Υπάρχουν στιγμές μέσα στην καθημερινότητα που περνούν σχεδόν απαρατήρητες.
Ένα φιλί βιαστικά πριν φύγει το παιδί για το σχολείο, μια αγκαλιά όταν επιστρέψει στο σπίτι, λίγα λόγια πριν κλείσουν τα φώτα το βράδυ. Μικρές κινήσεις που γίνονται μέσα στην ένταση της ημέρας, χωρίς πάντα να συνειδητοποιούμε πόσο σημαντικές μπορεί να είναι.
Κι όμως, αυτές ακριβώς οι απλές στιγμές σύνδεσης είναι συχνά εκείνες που μένουν στη μνήμη ενός παιδιού. Οι ειδικοί ψυχικής υγείας επισημαίνουν πως η αίσθηση ασφάλειας και η συναισθηματική σύνδεση χτίζονται μέσα από μικρές, επαναλαμβανόμενες καθημερινές πράξεις.
Ανάμεσα σε αυτές υπάρχει μία στιγμή που ίσως αξίζει λίγη περισσότερη προσοχή: ο αποχαιρετισμός στην πόρτα του σχολείου.
Ο τρόπος που λες «αντίο» έχει σημασία
Η Maria, εκπαιδευτικός με εμπειρία 25 ετών στις σχολικές αίθουσες και ειδική στην προετοιμασία των παιδιών για το σχολικό περιβάλλον, μοιράστηκε μια σκέψη με τους περισσότερους από 18.000 ακολούθους της στο Instagram.
Όπως εξηγεί, τα λίγα δευτερόλεπτα πριν το παιδί μπει στην τάξη μπορεί να φαίνονται ασήμαντα, όμως για εκείνο αποτελούν μια σημαντική στιγμή μετάβασης. Ο τρόπος με τον οποίο αποχαιρετάς το παιδί σου μπορεί να επηρεάσει το πώς θα διαχειριστεί τον αποχωρισμό.
Δεν έχει σημασία αν θα είναι μια μεγάλη αγκαλιά, ένα φιλί ή μια τρυφερή κουβέντα. Αυτό που παίζει ρόλο είναι η σταθερότητα και η σιγουριά που μεταδίδεις.
Πολλοί γονείς δυσκολεύονται να φύγουν όταν βλέπουν το παιδί τους στενοχωρημένο. Θέλουν να μείνουν λίγο ακόμη, να δώσουν άλλη μία αγκαλιά, να βεβαιωθούν πως όλα είναι καλά. Είναι μια απόλυτα φυσική αντίδραση.
Ωστόσο, σύμφωνα με την εκπαιδευτικό, όταν ο αποχαιρετισμός παρατείνεται συνεχώς, μπορεί άθελά μας να γίνει πιο δύσκολος για το παιδί. Μπορεί να παραμένει στραμμένο στην πόρτα, να περιμένει ότι ο γονιός θα επιστρέψει και να δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στη ροή της τάξης.
Ένας μικρός, σταθερός αποχαιρετισμός
Η πρότασή της είναι απλή: ένας σύντομος και σταθερός αποχαιρετισμός.
Μια αγκαλιά, μια φράση που θα λέτε κάθε πρωί, ένα φιλί και ένα χαμόγελο πριν φύγεις. Μια μικρή «τελετουργία» που επαναλαμβάνεται και δίνει στο παιδί την αίσθηση ότι ξέρει τι να περιμένει.
Δεν σημαίνει ότι πρέπει να κρύψεις τα συναισθήματά σου ή να δείξεις απόσταση. Σημαίνει ότι προσφέρεις στο παιδί ένα ξεκάθαρο μήνυμα: «Είσαι ασφαλές. Θα επιστρέψω. Τώρα μπορείς να συνεχίσεις τη μέρα σου».
Όταν ένα παιδί γνωρίζει τι ακολουθεί και βλέπει ότι ο γονιός εμπιστεύεται το σχολείο και τον αποχωρισμό, σταδιακά μπορεί να νιώσει περισσότερη αυτοπεποίθηση.
Γιατί πολλές φορές η ασφάλεια δεν βρίσκεται στις μεγάλες κινήσεις, αλλά σε εκείνα τα μικρά, καθημερινά δευτερόλεπτα που λένε: «Σε αγαπώ, σε εμπιστεύομαι και θα είμαι εδώ όταν γυρίσεις».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
