«Τα κεφάλια μέσα.» «Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του.»
«Αρκετά καλοπεράσατε.» «Καλά… κάτσε να έρθει ο Σεπτέμβρης.» «Τέρμα τώρα οι βόλτες και τα ξενύχτια.»
Μπορεί να τις λέμε χαριτολογώντας. Μπορεί να τις ακούσαμε κι εμείς τόσες φορές ως παιδιά, που έγιναν σχεδόν αυτονόητες.
Όμως, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, μπορεί να παρουσιάζουν την επιστροφή στο σχολείο σαν το τέλος της χαράς και την αρχή της πίεσης.
Μήπως πρέπει να τις σταματήσουμε; Για κάποιους φαίνεται μία ατάκα, ένα πείραγμα ή μία συνήθεια. Όμως, για ένα παιδί, μπορεί να αποτελεί ένα πολύ διαφορετικό μήνυμα.
Όπως εξηγεί η ψυχοπαιδαγωγός, Ευτυχία Βαρσαμή, με τον τρόπο αυτό και χωρίς να το καταλαβαίνουμε χωρίζουμε τη ζωή του παιδιού σε δύο κόσμους: Καλοκαίρι = ελευθερία, παιχνίδι, χαρά και Σχολείο=περιορισμός, πίεση, υποχρέωση.
Και πριν καν χτυπήσει το κουδούνι έχουμε ήδη δώσει στον Σεπτέμβρη αρνητικό πρόσημο.
Οι λέξεις των σημαντικών ενηλίκων δημιουργούν προσδοκίες. Και αυτές επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο ένα παιδί περιμένει, ερμηνεύει και βιώνει μια εμπειρία.
Ο τρόπος που μιλάμε για το σχολείο γίνεται μέρος της σχέσης του παιδιού με αυτό. Όσο πλησιάζει η επιστροφή μπροεί να εμφανιστούν ένταση, γκρίνια, ανησυχία, δυσκολία στον ύπνο και περισσότερη ανάγκη για εγγύτητητα.
Οι μεταβάσεις από μόνες τους απαιτούν προσαρμογή. Κι εδώ υπάρχει μία σημαντική διαφορά: άλλο προετοιμάζω, άλλο προειδοποιώ.
Προβλεψιμότητα: «σιγά σιγά θα αρχίσουμε να κοιμόμαστε νωρίτερα»
Απειλή: «Κάτσε να ανοίξουν τα σχολεία και θα δεις, κομμένα τα ξενύχτια».
Ούτε φυσικά χρειάζεται να περάσουμε στο άλλο άκρο: «Θα είναι τέλεια», «Θα περάσεις υπέροχα»,«Δεν υπάρχει λόγος να αγχώνεσαι».
Δεν χρειάζεται να αποφασίσουμε εμείς πώς πρέπει να νιώθει το παιδί.
Ο Σεπτέμβρης δεν χρειάζεται να έρχεται με «τα κεφάλια μέσα». Μπορεί να έρχεται με: «σιγά σιγά επιστρέφουμε. Και θα το βρούμε μαζί».
Ας μην κάνουμε τον Σεπτέμβρη μια μικρή απειλή που πλησιάζει.
Ας κάνουμε την επιστροφή στο σχολείο μια στιγμή όπου όλα τα συναισθήματα είναι καλοδεχούμενα.
Γιατί το παιδί δεν χρειάζεται να ξεκινήσει τη χρονιά χωρίς φόβο ή άγχος.
Χρειάζεται να ξέρει ότι δεν θα είναι μόνο του μέσα σε αυτά.
