Υπάρχουν γονείς που ρωτούν: «Μα θα επιβραβεύουμε τα αυτονόητα;»
Όπως εξηγεί η ψυχολόγος Φρόσω Φωτεινάκη σε ανάρτησή της, στην πράξη, το «αυτονόητο» δεν είναι πάντα τόσο αυτονόητο. Κάθε μικρό βήμα πέρα από το σημείο στο οποίο βρίσκεται ένα παιδί αποτελεί εξέλιξη και μπορεί να λειτουργήσει ενισχυτικά όταν αναγνωρίζεται.
Στην καθημερινότητα της ανατροφής, η προσοχή συχνά στρέφεται σε όσα χρειάζονται βελτίωση, σε συμπεριφορές που δυσκολεύουν ή σε δεξιότητες που δεν έχουν ακόμη κατακτηθεί. Παράλληλα, δεν είναι σπάνιο να εμφανίζονται συγκρίσεις, είτε με συνομηλίκους είτε με γενικότερες προσδοκίες.
Μια παύση βοηθά. Η παρατήρηση του τι κάνει καλά το παιδί, πού προσπαθεί και τι καταφέρνει, προσφέρει μια πιο ισορροπημένη εικόνα. Η αναγνώριση αυτών των προσπαθειών μπορεί να ενισχύσει την αυτοπεποίθησή του και να στηρίξει τη συνέχιση της προσπάθειας. Ναι είναι δύσκολη η συνεργασία σας. Τα ξεσπάσματά του είναι ανυπόφορα, αντιδρά άσχημα και αυτό σε θυμώνει. Το να διαβάσει είναι γολγοθάς, πετάει τα ρούχα του όπου βρει, χτυπάει το αδελφάκι του και αυτό σε πυροδοτεί.
Αλήθεια, όμως, δεν υπάρχει κάτι που κάνει καλά; Άραγε αυτό το κάτι που κάνει καλά το φωτίζεις και το τονίζεις, όσο αυτά που δεν κάνει καλά; Η θετική ενίσχυση είναι ένα σπουδαίο εργαλείο στη γονεϊκότητα.
Μπορεις να πεις στο παιδί σου: «Σήμερα θαύμασα την προσπάθειά σου να δείξεις τον θυμό σου, χωρίς να μιλήσεις άσχημα». Βοήθησε το παιδί σου να νιώσει όμορφα. Θαύμασε το κάθε μικρό του βήμα. Δείξε του πόσο το εμπιστεύεσαι και για τα επόμενα.
Και όσο πιο όμορφα νιώθει μέσα του, τόσο ποιο όμορφα θα συμπεριφέρεται.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
