Πολλοί γονείς έχουν βρεθεί μπροστά στην ίδια καθημερινή σκηνή.
Φορούν στο παιδί τους τα παπούτσια του και, λίγα λεπτά αργότερα, εκείνο τα έχει ήδη βγάλει. Μερικές φορές, μάλιστα, αρνείται κατηγορηματικά να τα φορέσει, μετατρέποντας ακόμη και μια απλή βόλτα σε μικρή δοκιμασία.
Παρότι η συμπεριφορά αυτή συχνά αντιμετωπίζεται ως πείσμα ή μια συνηθισμένη παιδική ιδιοτροπία, οι αιτίες μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικές.
Από την ενόχληση που προκαλεί ένα ακατάλληλο παπούτσι μέχρι την ανάγκη του παιδιού να εξερευνήσει τον κόσμο και να αποκτήσει μεγαλύτερη ανεξαρτησία, υπάρχουν αρκετές εξηγήσεις που αξίζει να γνωρίζουν οι γονείς.
Σύμφωνα με όσα αναφέρονται σε σχετικό άρθρο της Poline, πέντε είναι οι βασικοί λόγοι που ενδέχεται να εξηγούν γιατί ένα παιδί αποχωρίζεται διαρκώς τα παπούτσια του.
Τα παπούτσια δεν έχουν σωστή εφαρμογή
Ένας από τους πρώτους παράγοντες που πρέπει να εξετάσουν οι γονείς είναι το μέγεθος και η εφαρμογή των υποδημάτων. Τα πόδια των παιδιών μεγαλώνουν γρήγορα, ιδιαίτερα κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους, με αποτέλεσμα ένα ζευγάρι που πριν από λίγο καιρό ήταν άνετο να αρχίσει ξαφνικά να τα στενεύει.
Τα μικρότερα παιδιά δεν είναι πάντοτε σε θέση να περιγράψουν με ακρίβεια την ενόχληση που αισθάνονται. Έτσι, αντί να πουν ότι τα παπούτσια τα πιέζουν, προτιμούν απλώς να τα βγάλουν.
Η τακτική μέτρηση του παιδικού ποδιού και η επιλογή παπουτσιών που αφήνουν επαρκή χώρο στα δάχτυλα μπορούν να περιορίσουν τέτοιου είδους προβλήματα. Σημαντικό είναι επίσης να ελέγχεται αν το παπούτσι πιέζει το πόδι στα πλάγια ή στη φτέρνα.
Eνοχλούνται από την υφή ή την πίεση
Δεν αντιλαμβάνονται όλα τα παιδιά τα αισθητηριακά ερεθίσματα με τον ίδιο τρόπο. Για ορισμένα, ακόμη και μια μικρή ραφή, η πίεση από τα κορδόνια ή η αίσθηση ενός συγκεκριμένου υλικού μπορεί να προκαλέσει έντονη δυσφορία.
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει κάποια διαταραχή. Ορισμένα παιδιά είναι απλώς περισσότερο ευαίσθητα στην αφή και χρειάζονται χρόνο για να εξοικειωθούν με συγκεκριμένα ρούχα ή παπούτσια.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι γονείς μπορούν να δοκιμάσουν υποδήματα με μαλακή επένδυση, λιγότερες εσωτερικές ραφές και εύχρηστο κλείσιμο. Αξίζει επίσης να ελέγξουν μήπως η ενόχληση προέρχεται από τις κάλτσες.
Προτιμούν να αισθάνονται το έδαφος με τα πόδια τους
Για ένα μικρό παιδί, το περπάτημα δεν αποτελεί μόνο τρόπο μετακίνησης, αλλά και μια διαδικασία ανακάλυψης.
Η επαφή των πελμάτων με διαφορετικές επιφάνειες προσφέρει αισθητηριακές πληροφορίες που συμβάλλουν στην αντίληψη του σώματος και του περιβάλλοντος. Γι’ αυτό και αρκετά παιδιά δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση στο να περπατούν ξυπόλητα.
Όταν βρίσκονται στο σπίτι ή σε κάποιον άλλο ασφαλή και καθαρό χώρο, οι γονείς μπορούν να τους επιτρέπουν να κινούνται χωρίς παπούτσια, εφόσον δεν υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού.
Για τις εξωτερικές δραστηριότητες, είναι σημαντικό να επιλέγονται παπούτσια που προσφέρουν προστασία, χωρίς να περιορίζουν υπερβολικά τη φυσική κίνηση του ποδιού.
Τα παπούτσια είναι βαριά ή πολύ σκληρά
Η κατασκευή ενός παπουτσιού μπορεί επίσης να επηρεάσει το πόσο πρόθυμα θα το φορέσει ένα παιδί.
Ένα βαρύ υπόδημα ή μια υπερβολικά άκαμπτη σόλα ενδέχεται να δυσκολεύει την κίνηση, ιδιαίτερα όταν το παιδί βρίσκεται στα πρώτα στάδια της βάδισης.
Η άνεση, επομένως, πρέπει να αποτελεί βασικό κριτήριο κατά την αγορά παιδικών παπουτσιών. Η σόλα χρειάζεται να επιτρέπει την κατάλληλη κάμψη στο μπροστινό μέρος, ενώ το συνολικό βάρος δεν πρέπει να δυσκολεύει τις καθημερινές δραστηριότητες.
Παράλληλα, η επιλογή πρέπει να γίνεται με βάση την ηλικία, τις κινητικές ανάγκες και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ποδιού κάθε παιδιού.
Θέλουν να αποφασίζουν μόνα τους
Υπάρχουν, βέβαια, και περιπτώσεις όπου το πρόβλημα δεν βρίσκεται καθόλου στα παπούτσια.
Καθώς μεγαλώνουν, τα παιδιά αρχίζουν να διεκδικούν μεγαλύτερο έλεγχο στις καθημερινές τους επιλογές. Η επιθυμία τους να κάνουν πράγματα μόνα τους γίνεται ιδιαίτερα έντονη στη νηπιακή ηλικία.
Το να βγάζουν τα παπούτσια τους μπορεί, λοιπόν, να αποτελεί έναν απλό τρόπο να εκφράσουν την ανεξαρτησία τους ή να αντιδράσουν σε κάτι που τους ζητείται.
Αντί να μετατρέπουν τη διαδικασία σε αντιπαράθεση, οι γονείς μπορούν να προσφέρουν μικρές επιλογές, όπως να αφήνουν το παιδί να αποφασίσει ποιο από δύο κατάλληλα ζευγάρια θέλει να φορέσει.
Με αυτόν τον τρόπο, το παιδί συμμετέχει στη διαδικασία και αισθάνεται ότι η γνώμη του έχει σημασία.
Πώς να επιλέξετε τα κατάλληλα παιδικά παπούτσια
Η σωστή επιλογή υποδημάτων μπορεί να κάνει σημαντική διαφορά στην καθημερινότητα ενός παιδιού. Πέρα από το σχέδιο και το χρώμα, οι γονείς χρειάζεται να δίνουν προτεραιότητα στην εφαρμογή, την άνεση και την ελευθερία κινήσεων.
Ένα κατάλληλο παιδικό παπούτσι καλό είναι να διαθέτει επαρκή χώρο για τα δάχτυλα, εύκαμπτη σόλα, μαλακή εσωτερική επένδυση και υλικά που επιτρέπουν τον αερισμό του ποδιού.
Εξίσου σημαντικό είναι το παιδί να μπορεί να το φορά και να το αφαιρεί εύκολα, ανάλογα με την ηλικία και τις δεξιότητές του.
Πότε χρειάζεται η συμβουλή ειδικού
Στις περισσότερες περιπτώσεις, η συνήθεια ενός παιδιού να βγάζει τα παπούτσια του δεν αποτελεί από μόνη της λόγο ανησυχίας.
Ωστόσο, εάν η άρνηση είναι επίμονη, συνοδεύεται από πόνο, έντονη δυσφορία, δυσκολίες στο περπάτημα ή ευαισθησία και σε άλλα καθημερινά ερεθίσματα, είναι χρήσιμο να ζητηθεί η γνώμη παιδιάτρου, ο οποίος μπορεί να συστήσει περαιτέρω αξιολόγηση.
Το σημαντικότερο είναι οι γονείς να παρατηρούν τη συμπεριφορά του παιδιού και να προσπαθούν να κατανοήσουν τι το ενοχλεί, αντί να θεωρούν αυτομάτως ότι πρόκειται για ανυπακοή.
Άλλωστε, πίσω από μια φαινομενικά απλή συνήθεια μπορεί να κρύβεται είτε μια πρακτική δυσκολία που λύνεται εύκολα είτε μια φυσιολογική ανάγκη του παιδιού να ανακαλύψει τον κόσμο με τον δικό του τρόπο.
