Τα σχόλια και η συζήτηση γύρω από το πόσα κιλά πήρες ή έχασες στην εγκυμοσύνη καλά κρατούν.
Και σίγουρα δεν είνα ό,τι πιο διακριτικό έχεις ακούσει. Ενδεχομένως μάλιστα, να σου έχουν πει, ότι έχις πάρει πολλά κιλά ή πολύ λίγα, η κοιλιά σου μοιάζει μεμπάλα του μπάσκετ κάτω από το μπλουζάκι σου και γενικά το μακρύ και το κοντό του καθενός.
Δεν είσαι μόνη. Μία νέα μαμά περιέγραψε τα δικά της βιώματα μετά τον τοκετό και αποκάλυψε πέντε απλά πράγματα που τη βοήθησαν να ξανανιώσει.
«Ακόμη και πριν φτάσω στο δεύτερο τρίμηνο μού πετάγονταν στο Instagram διαφημίσεις γκουρού της γυμναστικής που θα με βοηθούσαν να χάσω τα κιλά της εγκυμοσύνης. Από την άλλη το TikTok έδειχνε προτεινόμενα βίντεο όπως “γρήγορη απώλεια κιλών μετά την εγκυμοσύνη”. Δεν είχα πλάνο να χάσω τα κιλά μετά τον τοκετό. Υπάρχει αρκετή πίεση στις νέες μαμάδες και δεν ήθελα να προσθέσω λίγη ακόμα. Είχα αποφασίσει να αφήσω το σώμα μου να χάσει ό,τι βάρος χρειαζόταν, χωρίς να αγχωθώ για το πού θα σταματούσε η ζυγαριά.
Αυτό που δεν περίμενα ήταν ότι θα είχα χάσει σε λίγους μήνες τα κιλά και θα κατέληγα και πιο αδύνατη από τότε που έμεινα έγκυος. Δεν ένιωθα και δεν νιώθω τέλεια επειδή έχασα τα κιλά της εγκυμοσύνης (και λίγα παραπάνω). Όμως, γενικότερα δεν νιώθω άσχημα για αυτό. Το σώμα μου έκανε κάτι το εκπληκτικό -μεγάλωσε και γέννησε έναν άνθρωπο. Δεν χρειάζεται να είναι πλέον το ίδιο. Το πλαδαρό δέρμα της κοιλιάς μου δεν έχει σημασία. Το μόνο που χρειάζομαι είναι να είμαι δυνατή για να κουβαλάω το μωρό μου.
Δουλεύω πολύ για την αυτοαποδοχή. Όλα όσα με κάνουν να είμαι χαρούμενη δεν είναι να χωρέσω στα παλιά μου ρούχα ή να αγοράσω μικρότερα νούμερα. Όσα με κάνουν να νιώθω όμορφα είναι αυτά που με κάνουν να νιώθω ο εαυτός μου. Κι αυτές οι πέντε συνήθειες μετά τον τοκετό με βοήθησαν πολύ.
Περιποίηση των μαλλιών
Δεν ένιωσα, ότι έχω χρόνο ή ενέργεια να κάνω μπάνιο, πόσο μάλλον να περιποιούμαι τα σγουρά μαλλιά μου.Εκείνη την περίοδο προτεραιότητα είχαν τα καθιστά μπάνια, το φαγητό, τα σνακ και οι στιγμές που άφηνα το μωρό μου να κοιμάται πάνω μου. Κάθε ντους που κατάφερνα να κάνω ήταν απλώς για να καθαριστώ, τίποτα παραπάνω. Μέσα σε μία εβδομάδα μαλλιά μου είχαν χάσει τη ζωντάνια τους. Είχαν γίνει άτονα, χωρίς όγκο, φριζάριζαν και οι φυσικές μου μπούκλες είχαν σχεδόν εξαφανιστεί. Κάθε φορά που κοιταζόμουν στον καθρέφτη, έβλεπα μια εικόνα που μου θύμιζε πόσο κουρασμένη ένιωθα.
Σχεδόν δύο μήνες μετά τον τοκετό ξεσκόνισα τα προϊόντα περιποίησης των μαλλιών μου και ξεκίνησα να πιέζω απαλά τις μπούκλες μου με τα χέρια μέσα στο ντους, για να τους δώσω ξανά σχήμα. Αυτά τα επιπλέον 5-10 λεπτά που αφιέρωνα στον εαυτό μου για τα μαλλιά μου με έκανε να αισθάνομαι όμορφα. Έβαζα τον εαυτό μου σε προτεραιότητα. Όταν κοίταζα τον εαυτό μου στον καθρέφτη και έβλεπα τις μπούκλες μου να είναι ξανά «δαχτυλίδια», ένιωθα ότι έχω επιστρέψει στο σώμα μου.
Ομάδες νέων μαμάδων
Πριν συμπληρώσω τρεις εβδομάδες ως λεχώνα, βρήκα ένα γκρουπ νέων μαμάδων που συναντιόμασταν σε έναν χώρο κοντά στην περιοχή μου μία φορά την εβδομάδα. Μιλούσαμε για τα μωρά μας, τα σώματά μας και ανταλλάσσαμε βιώματα και απόψεις. Το να περιβάλλεσαι από άλλες γυναίκες που δίνουν τον δικό τους αγώνα και ανακαλύπτουν τη μητρότητα, όπως εγώ, με βοήθσε να εστιάσω σε αυτό που είχε σημασία: την ανάρρωσή μου και το μωρό μου. Δεν μιλούσαμε ποτέ για κιλά και τρόπους να τα χάσουμε.Επαινούσαμε η μία την άλλη και πάντα από κάθε συνάντηση έφευγα με ένα όμορφο συναίσθημα για το πώς φροντίζω το μωρό μου.
Βόλτες για περπάτημα
Πιστεύω πως είναι σημαντικό οι νέες μαμάδες να βρίσκουν αυτό που τις κάνει να νιώθουν καλά, τόσο ψυχικά όσο και σωματικά. Μπορείς να πάρεις ιδέες από άλλους ανθρώπους, όμως κανείς δεν μπορεί να σου πει με βεβαιότητα τι θα ευχαριστήσει το δικό σου σώμα και το δικό σου μυαλό.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα: πολλές μαμάδες μου είχαν πει να βγαίνω καθημερινά για περπάτημα, γιατί θα με βοηθούσε να καθαρίσει το μυαλό μου και να αναρρώσει το σώμα μου.
Για μένα, όμως, αυτό δεν ίσχυε. Οι βόλτες με εξαντλούσαν και έκαναν το σώμα μου να πονά. Με τον καιρό, οι πληγές μου άρχισαν να επουλώνονται και η ενέργειά μου επέστρεφε σιγά σιγά. Άρχισα να περπατώ στο πάρκο έξω από το διαμέρισμά μου. Ντυνόμουν καλά, έβαζα το μωρό στο καρότσι, τηλεφωνούσα σε κάποιον συγγενή ή φίλη και περπατούσα σχεδόν μηχανικά.
Το πάρκο είχε μια μικρή κυκλική διαδρομή. Μπορούσα να κάνω έναν γύρο ή δέκα, ανάλογα με το πώς ένιωθα εκείνη τη μέρα, και να σταματήσω σε κάποιο παγκάκι όταν το σώμα μου χρειαζόταν ξεκούραση. Ακόμη κι αν κατάφερνα να κάνω μόνο έναν γύρο στο πάρκο, η κίνηση έκανε το σώμα μου να νιώθει καλύτερα.
Μικρές έξοδοι
Ένα μήνα μετά τον τοκετό άρχισα να βγαίνω λίγο έξω. Με τον σύζυγό μου είχαμε βγει μία βόλτα και το μωρό έκλαιγε σε όλο τον δρόμο. Βγήκα με τη μαμά μου για φαγητό και κατά τη διάρκεια αλλαγής πάνας έκανε τσίσα στον τοίχο και άφησε λίγα κακά στο πάτωμα. Πήγα για ψώνια και το μωρό κοιμήθηκε στο μάρσιπο, αφού έκλαιγε για περίπου μισή ώρα. Ξεκάθαρα, δεν πήγε τίποτα καλά σε αυτές τις εξόδους. Όμως, ο στόχος μου δεν ήταν να κάνω την τέλεια βόλτα. Ο στόχος ήταν απλά να βγω έξω από το σπίτι. Το να κάνω πράγματα με το μωρό, τα οποία συνήθιζα να κάνω μόνη, μου ανέβασε την αυτοπεποίθηση, ένιωσα ικανή. Με βοήθησε να συνειδητοποιήσω, ότι δεν χρειάζεται να αισθάνομαι ότι είμαι σε ένα χάος πάντα και δεν τα καταφέρνω. Μπορώ να βγω ξανά στον κόσμο.
Ένα τριήμερο μακριά από το σπίτι
Όταν ο γιος μου έγινε τεσσάρων μηνών, πήγα ένα σαββατοκύριακο εκδρομή με φίλες μου. Φυσικά και μου έλειψε το μωρό μου πολύ. Δεν είχαμε χωριστεί για πάνω από δύο ώρες από τότε που γεννήθηκε. Αλλά για πολλούς μήνες ο εαυτός μου είχε μπει σε δεύτερο πλάνο. Το να κάνω ό,τι θέλω ελεύθερη για ένα ολόλκληρο τριήμερο για μένα ήταν κάτι το εκπληκτικό.
Ο γιος μου δεν θα θυμάται ποτέ αυτές τις μέρες που έλειπα. Κι εγώ από την πλευρά μου δεν θα ξεχάσω τα γέλια και τις κουβέντες με τις φίλες μου εκείνο το τριήμερο. Ανανεώθηκα, ένιωσα τέλεια, ένιωσα ο εαυτός μου»
