Μια μητέρα δύο μικρών παιδιών -7 και 22 μηνών- λέει ότι έφτασε στα όριά της.
Έπειτα από έναν καβγά με τον σύζυγό της που ξέφυγε, εκείνος ύψωσε τη φωνή του και της είπε να φύγει. Έτσι, για πρώτη φορά έπειτα από σχεδόν δύο χρόνια, το έκανε.
Σε ανάρτησή της στο Reddit, η μητέρα μοιράστηκε την εμπειρία της, πυροδοτώντας μια μεγάλη συζήτηση γύρω από τους γονεϊκούς ρόλους. Τώρα παλεύει με τις ενοχές της και αναρωτιέται αν «εγκατέλειψε» τα παιδιά της ή αν απλώς πήρε ένα διάλειμμα που είχε ανάγκη εδώ και πολύ καιρό.
Γιατί θεωρείται εγκατάλειψη όταν μια μητέρα κάνει ένα διάλειμμα;
Όταν ένας πατέρας κάνει ένα μικρό διάλειμμα από τις γονεϊκές υποχρεώσεις, συχνά θεωρείται κάτι απολύτως φυσιολογικό. Όταν όμως μια μητέρα κάνει το ίδιο, ακόμη και για λίγο, κινδυνεύει να κατηγορηθεί ότι εγκαταλείπει τα παιδιά της.
Αυτό ακριβώς συνέβη σε μία μητέρα μετά από έναν έντονο καβγά με τον σύζυγό της. Όταν η ένταση κορυφώθηκε, εκείνος ύψωσε τη φωνή του και της είπε να φύγει. Εκείνη τότε έφυγε απότομα από το σπίτι, αφήνοντας πίσω της μια κατάσταση στην οποία το μόνο που απέμενε να γίνει ήταν η βραδινή ρουτίνα των παιδιών. Λίγο αργότερα, έλαβε μήνυμα από τον σύζυγό της, ο οποίος την κατηγορούσε ότι «εγκατέλειψε» τα παιδιά τους.
Η ανάρτηση άρχισε γρήγορα να συγκεντρώνει μεγάλη προσοχή, ανοίγοντας συζήτηση ανάμεσα στους σχολιαστές. Πολλοί αναρωτήθηκαν γιατί η ανάγκη μιας μητέρας για λίγο χρόνο μόνη της χαρακτηρίζεται «εγκατάλειψη», ενώ η παρουσία του πατέρα θεωρείται απλώς ότι καλύπτει τον ρόλο του.
Ένας χρήστης σχολίασε: «Γιατί εκείνος μπορεί να φεύγει από το σπίτι όποτε θέλει χωρίς τα παιδιά ή εσένα, αλλά όταν το κάνεις εσύ, αυτό θεωρείται εγκατάλειψη;»
Άλλοι υποστήριξαν ότι το να φύγει στη μέση ενός έντονου καβγά δεν ήταν η καλύτερη επιλογή. «Το να φεύγεις από το σπίτι μέσα σε έναν καβγά και να αφήνεις πίσω τα παιδιά είναι πρόβλημα. Αν εσύ προσωπικά δεν αισθάνεσαι ασφαλής ή άνετα μέσα στο σπίτι, τότε δεν θα έπρεπε να αφήνεις εκεί τα παιδιά σου», έγραψε ένας σχολιαστής.
Ωστόσο, πολλοί επεσήμαναν ότι τα παιδιά, παρότι πολύ μικρά, βρίσκονταν με τον πατέρα τους, έναν γονέα με ίση ευθύνη απέναντί τους.
«Μην αισθάνεσαι ενοχές. Άφησες τα παιδιά με τον γονέα τους», της έγραψε ένας χρήστης.
Το ψυχικό φορτίο που την οδήγησε σε αυτό το σημείο
Σύμφωνα με όσα έγραψε η μητέρα, από τότε που έγινε γονιός είχε ελάχιστο χρόνο για τον εαυτό της. Πρόκειται για μια εμπειρία πολύ συνηθισμένη στους γονείς και ιδιαίτερα στις μητέρες, οι οποίες συχνά νιώθουν ότι πρέπει να είναι συνεχώς διαθέσιμες, 24 ώρες το 24ωρο.
Έρευνες δείχνουν ότι η γονεϊκή εξουθένωση -μια κατάσταση σωματικής και συναισθηματικής κόπωσης- μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο στρες, ευερεθιστότητα ακόμη και σε συναισθήματα αγανάκτησης. Αυτό σημαίνει ότι τα διαλείμματα είναι αναγκαία για τη διατήρηση της ψυχικής και συναισθηματικής ισορροπίας.
Η μητέρα των δύο παιδιών παραδέχθηκε ότι είχε κάνει ελάχιστα διαλείμματα από τότε που γεννήθηκε το πρώτο της παιδί, εξηγώντας ότι η απόφασή της να φύγει εκείνη τη στιγμή προέκυψε από την έντονη εξάντληση που ένιωθε.
«Αν ήταν ένα προγραμματισμένο διάλειμμα και μπορούσα να έχω λίγες ώρες για να καθαρίσει το μυαλό μου, δεν θα ήταν τόσο κακό», έγραψε.
Αντί γι’ αυτό, η αποχώρησή της ήταν μια αυθόρμητη αντίδραση, που γεννήθηκε από την ανάγκη της να ανακουφιστεί, ένα συναίσθημα με το οποίο πολλοί σχολιαστές είπαν ότι μπορούν να ταυτιστούν.
Ποιος απογοητεύει τελικά ποιον;
Η ιδέα ότι μια μητέρα «εγκαταλείπει» τα παιδιά της απλώς και μόνο επειδή τα αφήνει με τον πατέρα τους λέει πολλά. Υπονοεί ότι οι πατέρες απλώς «βοηθούν», αντί να θεωρούνται εξίσου υπεύθυνοι για τη φροντίδα των παιδιών τους.
Παράλληλα, στέλνει ένα επικίνδυνο μήνυμα στις μητέρες: ότι όσες θυσίες κι αν κάνουν, ποτέ δεν είναι αρκετές. Και το ίδιο μπορεί να ισχύει για κάθε σχέση στην οποία δύο άνθρωποι μοιράζονται τη φροντίδα ενός παιδιού.
Κανένας γονιός, όμως, δεν μπορεί να συνεχίσει να δίνει όταν έχει εξαντληθεί εντελώς. Το να κάνει μια μητέρα ένα διάλειμμα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι εγκαταλείπει τα παιδιά της, πολλές φορές είναι ένας τρόπος να αντέξει.
Και αν ένας πατέρας δεν μπορεί να αναλάβει βασικές ευθύνες, όπως τη βραδινή ρουτίνα των παιδιών, χωρίς να παρουσιάζει την αποχώρηση της συντρόφου του ως «εγκατάλειψη», τότε ίσως αξίζει να αναρωτηθεί κανείς ποιος τελικά αφήνει ποιον χωρίς στήριξη.
Πηγή: parents.com
