Υπάρχουν ταινίες που τις βλέπεις και τις θυμάσαι κι αυτές που μεγαλώνουν μαζί σου, αλλάζουν νόημα όσο αλλάζεις κι εσύ.
Η «Η ζωή είναι ωραία» του Ρομπέρτο Μπενίνι ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Γιατί, πέρα από μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία μέσα στο σκοτάδι του Ολοκαυτώματος, είναι και ένα σιωπηλό, συγκλονιστικό μάθημα γονεϊκότητας.
Μέσα από τον Guido, η ταινία μιλά για την αγάπη που προστατεύει, τη φαντασία που σώζει και τη θυσία που δεν ζητά ανταλλάγματα.
Τρεις άξονες που δεν αφορούν μόνο τον κινηματογράφο, αλλά κάθε γονιό που προσπαθεί να κρατήσει ζωντανή την παιδική αθωότητα, ακόμη κι όταν ο κόσμος γύρω μοιάζει αδυσώπητος.
Η προστασία της παιδικής ψυχής
Ο Guido χρησιμοποιεί το χιούμορ και τη φαντασία ως «ασπίδα» για να προστατεύσει τον γιο του, Giosuè, από τη φρίκη του στρατοπέδου συγκέντρωσης, μετατρέποντας τον τρόμο σε ένα παιχνίδι με κανόνες και έπαθλο ένα τανκ.
Η δύναμη της θετικής στάσης
Το μήνυμα είναι ότι, ακόμη και στις πιο σκοτεινές στιγμές, η ικανότητα ενός γονέα να διατηρεί την ελπίδα και το χαμόγελο μπορεί να σώσει το πνεύμα ενός παιδιού.
Η απόλυτη αυτοθυσία
Η ταινία υπενθυμίζει ότι ο ρόλος του γονέα συχνά απαιτεί να παραμερίσει κανείς τον δικό του φόβο και πόνο για να εξασφαλίσει ένα μέλλον γεμάτο φως για το παιδί του.
Όπως αναφέρεται συχνά σε κριτικές και αναλύσεις, η ταινία αποτελεί έναν ύμνο στην ανθεκτικότητα του ανθρώπινου πνεύματος και στην ικανότητα της οικογένειας να βρίσκει ομορφιά ακόμα και εκεί που φαίνεται να μην υπάρχει.
Οι ατάκες που αποκαλύπτουν την απόλυτη αφοσίωση του γονέα
«Αυτή είναι η ιστορία μου. Αυτή είναι η θυσία που έκανε ο πατέρας μου. Αυτό ήταν το δώρο του για μένα» – Τα τελευταία λόγια του ενήλικα Giosuè
«Κοιμήσου τώρα. Κάνε γλυκά όνειρα. Ίσως όλα αυτά να είναι ένα όνειρο και το πρωί η μαμά να μας ξυπνήσει με γάλα και κουλουράκια» – Ο Guido προσπαθώντας να ηρεμήσει τον γιο του στο στρατόπεδο.
«Το παιχνίδι ξεκινά τώρα. Πρέπει να μαζέψεις χίλιους πόντους. Αν το κάνεις, θα κερδίσεις ένα αληθινό τανκ!» – Ο τρόπος που ο Guido μετέτρεψε τον τρόμο σε παιχνίδι.
Μία πολυβραβευμένη ταινία
Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός Ιταλού Εβραίου, τον Γκουίντο, που πρέπει να επιστρατεύσει όλη του τη φαντασία για να βοηθήσει την οικογένειά του που κρατείται στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλζεν.
υκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 20 Δεκεμβρίου 1997 στην Ιταλία και στις 23 Οκτωβρίου 1998 στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Απέσπασε εξαιρετικά σχόλια από τους κριτικούς και έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία αποφέροντας 230 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Έλαβε επτά υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, και κέρδισε τρία στις κατηγορίες Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του Μπενίνι και Καλύτερης Μουσικής (Νικόλα Πιοβάνι).
