζουν τους ψυχικά δυνατούς γονείς.
Αντιμετωπίζουν τα λάθη των παιδιών ως ευκαιρίες μάθησης
Δεν περιμένουν από τα παιδιά τους να τα κάνουν όλα σωστά. Αντιλαμβάνονται ότι οι αποτυχίες, οι δυσκολίες και οι λανθασμένες επιλογές αποτελούν φυσιολογικό μέρος της ανάπτυξης. Αντί να τα αποθαρρύνουν, τα βοηθούν να καταλάβουν τι συνέβη και τι μπορούν να κάνουν διαφορετικά την επόμενη φορά. Με αυτόν τον τρόπο καλλιεργούν σταδιακά την αυτοπεποίθηση και την ψυχική τους ανθεκτικότητα.
Δεν τα φέρνουν σε δύσκολη θέση μπροστά σε άλλους
Ακόμη κι όταν η συμπεριφορά ενός παιδιού τους προβληματίζει ή τους θυμώνει, αποφεύγουν να το προσβάλλουν ή να το ντροπιάζουν δημόσια. Γνωρίζουν ότι ο σεβασμός δεν επιβάλλεται, αλλά διδάσκεται κυρίως μέσα από τη συμπεριφορά μας απέναντι στους άλλους.
Δεν προσπαθούν να ικανοποιούν κάθε τους επιθυμία
Η αγάπη δεν σημαίνει ότι πρέπει να λέμε συνεχώς «ναι». Οι ψυχικά δυνατοί γονείς γνωρίζουν πόσο σημαντικά είναι τα όρια και δεν φοβούνται να τα θέσουν όταν χρειάζεται. Τα σταθερά και ξεκάθαρα όρια προσφέρουν στα παιδιά ασφάλεια και τα βοηθούν να κατανοούν καλύτερα τον κόσμο γύρω τους.
Προσπαθούν να διαχειρίζονται πρώτα τα δικά τους συναισθήματα
Όταν μια κατάσταση γίνεται έντονη, δεν αφήνουν τον θυμό να καθορίσει αυτόματα την αντίδρασή τους. Προσπαθούν να ηρεμήσουν πριν απαντήσουν, αναγνωρίζοντας ότι τα παιδιά παρατηρούν και μιμούνται τον τρόπο με τον οποίο οι ενήλικες αντιμετωπίζουν τα δύσκολα συναισθήματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θυμώνουν ποτέ, αλλά ότι προσπαθούν να διαχειρίζονται τον θυμό τους με υγιή τρόπο.
Ακούν ουσιαστικά όσα έχουν να τους πουν τα παιδιά
Δεν περιορίζονται στο να ακούσουν απλώς τις λέξεις. Δίνουν χώρο στα παιδιά να εκφράσουν τις σκέψεις, τις ανησυχίες και τα συναισθήματά τους, χωρίς να τα διακόπτουν ή να υποτιμούν όσα νιώθουν. Έτσι δημιουργούν ένα περιβάλλον εμπιστοσύνης, όπου το παιδί αισθάνεται ότι μπορεί να μιλήσει ελεύθερα.
Τηρούν τις υποσχέσεις τους
Ακόμη και οι μικρές καθημερινές δεσμεύσεις έχουν σημασία. Όταν ένας γονιός κρατά τον λόγο του, δείχνει στο παιδί ότι μπορεί να βασίζεται πάνω του. Η συνέπεια δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας και συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας σταθερής σχέσης εμπιστοσύνης.
Δείχνουν έμπρακτα την αγάπη και τον σεβασμό στις σχέσεις τους
Τα παιδιά μαθαίνουν πολλά περισσότερα από αυτά που βλέπουν παρά από αυτά που τους λέμε. Παρατηρώντας τον τρόπο με τον οποίο οι γονείς και οι σημαντικοί ενήλικες στη ζωή τους επικοινωνούν, διαφωνούν, συνεργάζονται και εκφράζουν την αγάπη τους, διαμορφώνουν σταδιακά τη δική τους αντίληψη για τις ανθρώπινες σχέσεις.
Κανένας γονιός δεν μπορεί να εφαρμόζει καθημερινά και χωρίς δυσκολίες όλους αυτούς τους κανόνες. Άλλωστε, η ψυχική δύναμη δεν σημαίνει απουσία αδυναμιών, αλλά την ικανότητα να αναγνωρίζουμε πότε κάναμε λάθος, να ζητάμε συγγνώμη και να προσπαθούμε ξανά.
Γιατί τελικά, αυτό που χρειάζονται περισσότερο τα παιδιά δεν είναι γονείς που δεν κάνουν ποτέ λάθη, αλλά ανθρώπους που τους προσφέρουν αγάπη, ασφάλεια, αποδοχή και ένα ουσιαστικό παράδειγμα για το πώς να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις της ζωής.
