«Γιατί δεν με ακούει ποτέ το παιδί μου;»: Μία φράση που όλοι οι γονείς έχουν πει έστω μία φορά
Λες κάτι, το επαναλαμβάνεις, φωνάζεις και πάλι τίποτα. Δεν είναι, ότι το παιδί δεν σε ακούει, αλλά κάτι το μπλοκάρει.
Η ψυχολόγος και σύμβουλος ύπνου και γονέων, Μαρία Παραγιουδάκη απαντά σε αυτήν την ερώτηση, υπογραμμίζοντας τι ακριβώς συμβαίνει και δίνει χρήσιμες συμβουλές διαχείρισης.
Το παιδί είναι απορροφημένο
Στη δεδομένη χρονική στιγμή ο εγκέφαλός του δεν μπορεί να αλλάξει εύκολα πίστα Τα παιδιά, ειδικά μέχρι την προσχολική ηλικία δυσκολεύονται στις μεταβάσεις. όταν παίζει ο εγκέφαλός του είναι 100% εκεί. Το «έλα να φας» ακούγεται σαν θόρυβος.
Τι βοηθά:
- Πλησίασέ το
- Άγγιξέ το απαλά
- Κάνε οπτική επαφή
- Δώσε προειδοποίηση 5 λεπτών
Του μιλάς από μακριά
Αν φωνάζεις από την κουζίνα, ενώ εκείνο είναι στο σαλόνι, δεν έχεις την προσοχή του.
Τι βοηθά:
Πες το μία φορά κοντά του κάνοντας βλεμματική επαφή και μίλα του με ήρεμη σταθερή φωνή.
Δίνεις πολλές οδηγίες μαζί
«Μάζεψε τα παιχνίδια, πλύνε χέρια, φόρα πιτζάμες, βούρτσισε δόντια». Για σένα είναι λογικό, αλλά για εκείνο είναι υπερφόρτωση.
Τι βοηθά
- Μία οδηγία τη φορά
- Σύντομες προτάσεις
- Ρουτίνα με σταθερή σειρά
Νιώθει ότι το ελέγχουν
Μετά τα 2,5 έτη, η ανάγκη για αυτονομία και ανεξαρτησία εκτοξεύεται. Όσο περισσότερο πιέζουμε, τόσο περισσότερο αντιστέκεται.
Τι βοηθά
- Δώσε επιλογές: «Θες να φορέςσεις το κόκκινο ή το μπλε;»
- Χρησιμοποίησε παιχνιδιάρικους τρόπους στις μεταβάσεις
Είναι συναισθηματικά φορτισμένο
Ένα κουρασμένο, πεινασμένο ή στεναχωρημένο παιδί ΔΕΝ μπορεί να συνεργαστεί. Δεν είναι ανυπακοή, είναι δυσκολία ρύθμισης.
Τι βοηθά:
- Σύνδεση πριν τη διόρθωση: «Βλέπω, ότι δυσκολεύεσαι»
- Ρύθμιση και σύνδεση πρώτα, οδηγία μετά
Το σημαντικό που πρέπει να θυμάσαι είναι ότι ο σκοπός του παιδιού δεν είναι να σε δυσκολέψει. Η συνεργασία χτίζεται, όταν νιώθουν ασφάλερια, νιώθουν, ότι ακούγονται και οι οδηγίες είναι ξεκάθαρες.
