Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή κάθε μαμάς που η κούραση δεν είναι απλώς κούραση.
Είναι εκείνο το επίπεδο εξάντλησης όπου βάζεις το κινητό στο ψυγείο, ψάχνεις τα γυαλιά που φοράς ήδη και πίνεις τον καφέ σου κρύο, όχι επειδή το θέλεις, αλλά επειδή έτσι πρόλαβες.
Και πάνω σε αυτήν την υπέροχη φάση απόλυτης αϋπνίας, εκκρεμοτήτων και ψυχραιμίας που κρέμεται από μία κλωστή, πάντα θα βρεθεί κάποιος να πει τη λάθος ατάκα. Αυτή που δεν βοηθάει καθόλου, αλλά δοκιμάζει τα όρια της μαμάς λίγο περισσότερο.
Ας δούμε 5 φράσεις που καλό είναι να αποφεύγουμε όταν μιλάμε σε μια κουρασμένη μαμά.
«Σε καταλαβαίνω, κι εγώ πάνω από 7 ώρες δεν μπορώ να κοιμηθώ»
Όχι. Δεν είναι ακριβώς το ίδιο.
Άλλο να έχεις τη δυνατότητα να κοιμηθείς και να μη σου βγαίνει, κι άλλο να μην έχεις καν τη δυνατότητα, επειδή κάποιος μικρός άνθρωπος εξαρτάται από εσένα για φαγητό, αγκαλιά, άλλαγμα, παρηγοριά και γενικά για την επιβίωσή του.
Η μαμά δεν ξυπνάει επειδή «δεν την παίρνει ο ύπνος». Ξυπνάει επειδή κάποιος έχει αποφασίσει ότι στις 03:17 είναι η ιδανική ώρα για γεύμα, παράπονο ή ανεξήγητο κλάμα.
«Μήπως δεν τρως καλά; Σε βλέπω λίγο κομμένη»
Ναι, υπάρχει μια πιθανότητα να μην τρώει σαν άνθρωπος. Όχι γιατί δεν ξέρει τη σημασία της σωστής διατροφής, αλλά γιατί συνήθως τρώει όρθια, βιαστικά, με το ένα χέρι, ενώ με το άλλο κρατάει μωρό, μαζεύει παιχνίδια ή προσπαθεί να θυμηθεί αν έβαλε πλυντήριο.
Και φυσικά, πριν φάει η ίδια, πρέπει πρώτα να φροντίσει να φάνε όλοι οι υπόλοιποι. Γιατί στη μητρότητα, το προσωπικό γεύμα έρχεται συχνά μετά από όλα τα επείγοντα. Δηλαδή περίπου ποτέ.
«Βγες και καμιά βόλτα να ξεσκάσεις»
Ωραία ιδέα. Θεωρητικά. Μια βόλτα μπορεί πράγματι να βοηθήσει μια μαμά να καθαρίσει το μυαλό της. Το θέμα είναι ότι για να συμβεί αυτό, πρέπει να συμπέσουν διάφορα θαύματα: να υπάρχει χρόνος, να υπάρχει κάποιος να κρατήσει το παιδί, να έχει ενέργεια, να μη νυστάζει όρθια και να μη χρειάζεται να οργανώσει ολόκληρη επιχείρηση τύπου «απόδραση από το σπίτι».
Γιατί καμιά φορά η μαμά δεν χρειάζεται βόλτα. Χρειάζεται 20 λεπτά ησυχίας, ένα μπάνιο χωρίς κοινό και έναν καφέ που να τον πιει όσο είναι ακόμα ζεστός.
«Να κοιμάσαι όταν κοιμάται το μωρό»
Η πιο διάσημη συμβουλή στην ιστορία της μητρότητας.
Ακούγεται απλή, πρακτική και σχεδόν σοφή. Μόνο που όταν κοιμάται το μωρό, τότε ξαφνικά εμφανίζονται όλα όσα δεν μπορούν να γίνουν όταν είναι ξύπνιο: πλυντήρια, μπιμπερό, φαγητό, μπάνιο, τακτοποίηση, μηνύματα, χαρτιά, δουλειές και εκείνη η μικρή λεπτομέρεια που λέγεται «να πάρεις μια ανάσα».
Ναι, κάποιες φορές η μαμά μπορεί να κοιμηθεί όταν κοιμάται το μωρό. Άλλες φορές, όμως, απλώς κάθεται ακίνητη στον καναπέ και κοιτάζει το κενό. Και αυτό, μεταξύ μας, είναι επίσης μορφή ξεκούρασης.
«Πολύ ήσυχο είναι. Εμένα το δικό μου να δεις τι έκανε»
Αυτή η φράση συνήθως λέγεται από κάποιον που έχει δει το μωρό για μία-δύο ώρες. Δηλαδή στο επίσημο, κοινωνικό του πρόγραμμα.
Το γεγονός ότι ένα παιδί είναι ήσυχο μπροστά στους επισκέπτες δεν σημαίνει ότι έτσι είναι όλο το 24ωρο. Μπορεί απλώς να κρατάει δυνάμεις για αργότερα, όταν φύγουν όλοι και η μαμά μείνει μόνη της με το πραγματικό επεισόδιο.
Γιατί μόλις κλείσει η πόρτα, ξεκινάει ξανά ο γνωστός κύκλος: τάισμα, άλλαγμα, αγκαλιά, κλάμα, γκρίνια, νύστα, ξανά αγκαλιά και κάπου ανάμεσα η μαμά να προσπαθεί να θυμηθεί πότε ήταν η τελευταία φορά που κάθισε.
Το συμπέρασμα
Μια κουρασμένη μαμά δεν χρειάζεται πάντα συμβουλές. Πολλές φορές χρειάζεται κατανόηση, πρακτική βοήθεια και λίγη ησυχία. Αντί για ατάκες που την κάνουν να νιώθει ότι υπερβάλλει, καλύτερα να της πούμε: «Θες να κρατήσω λίγο το μωρό;», «Να σου φέρω έναν καφέ;», «Τι μπορώ να κάνω για να σε βοηθήσω;».
Αυτές είναι οι φράσεις που πραγματικά αξίζουν χρυσό. Ή έστω έναν ζεστό καφέ, που για μια κουρασμένη μαμά είναι σχεδόν το ίδιο.
