Πριν από λίγες ημέρες εμφανίστηκε στα social media μία πρόσκληση σε παιδικό πάρτι που έγινε viral.
Την πρόσκληση δημοσίευσε η ψυχολόγος Δρ. Λίζα Βάρβογλη, η οποία και την έλαβε από την μητέρα του παιδιού, η οποία πριν από το πάρτι, έστειλε στους καλεσμένους συγκεκριμένες οδηγίες
Μεταξύ άλλων, ζητούσε να μην έρθουν αδελφάκια, τα δώρα να επιλεγούν αποκλειστικά από μια προκαθορισμένη λίστα και τα παιδιά να φορούν αποχρώσεις του μπλε. Μάλιστα, οι γονείς έπρεπε να στείλουν εκ των προτέρων φωτογραφία με τα ρούχα που θα επέλεγαν για τα παιδιά τους, να τους μάθουν καλά το τραγούδι για να υπάρχει συγχρονισμός για το βίντεο, ενώ οι μητέρες καλούνταν να αποφύγουν τα ψηλοτάκουνα, ώστε να μην προκαλέσουν φθορές στο γκαζόν.
Αφότου έγινε ένας μικρός χαμός με την πρόσκληση και η ανάρτηση έλαβε χιλιάδες σχόλια, η ψυχολόγος αποκάλυψε πως η πρόσκληση ήταν πέρα για πέρα αληθινή, διευκρινίζοντας ότι την είχε λάβει τον καιρό που ζούσε στη Βοστώνη, είχε αλλάξει όμως το όνομα και ορισμένες λεπτομέρειες.
Όπως αποκάλυψε, μάλιστα, η ίδια πήγε τελικά στο πάρτι μαζί με τα παιδιά της, καθώς ήταν φίλοι με το παιδί που είχε γενέθλια αλλά κι από …επιστημονική περιέργει).
Λίγες μέρες μετά επανήλθε με μερικές συμβουλές που θα έδινε στην εν λόγω μητέρα, ως επαγγελματίας.
Ειδικότερα, η κ.Βάρβογλη ανέφερε:
Αν η μαμά ήταν θεραπευόμενή μου, τι θα της έλεγα;
«Θα ξεκινούσα με περιέργεια: «Βλέπω ότι έχεις σκεφτεί κάθε λεπτομέρεια. Τι φοβάσαι ότι θα συμβεί αν κάτι δεν γίνει όπως το έχεις σχεδιάσει;»
Η απάντησή της θα είχε μεγαλύτερη σημασία από το ίδιο το μήνυμα. Μπορεί να αισθάνεται εξαντλημένη, να δυσκολεύεται με τα απρόοπτα ή να νιώθει ότι το πάρτι αποτελεί μια εξέταση της επάρκειάς της ως μητέρας. Δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε χωρίς να την ακούσουμε.
Ύστερα θα τη βοηθούσα να ξεχωρίσει τις πρακτικές ανάγκες από τις απαιτήσεις που περιορίζουν τους άλλους. Η ενημέρωση για αλλεργίες και ο αριθμός των καλεσμένων εξυπηρετούν τη διοργάνωση. Ηέγκριση των ρούχων και η πρόβα του τραγουδιού για το βίντεο εξυπηρετούν κυρίως μια προκαθορισμένη εικόνα.
Θα τη ρωτούσα: «Τι θα ήθελες να θυμάται το παιδί σου από αυτή τη μέρα; Και ποιες από αυτές τις οδηγίες βοηθούν να δημιουργηθεί αυτή η ανάμνηση;»
2. Τι εκφράζει η ανάγκη ελέγχου αυτής της μαμάς;
Φυσικά ένα μήνυμα δεν αρκεί για να συμπεράνουμε τι συμβαίνει στη συγκεκριμένη μητέρα. Αλλά παρατηρούμε κάποια μοτίβα:
Ο έλεγχος συχνά λειτουργεί ως τρόπος διαχείρισης της αβεβαιότητας: «Αν τα προβλέψω όλα, θα μπορέσω να ηρεμήσω». Η ΤΕΛΕΙΟΜΑΝΙΑ μπορεί να προσθέτει την αίσθηση ότι «αν κάτι πάει στραβά, θα εκτεθώ ή θα φανώ ανεπαρκής». Έτσι, ένα παιδικό πάρτι μπορεί να μετατραπεί σε προσωπικό τεστ επιτυχίας.
Η σύγχρονη πίεση να προσφέρουμε στα παιδιά την «τέλεια εμπειρία», και να έχουμε τις φωτογραφίες που την αποδεικνύουν, μπορεί να ενισχύει αυτή την τάση. Ωστόσο, χρειάζεται προσοχή στις γενικεύσεις για όλους τους γονείς.
Το κρίσιμο σημείο είναι όταν η ανακούφιση του άγχους του ενηλίκου απαιτεί από όλους τους άλλους να ακολουθούν το σενάριό του. Εκεί χρειάζονται κατανόηση και όρια.
Ο στόχος θα ήταν να μπορεί αυτή η μητέρα να αισθάνεται αρκετά ασφαλής ώστε να αφήνει χώρο για αυθορμητισμό, διαφορετικότητα και μικρές ατέλειες.»
