Ένα τατουάζ μπορεί να έχει ιδιαίτερη συναισθηματική αξία.
Για μια μητέρα από τον Καναδά, όμως, έγινε κάτι πολύ περισσότερο: ένα ακόμη μέσο επικοινωνίας με τον 11χρονο γιο της.
Η Jessica Fletcher είναι μητέρα του Hunter, ενός αυτιστικού, μη λεκτικού παιδιού που επικοινωνεί με διαφορετικούς τρόπους. Στην καθημερινότητά του χρησιμοποιεί ηλεκτρονικές συσκευές, χειρονομίες και στοιχεία νοηματικής, ανάλογα με το περιβάλλον και τις ανάγκες της στιγμής.
Η μητέρα του ήθελε να υπάρχει μία επιπλέον επιλογή για εκείνες τις φορές που το τάμπλετ ή το κινητό του δεν θα ήταν διαθέσιμο. Έτσι αποφάσισε να μετατρέψει το ίδιο της το χέρι σε ένα μόνιμο «εργαλείο» επικοινωνίας.
Στο χέρι της έκανε τατουάζ ένα μικρό πληκτρολόγιο με γράμματα, πάνω στο οποίο ο Hunter μπορεί να δείχνει διαδοχικά τους χαρακτήρες που χρειάζεται για να σχηματίσει αυτό που θέλει να πει.
Όλα ξεκίνησαν από ένα τάμπλετ χωρίς μπαταρία
Η ιδέα δεν προέκυψε τυχαία.
Κατά τη διάρκεια μιας οικογενειακής εξόδου για φαγητό, το τάμπλετ του Hunter έμεινε από μπαταρία. Η μητέρα του έπρεπε να βρει γρήγορα έναν εναλλακτικό τρόπο για να καταλάβει τι ήθελε να παραγγείλει.
Αρχικά έγραψε το αλφάβητο σε ένα κομμάτι χαρτί και του το έδωσε. Ο Hunter, ωστόσο, της έδειξε μόνος του τι ήταν πιο λειτουργικό για εκείνον.
Γύρισε το χαρτί από την άλλη πλευρά και έγραψε τα γράμματα με τη διάταξη που είχε συνηθίσει να βλέπει σε ένα πληκτρολόγιο. Στη συνέχεια άρχισε να δείχνει τα γράμματα ένα ένα, σχηματίζοντας το μήνυμά του.
Για τη μητέρα του, εκείνη η στιγμή ήταν αρκετή για να γεννηθεί η ιδέα.
Αν ο γιος της μπορούσε να χρησιμοποιήσει ένα πληκτρολόγιο για να επικοινωνήσει, γιατί να μην υπάρχει ένα που δεν θα μπορούσε ποτέ να ξεχαστεί στο σπίτι ή να μείνει από μπαταρία;
Ένα «πληκτρολόγιο» που θα βρίσκεται πάντα εκεί
Η Fletcher γνωρίζει ότι ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνεί ο Hunter μπορεί να συνεχίσει να εξελίσσεται καθώς μεγαλώνει. Αυτό που θεωρεί σημαντικό είναι να έχει στη διάθεσή του όσο το δυνατόν περισσότερους τρόπους για να εκφράζει όσα θέλει.
Οι ηλεκτρονικές συσκευές είναι εξαιρετικά χρήσιμες, όμως δεν είναι πάντα διαθέσιμες. Μπορεί να τελειώσει η μπαταρία τους, να ξεχαστούν ή απλώς να μην είναι πρακτικό να χρησιμοποιηθούν σε μια συγκεκριμένη περίσταση.
Η οικογένεια έχει αξιοποιήσει και μεθόδους Επαυξητικής και Εναλλακτικής Επικοινωνίας (AAC), οι οποίες έχουν σχεδιαστεί για ανθρώπους που δεν χρησιμοποιούν την προφορική ομιλία ή χρειάζονται πρόσθετη υποστήριξη για να επικοινωνήσουν.
Το τατουάζ δεν αντικαθιστά αυτά τα εργαλεία. Είναι απλώς μία ακόμη επιλογή — και μάλιστα μία επιλογή που η μητέρα του θα έχει κυριολεκτικά πάντα πάνω της.
Το μήνυμα πίσω από την ιστορία που έγινε viral
Όταν η Fletcher μοιράστηκε την ιστορία της στα social media, η πρωτότυπη ιδέα της συγκέντρωσε μεγάλο ενδιαφέρον.
Πίσω από το viral βίντεο, όμως, υπάρχει ένα πολύ πιο ουσιαστικό μήνυμα: το γεγονός ότι ένα παιδί δεν χρησιμοποιεί προφορικό λόγο δεν σημαίνει ότι δεν έχει πράγματα να πει.
Η επικοινωνία δεν περιορίζεται στη φωνή. Μπορεί να γίνει με εικόνες, γράμματα, χειρονομίες, συσκευές, νοηματική ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο λειτουργεί καλύτερα για τον κάθε άνθρωπο.
Για τον Hunter, ένα μικρό πληκτρολόγιο έγινε ακόμη μία γέφυρα προς τον κόσμο γύρω του.
Και η μητέρα του φρόντισε αυτή η γέφυρα να βρίσκεται πάντα δίπλα του χαραγμένη στο ίδιο της το χέρι.
