Δεν είναι λίγες οι φορές που οι γονείς ανακουφίζονται όταν βλέπουν το παιδί τους να ξεπερνά μια ίωση.
Ωστόσο, πολλές φορές διαπιστώνουν ότι ένα σύμπτωμα επιμένει: ο βήχας. Παρότι η μύτη έχει καθαρίσει, ο πυρετός έχει πέσει και η διάθεση έχει επανέλθει, ο επίμονος βήχας μπορεί να προκαλέσει ανησυχία και απορίες.
Είναι φυσιολογικό; Χρειάζεται θεραπεία; Και κυρίως, πότε πρέπει να μας προβληματίσει; Η απάντηση, στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι πιο απλή απ’ όσο φαντάζεστε.
Όπως εξηγεί η παιδίατρος, Αλεξάνδρα Κοσμαρίκου, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων πρόκειται για τον μεταλοιμώδη βήχα, δηλαδή τον βήχα που παραμένει και μετά την οξεία φάση της ίωσης. Συνήθως είναι ήπιας έντασης και δεν παρεμβαίνει έντονα στην καθημερινότητα του παιδιού.
Μπορεί να κρατήσει μέρες ή και βδομάδες μετά την οξεία φάση και υποχωρεί αυτόματα, χωρίς να χρειάζεται το παιδί να κάνει εισπνοές ή να του χορηγήσετε κάποια άλλη εξειδικευμένη φαρμακευτική αγωγή.
Το παιδί θα μπορούσε να επιστρέψει στο σχολείο του χωρίς πρόβλημα, (αφού πρώτα πάρετε το «οκ» από τον παιδίατρό του), από τη στιγμή που δεν μεταδίδει πλέον τη νόσο.
Συνήθως τα παιδιά με «πεσμένο» ανοσοποιητικό εμφανίζουν συμπτώματα κάποιας διαφορετικής ίωσης πριν ο βήχας υποχωρήσει ολοκληρωτικά, με αποτέλεσμα να αρρωσταίνουν απανωτά, κυρίως με βήχα που παρουσιάζει υφέσεις και εξάρσεις χωρίς ουσιαστικά να εξαφανίζεται.
Η μόνη λύση στην περίπτωση αυτή είναι η ενδυνάμωση του παιδικού οργανισμού, κάτι που μπορεί να επιτευχθεί μέσω της ομοιοπαθητικής, ώστε να αποφευχθεί η επιβαρυντική λήψη φαρμάκων.
