Μία δραστηριότητα που είναι αρκετά διαδεδομένη και δημοφιλής στα παιδικά πάρτυ είναι η πινιάτα.
Αν και φαίνεται διασκεδαστική, η εργοθεραπεύττρια και μαμά, Θεώνη Καραμπετιάν, εκφράζει την αντίθεσή της σε αυτό το παιχνίδι που είναι ιδιαιτέρως αγαπητό στα παιδιά.
Όπως εξηγεί σε ανάρτησή της, «καθημερινά προσπαθούμε να μάθουμε στα παιδιά μας να φροντίζουν τα πράγματά τους. Εδώ όμως, το μήνυμα αλλάζει: “σπάσε, “διάλυσε και θα κερδίσεις δώρα και γλυκά”. Άρα η επιβράβευση έρχεται με την καταστροφή;»
«Με την ένταση των χτυπημάτων ανεβαίνει η αδρεναλίνη και το επίπεδο διέγερσης των παιδιών απότομα, κάτι που μπορεί να δημιουργήσει σε κάποια παιδιά υπερένταση και συμπεριφορική απορρύθμιση. Ρόπαλα, χτυπήματα, κασταστροφές, ενήλικες που ενθαρρύνουν τα παιδιά και χειροκροτούν τα χτυπήματα. Ειδικά, σε μικρότερες ηλικίες, μπορεί να περαστούν λάθος μηνύματα για την επιθετικότητα και την ενσυναίσθηση», συνεχίζει η εργοθεραπεύτρια.
«Όταν η πινιάτα σπάει, τα παιδιά δεν μοιράζονται και δεν συνεργάζονται για κοινό σκοπό. Προσπαθούν να αρπάξουν όσα περισσότερα μπορούν, συχνά σπρώχνοντας το ένα το άλλο. Άρα έχουμε έντονο ανταγωνισμό και έντονη ματαίωση σε παιδάκια που είναι πιο ντροπαλά», υπογραμμίζει.
Τι μπορεί να αντικαταστήσει την πινιάτα
Μάλιστα, η κ. Καμπετιάν προτείνει εναλλακτικές αντί της πινιάτας.
- Κυνήγι χαμένου θησαυρού: Προάγει τη συνεργατικότητα
- Διακόσμηση γλυκών: Αντί να κερδίζουν γλυκά, μπορούν να τα φτιάχνουν
- Παιχνίδια κίνησης: Πχ, αγαλματάκια ακούνητα.
Η αντίδραση των μαμάδων
Στην ανάρτηση τα σχόλια ήταν πολλά και φαίνεται πως πολλές μαμάδες, αλλά και επαγγελματίες συμφωνοούν με την εργοθεραπεύτρια, με αρκετές μάλιστα να μοιράζονται και προσωπικές τους εμπειρίες.
Μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά σχόλια:
«Πόσο συμφωνώ. Απεχθάνομαι τις πινιάτες, κυρίως όσες έχουν το σχήμα κάποιου ζώου, το οποίο τα παιδιά πρέπει να χτυπήσουν με το ρόπαλο…»
«Προσωπική εμπειρία, ο μικρος μου κόντεψε να καταπλακωθει απο μεγαλύτερα παιδιά.. Καθολου δεν μ αρεσει κ δεν το εχω κανει ποτε στα παιδικά παρτυ των παιδιων μου!»
«Συμφωνώ ! Συχνά είναι αιτία στενοχώριας για κάποια παιδάκια, που δεν προλαβαίνουν να πάρουν ούτε ένα γλυκό, όταν φέρει κάποιο παιδί που έχει γενέθλια και το κάνουμε στην τάξη! Εγώ πάντως αφήνω τα παιδιά να πάρουν όσα προλάβουν και μετά τους ζητώ να τα βάλουν όλα μαζί σε ένα κουτί που κρατάω εγώ και τους τα μοιράζω ίσα»
«Θα προσθέσω ως διαιτολόγος και μαμά ενός 5χρονου πως το να πλακώνουν τα παιδάκια ένα χαριτωμένο μονοκερο η δεινόσαυρο και οι γονείς να χειροκροτουν με σκοπό να μαζέψουν όσο το δυνατόν περισσότερα γλυκάκια καραμελες γλειφιτζούρια και ζελεδάκια προάγει ακόμη 2 καταστροφικες συνήθειες. Πως μέσα από τη βία κερδίζεις το μεγαλύτερο τρόπαιο και συνήθως το τρόπαιο αυτό δεν είναι κάτι που θα ωφελήσει την υγεία σου μεταφορικά στο μέλλον και κυριολεκτικά στο εδώ και τώρα.. Ειλικρινά απορώ με τους γονείς που γελάνε σαν τους χανους βλέποντας νήπια να μαλλωνουν για για το πιο μάζεψε τα περισσότερα γλυκά..»
«Πόσο συμφωνώ…. Σιχαίνομαι τις πινιατες. Πέρα από όλα αυτά που αναγράφονται στο ποστ το παιδί που κρατάει το κοντάρι μπορεί να χτυπήσει κάποιο άλλο που περιμένει την σειρά του. Λέμε στα παιδιά να μην χτυπάνε και να μην καταστρέφουν τα παιχνίδια τους και εκεί τους λένε να το κάνουν και με όλη τους την δύναμη. Όχι και πάλι όχι. Συγχαρητήρια για το ποστ»
«Ως μαμά που το παιδί μου δεν μπορεί να χωθεί να σπρωχτει και να βουτήξει γλυκά και παιχνίδια θα πω ότι δεν μου αρέσει όχι. Η διαδικασία του χτυπήματος του άρεσε. Γενικά πρέπει να τα βάλεις να περιμένουν στην σειρά.. έχω πάει σε πάρτυ με 30 παιδάκια. Πήγαν μπροστά τα μεγάλα τα μικρά δεν χτύπησαν, κλάματα χαμός.. καλύτερα χωρίς λοιπόν!»
«Συμφωνώ και μπράβο που επιτέλους κάποιοι το βλέπουν ως κάτι που δίνει λάθος μνμτα και εσύ @ergotherapy_for_kids που το αναφέρεις!
Να το πάω και λίγο παρακάτω; Η πινιατα έχει την μορφή ενός ζώου άρα το χτυπάμε αλύπητα μέχρι να πάρουμε αυτό που θέλουμε άρα μπορούμε να χτυπάμε τόσο βάναυσα οτιδήποτε και οποιονδήποτε; Εντελώς λάθος λοιπόν όλο αυτό!»
«Πραγματικά μου δημιουργούσε παντα δυσαρέσκεια αυτη η στιγμή στα παρτυ αλλα δεν το είχα εκφράσει ποτε. Δεν το εχω κανει στα παρτυ των παιδιών μου. Εκτός απο τα ζελεδακια κι αλλα ζαχαρωτά που σιχαίνομαι και θεωρώ αχρείαστα για τα παιδια , εξίσου ενοχλητικά ειναι τα μικροπλαστικα παιχνιδάκια που παίζονται για μερικά λεπτά και μετά βρίσκονται διασκορπισμενα παντου . Δηλαδη μήνυμα: υπερκαταναλωτισμου- γρήγορου κορεσμού. Αυτο το post ηταν πολυ καλό, πρέπει να το “ακουσουν” πολλοι γονείς»
«Επιτέλους κάποιος μίλησε για αυτό το “βάρβαρο παιχνίδι».
«Πόσο συμφωνώ και πόσο σε δύσκολη θέση ήρθα που το παιδί μου συμμετείχε σε κάτι τέτοιο γιατί υπήρχε σε πάρτυ Οριακά σκεφτόμουν να τον πάω βόλτα εκείνη την ώρα να κάνει κάτι!»
Φυσικά, υπήρξαν και φωνές που ανέφεραν ότι «Μια πινιάτα δεν τους βγάζει ένστικτα που δεν έχουν ήδη αναπτυχθεί από τους γονείς!», ενώ μία άλλη μητέρα ανέφερε, ότι «το κυνήγι χαμένου θησαυρού είναι από τα αγαπημένα μου παιχνίδια. Θέλει όμως κάπως οργάνωση ενώ η πινιατα είναι πολύ γρήγορο κ εύκολο. Παρόλα αυτά τα παιδιά σήμερα που κάνουν καθιστική ζωή θέλουν κάτι κινητικό και έντονο για να ξεδωσουν από το τόσο καθισιο. Ίσως για αυτό πιάνει».
