Σε πολλά σπίτια, τα σχολικά πρωινά κυλούν με βιασύνη, ένταση και γνώριμες μικρές δυσκολίες της καθημερινότητας.
Ανάμεσα στο πρωινό, την προετοιμασία για το σχολείο και όσα πρέπει να γίνουν πριν από την έξοδο από το σπίτι, μια φράση ακούγεται συχνά από πολλά παιδιά: «Μισώ το σχολείο».
Πρόκειται για ένα παράπονο που εκφράζουν παιδιά διαφορετικών ηλικιών, από τα πρώτα σχολικά χρόνια έως την εφηβεία. Και σε έναν βαθμό, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί συμβαίνει αυτό. Τα πρωινά ξυπνήματα, η επανάληψη της καθημερινής ρουτίνας, τα μαθήματα, οι εργασίες και τα τεστ μπορεί να κάνουν το σχολείο να μοιάζει κουραστικό, πιεστικό ή και μονότονο, ιδιαίτερα σε περιόδους της χρονιάς όπου η κούραση συσσωρεύεται.
Την ίδια στιγμή, όταν ένα παιδί δείχνει να έχει τόσο αρνητική σχέση με τη σχολική του καθημερινότητα, αυτό συχνά προβληματίζει τους γονείς. Το σχολείο είναι ένα βασικό κομμάτι της ζωής του παιδιού και, παρά τις δυσκολίες του, συνδέεται με την ανάπτυξη δεξιοτήτων, την αίσθηση ευθύνης και τη σταδιακή προετοιμασία για τις απαιτήσεις της ενήλικης ζωής.
Συνεπώς, όταν τα παιδιά διαμαρτύρονται για το σχολείο, πώς θα πρέπει να αντιδράσουν οι γονείς; Μπορούν να λαμβάνουν στα σοβαρά αυτά τα σχόλια ή να τα παραβλέπουν ως μία συνηθισμένη αντίδραση της παιδικής ηλικίας;
Γιατί τα παιδιά λένε ότι μισούν το σχολείο
Πρώτα από όλα, είναι πολύ φυσιολογικό για τα παιδιά να λένε ότι μισούν το σχολείο στα μέσα της σχολικής χρονιάς, σύμφωνα με τους ειδικούς. Η ρουτίνα μοιάζει μακρά, τα κίνητρα μειώνονται και όλοι είναι λίγο περισσότερο κουρασμένοι από το σύνηθες. Πράγματι, σε αυτό το διάστημα του χρόνου, όταν το καλοκαίρι μοιάζει ακόμη μακριά, η φράση αυτή επαναλαμβάνεται, ακόμη και από τα παιδιά που αγαπούν το σχολείο. Απλώς χρησιμοποιούν τη λέξη «μισώ» θέλοντας να πουν ότι απλώς ότι βαριούνται, όχι ότι δεν θέλουν να ξαναπάνε.
Όπως επισημαίνουν οι ψυχολόγοι, η φράση «μισώ το σχολείο» είναι μία έκφραση κυρίως κούρασης και στρες, παρά απέχθειας για το σχολείο.Οι γονείς καλό είναι να αντιμετωπίζουν αυτή τη φράση ως ένα σημάδι ότι κάτι μέσα στη μέρα του παιδιού το δυσκόλεψε ή ότι βρέθηκε αντιμέτωπο με μια συγκεκριμένη πρόκληση.Μπορεί να πρόκειται για απογοήτευση που σχετίζεται με τα μαθήματα, για ένα πρόβλημα στις φιλίες ή απλώς για το ότι νιώθει πιεσμένο από τη ρουτίνα. Φυσικά, η πίεση που βιώνουν τα παιδιά ποικίλει και εξαρτάται από την ηλικία τους. Αν έχετε παιδί στο νηπιαγωγείο ή το δημοτικό σχολείο, ακολουθούν ορισμένα tips για να διαχειριστείτε μία τέτοια δήλωση.
Προσχολική ηλικία
Τα μικρά παιδιά εκφράζουν το «μίσος» γα το σχολείο, γιατί πολύ απλά νιώθουν κουρασμένα ή βιώνουν το άγχος αποχωρισμού από τον γονιό. Για ορισμένα παιιδά το περιβάλλον της τάξης από μόνο του μπορεί να τους προκαλεί αναστάτωση. Ο θόρυβος, οι κινήσεις και οι μεταβάσεις απαιτούν αισθητηριακές και ρυθμιστικές δεξιότητες που ακόμα βρίσκονται στην ανάπτυξη.
Τα μικρότερα παιδιά λέγοντας «μισώ το σχολείο» απλά είναι ο μόνος τρόπος να το εκφράσουν λεκτικά, καθώς δεν έχουν το πλούσιο λεξιλόγιο.
Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι υπομονή, αφού ακόμη μαθαίνουν πώς να συμπεριφέρονται σε ένα εξ ολοκλήρου νέο περιβάλλον.
Δημοτικό Σχολείο
Στο Δημοτικό Σχολείο τα παιδιά μπορεί να αναπτύσσουν αρνητικά συναισθήματα για διαφορετικούς λόγους που ξεπερνούν την προσαρμογή στο νέο περιβάλλον.
τη δυσκολία προσαρμογής σε ένα νέο περιβάλλον, όπως το να μην τους αρέσει η ύλη ή να μην την καταλαβαίνουν.
Στα πρώτα χρόνια του δημοτικού, συχνά έχει να κάνει με το ότι το παιδί νιώθει μπερδεμένο με το μάθημα ή ντρέπεται, αν πιστεύει ότι “δεν είναι καλό” σε κάτι. Επιπλέον, υπάρχουν και κοινωνικά ζητήματα, όπως το να αναρωτιέται πού ανήκει ή να νιώθει ότι μένει εκτός, μπορούν επίσης να οδηγήσουν ένα παιδί στο να εκφράζει την αντιπάθειά του για το σχολείο. Επειδή σε αυτή τη φάση τα παιδιά αρχίζουν να διαμορφώνουν πιο συνειδητά τις παρέες τους, το παιδί σας μπορεί να χρειάζεται περισσότερη υποστήριξη για να διαχειριστεί τις κοινωνικές δυναμικές.
Ορισμένα παιδιά βιώνουν μια μεγάλη αλλαγή στην ωριμότητά τους από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό και μπορεί να δυσκολεύονται να ακολουθήσουν ή απλώς να είναι εξαντλημένα μέχρι το τέλος της σχολικής ημέρας.
Πώς να τα βοηθήσετε
Είναι σημαντικό να θυμάστε, ότι σε όλες τις ηλικίες μέχρι και το λύκειο, η φράση «μισώ το σχολείο» είναι συχνά ένας σύντομος τρόπος να πει ένα παιδί: «Αυτό μου φαίνεται πολύ δύσκολο αυτή τη στιγμή και δεν μπορώ να δω πέρα από αυτό»
Πώς, λοιπόν, μπορούν να βοηθήσετε ως γονείς; Το πρώτο βήμα είναι να αναγνωρίσετε, πως, όταν το παιδί λέει, ότι μισεί το σχλείο, προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή σας. Ο τρόπος που θα απαντήσετε θα ναι μεν θα εξαρτηθεί από την ηλικία του παιδιού, αλλά γενικότερα, αξιολογώντας τα συναισθήματά του.
Τι να μην πείτε: Κάτι του τύπου «Ουφ, εγώ μισούσα το μάθημα ιστορίας» σίγουρα είναι ένας τύπος επιβεβαίωσης του θυμού του παιδιού και όχι της ρίζας της ενόχλησής του. Σίγουρα δεν βοηθά καθόλου.
Το παράδειγμα των γονιών είναι ένα πολύ ισχυρό εργαλείο. Οι γονείς μπορούν να μοιραστούν, με τρόπο κατάλληλο για την ηλικία του παιδιού, ότι υπάρχουν και μέρες που ούτε οι ίδιοι έχουν διάθεση να πάνε στη δουλειά και να εξηγήσουν πώς το διαχειρίζονται.
Προσχολική ηλικία
Τα παιδιά του παιδικού σταθμού και του νηπιαγωγείου, όταν επικοινωνούν την αντίστασή τους στο σχολείο, αυτό που πραγματικά θέλουν είναι η σύνδεση και η επιβεβαίωση. Προσθέτοντας μικρές στιγμές σύδνεσης πριν ή μετά το σχολείο μαζί σας κάνουν μεγάλη διαφορά. Επίσης, μία πρωινή ρουτίνα που περιλαμβάνει τα ίδια στοιχεία κάθε μέρα, καθώς και ένας ιδιαίτερος τρόπος σύνδεσης, όπως να τρώτε μαζί πρωινό ή να κάνετε αστείες χειραψίες πριν ξεκινήσετε από το σπίτι.
Δημοτικό Σχολείο
Περίπου στην ηλικία των 8 ετών τα παιδιά νιώθουν περισσότερο ανεξάρτητα. Μπορεί να βοηθά το γεγονός, ότι δίνοντάς τους ένα μεγαλύτερο μερίδιο αποφάσεων γύρω από τη σχολική μέρα, όπως να αποφασίσουν τι κολατσιό θα πάρουν μαζί τους. Για να διατηρηθεί η σύνδεση καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, είναι σημαντικό να κάνετε ανοιχτές ερωτήσεις για το πώς ήταν η μέρα τους, που να απαιτούν παραπάνω από ένα απλό ναι ή όχι. Για παράδειγμα, «τι σε έκανε να χαμογελάσεις σήμερα;» ή «Πες μου κάτι καινούργιο που έμαθες σήμερα». Αυτό θα τα κρατήσει εστιασμένα σε αυό που πραγματικά τα ευχαριστεί στο σχολείο.
Πότε υπάρχει πρόβλημα
Μερικές φορές, όταν ένα παιδί λέει ότι μισεί το σχολείο, είναι κάτι παραπάνω από μία απλή έλλειψη κινήτρου μετά από έναν απαιτητικό χρόνο. Οι ειδικοί συστήνουν στους γονείς να παρατηρήσουν επιπλέον σημάδια, που μπορεί να υποδηλώνουν ένα πιο σοβαρό πρόβλημα, το οποίο να χρειάζεται παρέμβαση, όπως το bullying ή οι πολύ χαμηλοί βαθμοί.
Ποια είναι αυτά τα σημάδια:
- Σωματικά συμπτώματα: Στομαχόπονοι ή πονοκέφαλοι που εμφανίζονται μόνο ρπιν ή κατά τη διάρκεια του σχολείου. Μερικά παιδιά μάλιστα έχουν συναισθηματικά breakdown κάθε πρωί
- Αλλαγές διάθεσης: Άγχος, ευερεθιστότητα, κατάθλιψη, παραίτηση και διαταραχές ύπνου
- Κλικάκωση: Το να παραπονιέται ένα παιδί για το σχολείο στο τραπέζι του φαγητού είναι ένα πράγμα. Αν όμως παρατηρείτε ότι δείχνει μια επίμονη και σταθερή αποστροφή ή αγωνία, τότε υπάρχει μεγαλύτερος λόγος ανησυχίας.
Πότε να παρέμβετε και πότε όχι
Ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα για έναν γονιό είναι να καταλάβει πότε πρέπει να αφήσει το παιδί να λύσει μόνο του ένα πρόβλημα και πότε χρειάζεται να παρέμβει για να βοηθήσει ή ακόμη και να αναλάβει δράση.
Στα μικρότερα παιδιά, φυσικά, οι γονείς εμπλέκονται συχνότερα, είτε μιλώντας με τον δάσκαλο είτε με άλλους γονείς. Ωστόσο, οι ειδικοί συμφωνούν ότι είναι ωφέλιμο να συμμετέχει το ίδιο το παιδί στην αναζήτηση λύσης σε κάθε ηλικία. Έτσι ενδυναμώνετε το παιδί σας, υπενθυμίζοντάς του ότι έχει φωνή και ότι έχει έλεγχο σε ένα μέρος της ζωής του.
Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, δεν υπάρχει μία απάντηση που να ταιριάζει σε όλους για το πότε πρέπει να παρέμβει ένας γονιός. Κάποια παιδιά θέλουν να χειρίζονται τα πράγματα μόνα τους, ενώ άλλα νιώθουν πιο ασφαλή όταν έχουν περισσότερη υποστήριξη από τους ενήλικες. Ένας απλός τρόπος είναι να ρωτήσετε το ίδιο το παιδί πώς θα ήθελε να εμπλακείτε.
Σε γενικές γραμμές, όμως, από το γυμνάσιο και μετά ο ρόλος του γονιού καλό είναι να μετατοπίζεται προς την καθοδήγηση, βοηθώντας το παιδί να μάθει πώς να αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα. Όταν φτάνουν στην εφηβεία, το να σπεύδει ο γονιός να λύσει τα πάντα πολύ γρήγορα μπορεί συχνά να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό.
Ωστόσο, ζητήματα ασφάλειας, επίμονος εκφοβισμός ή σημαντικές αλλαγές στην ψυχική υγεία του παιδιού απαιτούν την παρέμβαση των ενηλίκων, ανεξάρτητα από την ηλικία.
Όποιο κι αν είναι το πρόβλημα, οι ειδικοί συμφωνούν ότι το πρώτο βήμα είναι να ακούσετε προσεκτικά το παιδί και να συγκεντρώσετε όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες. Φροντίστε να καταγράφετε τι συμβαίνει και επικοινωνήστε με το σχολείο αν υπάρχουν ζητήματα ασφάλειας, εκφοβισμού ή συναισθηματικής βλάβης.
Η επικοινωνία με τον δάσκαλο μπορεί επίσης να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη. Οι δάσκαλοι και οι γονείς συχνά βλέπουν διαφορετικά κομμάτια του παζλ. Όταν μοιράζονται πληροφορίες, δημιουργείται μια πιο ξεκάθαρη εικόνα για το τι συμβαίνει και πώς μπορεί να υποστηριχθεί το παιδί.
Μερικές φορές είναι ΟΚ
Οι γονείς θα πρέπει να θυμούνται, ότι ένα παιδί που λέει, ότι μισεί το σχολείο δεν σημαίνει, ότι κάτι πάει λάθος. Δεν είναι δυνατό να το αγαπά όλη την ώρα. Απλά σκεφτείτε εσείς την εργασία σας ή ακόμη και τις υποχρεώσεις σας ως γονιός. Μπορείτε να ακούτε τα παιδιά σας χωρίς να βιάζεστε να δώσετε λύση, να δείχνετε κατανόηση χωρίς να υποβαθμίζετε αυτό που νιώθουν και να έχετε εμπιστοσύνη ότι μπορούν να αντέξουν τη δυσφορία τους. Όταν τα παιδιά ξέρουν ότι τα δύσκολα συναισθήματά τους είναι ασφαλή μαζί σας, είναι πιο πιθανό να συνεχίσουν την προσπάθεια και πιο πιθανό να σας μιλήσουν, αν υπάρχει κάτι που πραγματικά χρειάζεται προσοχή.
Πηγή: parents.com
