Κάποιες φράσεις μπορεί να μας βγαίνουν αυθόρμητα, ειδικά σε στιγμές έντασης, κούρασης ή αγωνίας.
Όμως τα παιδιά δεν ακούν μόνο τις λέξεις μας. Tις κουβαλούν μέσα τους, τις μεταφράζουν σε συναίσθημα και πολλές φορές τις κάνουν κομμάτι της αυτοεικόνας τους.
Γι’ αυτό αξίζει πού και πού να πατάμε μια παύση και να αναρωτιόμαστε: αυτό που λέω βοηθά το παιδί μου να νιώσει ασφάλεια, αγάπη και κατανόηση ή του φορτώνει ενοχές, φόβο και ντροπή;
Ακολουθούν πέντε συχνές φράσεις που λέμε στα παιδιά μας, αλλά ίσως ήρθε η ώρα να αναθεωρήσουμε και κάποιες να τις αφαιρέσουμε εντελώς από το λεξιλόγιό μας.
Κάνω τα πάντα για εσένα
Αυτή η απλή φράση προσθέτει ένα βάρος στο παιδί, που θα το κουβαλάει και πολλές θα νιώθει ενοχικά
Με κάνεις έξαλλη
Αν παραδεχτούμε ότι δεν καταφέρνουμε να κρατήσουμε τον έλεγχο, πώς θα μάθουμε στο παιδί να το διατηρεί;
Μην το τρως αυτό, θα παχύνεις
Αν το παιδί, ειδικά όταν πρόκειται για κορίτσι, το βάζουμε στη διαδικασία του να μην παχύνει από πολύ μικρό, αργότερα, ενδεχομένως, να εμφανιστούν διατροφικά προβλήματα
Σταμάτα να κλαις
Αν θέλει να κλάψει, αφήστε το να κλάψει. Δεν είναι σωστό να επιβληθούμε στα συναισθήματά του.
Με απογοήτευσες
Δεν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα για ένα παιδί, από εκείνο που νιώθει ότι απογοήτευσε τους γονείς του.
Στο τέλος της ημέρας, κανένας γονιός δεν είναι τέλειος και ούτε χρειάζεται να είναι. Αυτό που έχει σημασία είναι να μπορούμε να αναγνωρίζουμε πότε μια φράση μπορεί να πληγώσει, να διορθώνουμε τον τρόπο που επικοινωνούμε και να δείχνουμε στα παιδιά μας ότι τα ακούμε πραγματικά.
Γιατί οι λέξεις μας έχουν δύναμη. Μπορούν να γίνουν βάρος, αλλά μπορούν να γίνουν και αγκαλιά. Και κάθε παιδί αξίζει να μεγαλώνει μέσα σε λέξεις που το κάνουν να νιώθει ασφαλές, αγαπητό και αποδεκτό.
