Τίποτα δεν μπορεί να φέρει μια σχολική τάξη σε χάος τόσο γρήγορα όσο η μυρωδιά (ή ο ήχος) ενός «αερίου».
Για τη δασκάλα της Α’ Δημοτικού Candy Sydney-Browning, η προσοχή των παιδιών μετατοπιζόταν αμέσως στην προσπάθεια να ανακαλύψουν ποιος το έκανε. Όπως εξήγησε στην εκπομπή Today, «Έλεγαν: “Αυτός το έκανε, αυτή το έκανε”. Και έδειχναν ο ένας τον άλλον με το δάχτυλο και προσπαθούσαν να απομακρυνθούν μεταξύ τους».
Ή, από την άλλη, οι καλοπροαίρετοι μαθητές έπρεπε να ζητούν άδεια για να πάνε στην τουαλέτα ώστε να ανακουφιστούν. Σε κάθε περίπτωση, χανόταν πολύτιμος διδακτικός χρόνος.
Για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, η Sydney-Browning διαμόρφωσε μια μικρή γωνιά στην ευρύχωρη αίθουσά της, ειδικά για… ξέρετε τώρα. Η γωνιά ήταν εξοπλισμένη με αποσμητικό χώρου σε σπρέι και μια πινακίδα που έγραφε «περιοχή θυελλωδών ανέμων».
Η Sydney-Browning είπε στο Today ότι, παρόλο που χρειάστηκε λίγο θάρρος για να ξεκινήσει, τα παιδιά σύντομα άρχισαν να χρησιμοποιούν τον «σταθμό αερίων» χωρίς να ζητούν άδεια και επέστρεφαν γρήγορα στο μάθημα.
«Απλώς σηκώνεσαι, πηγαίνεις εκεί, κάνεις αυτό που πρέπει, επιστρέφεις και αυτό ήταν… Είναι μια κατάσταση όπου όλοι κερδίζουν».
Ξέσπασε διαδικτυακή συζήτηση
Φυσικά, δεν μπόρεσαν όλοι οι θεατές να υποστηρίξουν την ιδέα.
«Όταν ήμουν παιδί, το να κλάσεις μέσα στην τάξη ήταν κοινωνική καταδίκη… τα σημερινά παιδιά, φίλε μου», έγραψε κάποιος.
«Θα ντρεπόμουν πάρα πολύ αν όλη η τάξη ήξερε ότι σηκώνομαι για να πάω να κλάσω», πρόσθεσε κάποιος άλλος.
Κάποιος άλλος μάλιστα ρώτησε: «Και η υπόλοιπη τάξη παραμένει συγκεντρωμένη ενώ κάποιος κλάνει στη γωνία;;;»
«Ο μοναδικός σκοπός του “σταθμού αερίων” είναι ο σεβασμός», εξήγησε. Με άλλα λόγια, διδάσκει στα παιδιά ότι το να αφήνει κανείς αέρια είναι φυσιολογικό, αλλά παράλληλα πρέπει να σέβονται τα όρια των άλλων.
Και ακριβώς σε αυτή την ιδέα στάθηκαν πολλοί από όσους υποστήριξαν την πρωτοβουλία. «Αυτό είναι ιδιοφυές. Το να κάνεις φυσιολογικές τις σωματικές λειτουργίες χωρίς να διαταράσσεται η τάξη είναι καταπληκτικό».
«Το να κλάνει κάποιος είναι φυσιολογικό, χαχα. Ο κόσμος έχει γίνει τόσο ευαίσθητος και παράξενος. Νομίζω ότι είναι έξυπνη ιδέα και επίσης μαθαίνει στα παιδιά να μη ντρέπονται».
«Περίμενε, όχι, μου αρέσει πολύ αυτό. Δημιουργεί άνεση γύρω από φυσιολογικές σωματικές λειτουργίες και μειώνει τη ντροπή για κάτι τόσο μικρό και αστείο».
@chokola___ Most of you know I taught 1st grade last year and I had a “gas station” in my classroom. This year I looped up with my first graders to teach second grade. They’ve asked me the million dollar question! 😂 Say less kids! The “gusty winds area” sign has made a comeback. @Febreze ♬ original sound – Candy
Λίγη λιγότερη ντροπή, λίγη περισσότερη μάθηση
Για μια ομάδα παιδιών της Α’ Δημοτικού, ένας «σταθμός αερίων» γεμάτος Febreze μπορεί να ακούγεται σαν μια ξεκαρδιστική πρωτοτυπία. Ωστόσο, η προσέγγιση της Sydney-Browning προσφέρει στην πράξη στους μαθητές της έναν πρακτικό τρόπο να διαχειρίζονται μια καθημερινή σωματική λειτουργία, χωρίς να χάνουν τη συγκέντρωση και την παραγωγικότητά τους.
Τίποτα δεν μπορεί να φέρει μια σχολική τάξη σε χάος τόσο γρήγορα όσο η μυρωδιά (ή ο ήχος) μιας πορδής. Για τη δασκάλα της Α’ Δημοτικού Candy Sydney-Browning, η προσοχή των παιδιών μετατοπιζόταν αμέσως στην προσπάθεια να ανακαλύψουν ποιος το έκανε. Όπως εξήγησε στην εκπομπή Today, «Έλεγαν: “Αυτός το έκανε, αυτή το έκανε”. Και έδειχναν ο ένας τον άλλον με το δάχτυλο και προσπαθούσαν να απομακρυνθούν μεταξύ τους».
Ή, από την άλλη, οι καλοπροαίρετοι μαθητές έπρεπε να ζητούν άδεια για να πάνε στην τουαλέτα ώστε να ανακουφιστούν. Σε κάθε περίπτωση, χανόταν πολύτιμος διδακτικός χρόνος.
Για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, η Sydney-Browning διαμόρφωσε μια μικρή γωνιά στην ευρύχωρη αίθουσά της, ειδικά για… ξέρετε τώρα. Η γωνιά ήταν εξοπλισμένη με αποσμητικό χώρου σε σπρέι και μια πινακίδα που έγραφε «περιοχή θυελλωδών ανέμων».
Η Sydney-Browning είπε στο Today ότι, παρόλο που χρειάστηκε λίγο θάρρος για να ξεκινήσει, τα παιδιά σύντομα άρχισαν να χρησιμοποιούν τον «σταθμό αερίων» χωρίς να ζητούν άδεια και επέστρεφαν γρήγορα στο μάθημα.
«Απλώς σηκώνεσαι, πηγαίνεις εκεί, κάνεις αυτό που πρέπει, επιστρέφεις και αυτό ήταν… Είναι μια κατάσταση όπου όλοι κερδίζουν».
