Αν το έχεις νιώσει, δεν είσαι μόνη.
Είναι αυτά τα 5–10 λεπτά που δεν ξέρεις τι να κάνεις. Δοκιμάζεις τα πάντα και τίποτα δεν φαίνεται να λειτουργεί.
Και εκεί… αρχίζεις να αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου. Όχι, δεν είναι όλη η ημέρα δύσκολη. Είναι εκείνες οι λίγες στιγμές. Αλλά, σε εξαντλούν.
Όταν κλαίει και δεν ξέρεις γιατί
Έφαγε, κοιμήθηκε, το έχεις αγκαλιά. Κι όμως συνεχίζει.
Όταν προσπαθείς να το κοιμήσεις
Κλείνει τα μάτια και ξαναξυπνάει. Ξανά και ξανά.
Όταν νομίζεις, ότι πεινάει, αλλά δεν είναι αυτό
Και δοκιμάζεις τα πάντα χωρίς αποτέλεσμα.
Μήπως κάνω κάτι λάθος;
Κι εκεί αρχίζει η σκέψη: Κάνω κάτι λάθος; Η αλήθεια είναι, ότι δεν κάνεις κάτι λάθος. Υπάρχουν στιγμές, που απλά είναι δύσκολες.
Αυτό που βοηθά είναι μία ανάσα, λίγη βοήθεια και η σκέψη, ότι όλο αυτό είναι μία φάση και περνάει.
Και μετά ξαφνικά ηρεμεί. Είναι αυτή η στιγμή που ξεχνάς πόσο δύσκολο ήταν πριν από λίγο.
