bt_bb_section_bottom_section_coverage_image

Γιατί το παιδί αρνείται να δοκιμάσει νέες τροφές και πώς να το αντιμετωπίσετε

Πολλοί γονείς έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με την άρνηση του παιδιού τους να δοκιμάσει ένα καινούριο φαγητό.

Αυτό που πολλοί δεν γνωρίζουν είναι ότι η συμπεριφορά αυτή έχει επιστημονική ονομασία και αποτελεί μια συνηθισμένη φάση της παιδικής ανάπτυξης.

Παιδιά που μέχρι πρόσφατα δοκίμαζαν με ευχαρίστηση διαφορετικές τροφές, ξαφνικά αρνούνται πεισματικά να βάλουν στο στόμα τους κάτι καινούριο. Μερικές φορές, μάλιστα, σταματούν να τρώνε ακόμη και φαγητά που παλαιότερα απολάμβαναν.

Η παιδική νεοφοβία είναι μια φυσιολογική εξελικτική διαδικασία που παρατηρείται, σε διαφορετικό βαθμό, και σε αρκετά θηλαστικά. Εμφανίζεται συνήθως μετά τον πρώτο χρόνο ζωής και κορυφώνεται μεταξύ 2 και 6 ετών. Συνδέεται με την περίοδο κατά την οποία το παιδί αρχίζει να αποκτά μεγαλύτερη ανεξαρτησία και να διεκδικεί τον έλεγχο των επιλογών του, ακόμη και στο φαγητό.

Οι τροφές που συχνότερα προκαλούν αρνητικές αντιδράσεις είναι τα φρούτα, τα λαχανικά, τα τρόφιμα με πικρή ή ξινή γεύση, το ψάρι και ορισμένα είδη κρέατος. Αντίθετα, τα παιδιά μπορεί να συνεχίζουν να καταναλώνουν χωρίς δυσκολία αμυλούχες ή γλυκές τροφές. Σε αυτό το σημείο, πολλοί γονείς απογοητεύονται και προσπαθούν να πιέσουν το παιδί να φάει.

Ωστόσο, δεν εμφανίζουν όλα τα παιδιά νεοφοβικές τάσεις στον ίδιο βαθμό. Η προσωπικότητα και η ιδιοσυγκρασία τους φαίνεται να παίζουν σημαντικό ρόλο. Παιδιά που είναι πιο διστακτικά απέναντι σε νέες εμπειρίες ή παρουσιάζουν αυξημένο άγχος μπορεί να δυσκολεύονται περισσότερο να δοκιμάσουν άγνωστες γεύσεις.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και μετά την ηλικία των 4 ετών, τα παιδιά συνδέουν τις καινούριες τροφές με αισθήματα αποστροφής, ιδιαίτερα όταν πιστεύουν ότι έχουν πικρή ή δυσάρεστη γεύση.

Αξίζει να διευκρινίσουμε ότι ο όρος νεοφοβία αφορά τον φόβο ή τη διστακτικότητα απέναντι στη δοκιμή μιας άγνωστης τροφής. Όταν το παιδί αποφασίσει να τη δοκιμάσει, έχει ξεπεράσει το συγκεκριμένο εμπόδιο, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι θα του αρέσει ή ότι θα θελήσει να την καταναλώσει ξανά.

Πώς μπορείτε να αντιμετωπίσετε αυτή τη φάση;

Η απάντηση είναι απλή: με υπομονή και ψυχραιμία. Πρόκειται για μια κατάσταση που στις περισσότερες περιπτώσεις υποχωρεί σταδιακά καθώς το παιδί μεγαλώνει, συχνά μεταξύ 5 και 8 ετών.

Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένοι τρόποι που μπορούν να βοηθήσουν το παιδί να εξοικειωθεί με νέες γεύσεις, χωρίς πίεση.

Η επανάληψη βοηθά

Η επανειλημμένη έκθεση σε μια καινούρια τροφή μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην αποδοχή της. Χρειάζεται υπομονή, καθώς ένα παιδί μπορεί να χρειαστεί να δει μια τροφή πολλές φορές, ακόμη και περισσότερες από δέκα, προτού αποφασίσει να τη δοκιμάσει.

Προσφέροντας τακτικά ένα τρόφιμο, ακόμη κι αν το παιδί δεν το φάει, του δίνουμε την ευκαιρία να εξοικειωθεί με την εμφάνιση και τη μυρωδιά του. Σταδιακά, παύει να του φαίνεται τόσο άγνωστο.

Μπορούμε επίσης να τοποθετούμε φρούτα και λαχανικά σε εμφανή και εύκολα προσβάσιμα σημεία, ανάλογα με την ηλικία του παιδιού και με την απαραίτητη επίβλεψη, ώστε να έχει την ευκαιρία να τα παρατηρήσει και να τα εξερευνήσει.

 Εισάγετε τις νέες τροφές με τον σωστό τρόπο

Όταν μια καινούρια τροφή προσφέρεται σε μικρή ποσότητα, μαζί με ένα φαγητό που το παιδί ήδη γνωρίζει και αγαπά, είναι πιθανότερο να αισθανθεί άνετα να τη δοκιμάσει.

Αποφεύγουμε, λοιπόν, τις μεγάλες μερίδες και προτιμούμε να παρουσιάζουμε το νέο τρόφιμο ως μέρος ενός οικείου γεύματος, χωρίς να απαιτούμε από το παιδί να το καταναλώσει.

Είναι επίσης σημαντικό η πρώτη επαφή με μια τροφή να είναι όσο γίνεται πιο ευχάριστη. Μια αρνητική εμπειρία, όπως ένα κόκαλο σε ένα κομμάτι ψαριού, μπορεί να προκαλέσει φόβο ή αποστροφή που θα διατηρηθεί για αρκετό καιρό.

 Δώστε επιλογές αντί να κάνετε ερωτήσεις

Όταν προσφέρουμε στο παιδί τη δυνατότητα να επιλέξει ανάμεσα σε δύο τροφές, το βοηθάμε να αισθανθεί ότι συμμετέχει ενεργά στην απόφαση για το φαγητό του.

Για παράδειγμα, αντί να ρωτήσουμε «Θέλεις να σου κόψω ένα μήλο;», μπορούμε να πούμε «Θα προτιμούσες μήλο ή αχλάδι;».

Με αυτόν τον τρόπο ενισχύουμε την αυτονομία του, χωρίς να μετατρέπουμε το γεύμα σε πεδίο αντιπαράθεσης. Φυσικά, σεβόμαστε και την περίπτωση που δεν θέλει κανένα από τα δύο.

Επιβραβεύστε την προσπάθεια

Η χρήση ανταμοιβών στο φαγητό είναι ένα θέμα που χρειάζεται προσοχή.

Για παράδειγμα, η υπόσχεση «Αν φας τις φακές σου, θα σου δώσω σοκολάτα» μπορεί να κάνει το παιδί να θεωρήσει τη σοκολάτα ως το πραγματικά επιθυμητό τρόφιμο και τις φακές ως κάτι δυσάρεστο που πρέπει να υπομείνει.

Αντίθετα, η θετική ενθάρρυνση, όπως ένα «Μπράβο που δοκίμασες κάτι καινούριο», μπορεί να βοηθήσει το παιδί να αισθανθεί μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

Η επιβράβευση καλό είναι να αφορά την προσπάθεια και την περιέργεια του παιδιού και όχι την υποχρέωση να αδειάσει το πιάτο του.

 Δώστε το καλό παράδειγμα

Τα παιδιά μαθαίνουν σε μεγάλο βαθμό μέσα από τη μίμηση. Παρατηρούν τις συνήθειες των γονιών και των μεγαλύτερων παιδιών και συχνά θέλουν να κάνουν ό,τι βλέπουν γύρω τους.

Όταν, λοιπόν, βλέπουν τους υπόλοιπους στο σπίτι να απολαμβάνουν φρούτα, λαχανικά, όσπρια και διαφορετικά φαγητά, είναι πιο πιθανό να δείξουν ενδιαφέρον και τα ίδια.

Το σημαντικό είναι να υπάρχει μια φυσική και θετική στάση απέναντι στο φαγητό, χωρίς σχόλια ή πιέσεις για το τι πρέπει να καταναλώσει το παιδί.

Βάλτε φαντασία στο καθημερινό τραπέζι

Η παρουσίαση του φαγητού μπορεί να κάνει τη διαδικασία πιο ευχάριστη. Ένα πιάτο με όμορφα χρώματα, διαφορετικά σχήματα ή μια παιχνιδιάρικη διάθεση μπορεί να τραβήξει το ενδιαφέρον του παιδιού.

Εξίσου βοηθητική είναι και η συμμετοχή του στην προετοιμασία του γεύματος. Αφήστε το, ανάλογα με την ηλικία του, να πλύνει λαχανικά, να ανακατέψει υλικά ή να βοηθήσει στο στρώσιμο του τραπεζιού.

Παράλληλα, ένα ήρεμο περιβάλλον, χωρίς φωνές και οθόνες, και η δυνατότητα να τρώει όλη η οικογένεια μαζί μπορούν να δημιουργήσουν θετικές εμπειρίες γύρω από το φαγητό.

Διατηρήστε την ψυχραιμία σας

Ίσως η σημαντικότερη συμβουλή είναι να μην αφήσετε το άγχος να κυριαρχήσει την ώρα του φαγητού.

Η πίεση, οι συνεχείς παρατηρήσεις και ο εξαναγκασμός μπορεί να έχουν τα αντίθετα αποτελέσματα, κάνοντας το παιδί ακόμη πιο αρνητικό απέναντι στις νέες τροφές.

Τα παιδιά αντιλαμβάνονται τις αντιδράσεις των ενηλίκων και μπορούν να συνδέσουν το φαγητό με την ένταση που δημιουργείται γύρω από αυτό. Για παράδειγμα, αν κάθε φορά που αρνούνται ένα φρούτο ακολουθεί μια μεγάλη συζήτηση ή αντιπαράθεση, η ώρα του φαγητού μπορεί σταδιακά να μετατραπεί σε πηγή άγχους.

Γι’ αυτό, προσπαθήστε να διατηρείτε μια ήρεμη στάση, να προσφέρετε ποικιλία και να αφήνετε στο παιδί τον χρόνο που χρειάζεται.

Με υπομονή, συνέπεια και χωρίς πίεση, τα περισσότερα παιδιά καταφέρνουν σταδιακά να εξοικειωθούν με περισσότερες γεύσεις και τροφές. Αν, ωστόσο, η άρνηση είναι έντονη, περιορίζει σημαντικά τη διατροφή του παιδιού ή επηρεάζει την ανάπτυξή του.

Facebook Share  X Share  Στείλε με email  Print