Τα σνακ συχνά παρερμηνεύονται. Άλλοτε θεωρούνται κάτι «λάθος» και άλλοτε λύση σε πείνα.
Η διατροφολόγος – ειδική στην παιδική διατροφή, Ειρήνη Καμαρίτη, ξεκαθαρίζει τη βοηθά, τι μας πάει πίσω, γιατί το τσιμπολόγημα είναι πισωγύρισμα και τι απαντάμε σε ένα παιδί που ζητά συνεχώς σνακ.
Κατ’ αρχάς, τα σταθερά γεύματα και σνακ μέσα στην ημέρα δημιουργούν μία ήρεμη, προβλέψιμη ρουτίνα που βοηθά το παιδί να νιώθει ασφάλεια.
Ξέρει πότε θα φάει, τι να περιμένει και αυτό μειώνει το άγχος και την αποδιοργάνωση.
Το παιδί φτάνει στο τραπέζι ρυθμισμένο και με μία «γλυκιά» πείνα, που είναι κίνητρο για να ανταποκριθεί θετικά στα γεύματα.
Χωράει ευελιξία στο πρόγραμμα;
Υπάρχουν μέρες που χρειάζεται να κάνουμε εξαιρέσεις, όταν:
- Το παιδί είναι υπερβολικά πεινασμένο ή κουρασμένο και δεν μπορεί να περιμένει
- Είναι έτοιμο να καταρρεύσει ή να ξεσπάσει
- Είναι άρρωστο ή με χαμηλή όρεξη
- Υπάρχουν αλλαγές στο πρόγραμμα, όπως έξοδοι, ύπνοι που μετακινούνται.
Σε τέτοιες περιπτώσεις ένα σνακ μπορεί να βοηθήσει στη ρύθμιση του παιδιού και είναι πιθανό ακόμη και να φάει καλύτερα μετά από αυτό.
Γιατί το συνεχές τσιμπολόγημα είναι πισωγύρισμα;
Η παγίδα ξεκινά, όταν το παιδί τρώει άστατα, συχνά και εκτός προγράμματος, επειδή βαριέται ή όταν ζητά διαρκώς ένα σνακ κι έτσι καλύπτει την πείνα του.
Με αυτόν τον τρόπο φτάνει στο τραπέζι για τα γεύματα χωρίς πραγματική πείνα ή την καλύπτει αργότερα με μία εναλλακτική σε σνακ. Αυτό μειώνει σταδιακά την έκθεση και την αποδοχή νέων γεύσεων και το παιδί χορταίνει με τρόφιμα -πιθανά- χαμηλότερης διατροφικής αξίας.
Τι απαντάμε σε ένα παιδί που ζητά συνεχώς σνακ;
Η διατροφολόγος παραθέτει τις περιπτώσεις που το παιδί ζητά σνακ και τι πρέπει να απαντήσουμε.
Όταν ζητά σνακ λίγο πριν από το γεύμα
- «Σε ακούω, ότι θέλεις σνακ τώρα, αλλά δεν είναι ώρα φαγητού. Σε λίγο θα φάμε βραδινό. Θες να πιούμε λίγο νερό ή να διαλέξουμε τα πιάτα για το γεύμα;»
- «Καταλαβαίνω ότι πεινάς. Θες να με βοηθήσεις να ετοιμάσουμε το φαγητό μας; Μπορείς να δοκιμάσεις ό,τι θέλεις, όσο μαγειρεύουμε»
Γιατί βοηθά: Το παιδί «ακούγεται», έχει οριοθετημένες επιλογές και η πείνα για το βασικό γεύμα διατηρείται.
Όταν ζητά σνακ και δεν είναι ώρα φαγητού
- «Θέλεις κριτσίνι. Δεν έχω τώρα, αλλά μπορώ να τα βάλω για αύριο στο μεσημεριανό»
- «Θέλεις μπισκότο. Ωραία ιδέα, θα φάμε μαζί στο απογευματινό»
Γιατί βοηθά: Το παιδί νιώθει, ότι ακούγεται, αλλά μαθαίνει, ότι το φαγητό δεν είναι διαθέσιμο οποιαδήποτε στιγμή. Το πότε θα είναι το ορίζει ο γονιός.
Όταν ζητά σνακ την ώρα του κυρίως γεύματος
- «Ξέρω ότι σου αρέσουν αυτές οι μπάρες, είναι νόστιμες, αλλά τώρα είναι ώρα για μεσημεριανό κι αυτό είναι το μενού σήμερα. Θές να κάτσεις λίγο μαζί μου όσο τρώω;»
- «Δεν σου αρέσει το φαγητό σήμερα. Θέλεις σνακ. Σε ακούω. Όταν νιώσεις έτοιμος/η θα μου βάλεις λίγο τυράκι σαν χιόνι στο δικό μου πιάτο;»
Γιατί βοηθά: Αναγνωρίζεται το συναίσθημά του, ενώ παράλληλα δημιουργείται μία «γέφυρα» με το τραπέζι.
Όταν ζητά σνακ αφού έχει αρνηθεί το γεύμα
«Δεν έφαγες μεσημεριανό και τώρα πεινάς. Θες να ξαναδοκιμάσεις το φαγητό σου; Αν όχι, θα έχουμε άλλη ευκαιρία σύντομα» (ήρεμα, χωρίς ενοχή ή κριτική)
Γιατί βοηθά: Δεν «ανταμείβεται» η άρνηση με σνακ, αλλά δίνεται δεύτερη ευκαιρία χωρίς πίεση.
Η διατροφολόγος καταλήγει, ότι αυτό δεν είναι πάντα εύκολο μέσα στη γεμάτη απαιτήσεις καθημερινότητα, αλλά αξίζει να το έχουμε στο νου μας.
