Η νονά και ο νονός επιλέγονται με αγάπη και προσδοκία.
Kι όταν αυτή η σχέση παύει να υπάρχει , χρειάζεται να μπει σε λέξεις, να συζητηθεί και να δημιουργηθεί χώρος για το συναίσθημα την απουσία.
Η ψυχολόγος Φρόσω Φωτεινάκη μιλά για αυτήν την σχέση που ενίοτε δεν δίνουμε τη δέουσα σημασία, ειδικά στην περίπτωση απουσίας.
Όπως επισημαίνει, αυτό συμβαίνει ίσως γιατί οι σχέσεις ψυχράνθηκαν και δεν χρειάστηκε να εξηγηθεί κάτι σε όλα τα μέλη της οικογένειας. Όμως, άφησε μία θέση κενή. Ήταν μία σχέση που υπήρξε, αλλά δεν κράτησε και τελικά έμεινε στα ανείπωτα της οικογένειάς μας.
Ο νονός/η νονά είναι εκεί στην αρχή, στις χαρές, στις υποσχέσεις και μετά σιωπή, χωρίς εξήγηση. Ως παιδί, όμως, δεν καταλαβαίνεις τόσο τους ρόλους, αλλά τις παρουσίες και τις απουσίες.
Περιμένεις τις βόλτες, τα χατίρια, τα δώρα, τις συζητήσεις που δεν θα μάθουν οι γονείς. Ανυπομονείς για μία σταθερή συναισθηματική αναφορά εκτός οικογένειας.
Και όταν αυτή χαθεί ή δεν δημιουργηθεί ποτέ, ανοίγει μία πληγή, η οποία δεν αφορά μόνο την απουσία, αλλά και την αβεβαιότητα. Μία σχέση που εμφανίζεται και χάνεται χωρίς σταθερότητα, χωρίς ειπωμένη αιτία. Κι έτσι μένει μία αίσθηση πικρίας, ακόμη κι ενοχής.
Κάθε ρόλος που επιλέγεται για να περιβάλλει ένα παιδί κουβαλά σημασία. Επιλέχθηκε με αγάπη, προσδοκίες και όνειρα.
Άλλωστε οι σχέσεις είναι απρόβλεπτες και μπορεί να τελειώσουν. Ας δώσουμε έστω μία εξήγηση για τον λόγο που κλείνουν. Ας δώσουμε τη σημασία που τους αρμόζουν, ας κάνουμε χώρο στην αλήθεια, ακόμη κι αν μας πληγώνει που τελείωσαν.
Τι να πείτε στο παιδί για να μην πληγωθεί
«Είμαστε εμείς εδώ για σένα και θα είμαστε πάντα»
«Οι νονοί δεν έχουν σταματήσει να σε αγαπουν»
«Δεν φταις εσύ για αυτό»
«Έχεις ανθρώπους κοντά σου που σε αγαπούν πολύ»
