Μία υπέροχη ανάρτηση για την αξία της μητέρας.
Η ψυχολόγος Φρόσω Φωτεινάκη, αναφέρει πως μητέρα έχει κατηγορηθεί και ενοχοποιηθεί ίσως περισσότερο από κάθε άλλο φροντιστή. Για ό,τ έγινε και ό,τι δεν έγινε. Για ό,τι πλήγωσε και για ό,τι έλλειψε.
Η μητέρα που έγινε το σύμβολο της υπερπροσπάθειας και της ενοχής. Της σιωπής και της αντοχής που δεν αναγνωρίστηκε ποτέ.
Πίσω από τον ρόλο της μαμάς, όμως, υπάρχιε πάντα ένας άνθρωπος. Ένα κορίτσι που μεγάλωσε απότομα ή μία γυναίκα που δεν έμαθε ποτέ πώς να φροντίζει τον εαυτό της, μόνο τους άλλους.
Ένα σώμα που κουράστηκε και μία ψυχή που κράτησε περισσότερα από όσα της αναλογούσαν.
Η μαμά σου δεν ήταν τέλεια και δεν μπορούσε να είναι. Και ίσως δεν χρειαζόταν να είναια. Γιατί η μητρότητα δεν είναι μύθος, ούτε μία ιδανική εικόνα σαν αυτή του Instagram και των περιοδικών.
Δεν είναι ιδανική εικόνα, δεν είναι αλάθητη αγάπη.
Είναι σχέση. Με λάθη, με ρωγμές, με προσπάθεια. Ατελείωτη προσπάθεια.
Με στιγμές που λύγισαν και στιγμές που άντεξαν. Αυτή η γήινη μαμά που έκανε ό,τι μπορούσε, με ό,τι είχε.
Αυτή που κουβαλούσε τα δικά της τραύματα και παρ’όλα αυτά προσπάθησε να αγαπήσει.
Και αν είσαι μαμά, δεν χρειάζεται να απολογείσαι για όλα, να είσαι τα πάντα, να μην σπας ποτέ. Αρκεί που είσαι εκεί, που πρσπαθείς ακόμη και τις μέρες που τα κάνεις όλα λάθος. Αρκεί που αγαπάς, ακόμα κι όταν δεν ξέρεις πώς.
