Ένα ποίημα για τη μαμά που μόλις γέννησε…
Λόγια που με έκαναν να βαραίνει η καρδιά μου
Γιατί, φυσικά και θέλω να σε δω,
μα είμαι εξαντλημένη και μυρίζω.
Έχουν περάσει μέρες από τότε που ντύθηκα
και επικρατεί χάος παντού.
Άπλυτα πιάτα ξεχειλίζουν,
και έχω μητρικό γάλα στα μαλλιά μου.
Βρίσκομαι πραγματικά σε κατάσταση επιβίωσης.
Δεν μπορώ να ξεχωρίσω τη νύχτα από τη μέρα.
Η ζωή μου έχει ανατραπεί
με τόσους πολλούς τρόπους.
Το κεφάλι μου νιώθει έτοιμο να εκραγεί
και προσπαθώ απλώς να υπάρχω.
Ναι, απέκτησα αυτό το νέο μέλος,
μα έχασα κι ένα κομμάτι από ΕΜΕΝΑ.
Μια καινούργια αγάπη με έχει κατακλύσει
και έχει μεταμορφώσει ολόκληρη την ύπαρξή μου:
Μια αγάπη που, ταυτόχρονα,
είναι τόσο περιοριστική και τόσο απελευθερωτική.
Γι’ αυτό, σας παρακαλώ, αγαπημένοι μου,
δώστε μου λίγο χρόνο
να μάθω να κινούμαι σε αυτό το νέο τοπίο
που είναι τόσο μοναδικό.
Και σύντομα θα σας καλέσω να έρθετε:
ανυπομονώ να γνωρίσετε το μωρό.
Μα προς το παρόν, το μόνο που μπορώ να κάνω
είναι να ταΐζω, να κοιμάμαι και να επαναλαμβάνω
