Σας ζητάει νερό. Μετά γάλα, κάτι να φάει. Μετά ένα ακόμη παραμύθι.
Και λίγο πριν φύγετε από το δωμάτιο ακούγεται ξανά η φωνή του: «μαμά κάτσε λίγο ακόμα».
Κι εσείς αναρωτιέστε γιατί κάθε βράδυ, ο ύπνος μετατρέπεται σε μία ατελείωτη διαδικασία.
Κι αν πίσω από αυτές τις συνεχείς απαιτήσεις κρύβεται άγχος; Για πολλά παιδιά η ώρα του ύπνου είναι μία ιδιαίτερα ευάλωτη στιγμή της ημέρας.
Η ένταση της καθημερινότητας υποχωρεί, τα παιχνίδια σταματούν, τα ερεθίσματα λιγοστεύουν. Και μέσα στην ησυχία μπορεί να εμφανιστούν σκέψεις, φόβοι και ανησυχίες που το παιδί δεν είχε εκφράσει νωρίτερα.
Ένα παιδί μπορεί να ανησυχεί για όσα συνέβησαν στο σχολείο, για μία δυσκολία με τους φίλους του, για έναν αποχωρισμό ή ακόμη και για κάτι που δεν μπορεί να εξηγήσει με λόγια.
Κάποιος φορές, το άγχος δεν εκφράζεται με τη φράση «φοβάμαι» ή «ανησυχώ». Εκφράζεται μέσα από τη συμπεριφορά. Το «θέλω λίγο νερό» μπορεί να είναι μία προσπάθεια να καθυστερήσει μία στιγμή που του προκαλεί ανασφάλεια.
Το «διάβασέ μου ακόμη ένα παραμύθι» μπορεί να είναι ένας τρόπος να παρατείνει την παρουσία σας. Και το «μη φύγεις ακόμη» μπορεί να κρύβει τη δυσκολία του να μείνει μόνο του με τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Ιδιαίτερα στα παιδά που βιώνουν άγχος αποχωρισμού, η ώρα του ύπνου μπορεί να ενεργοποιεί την ανάγκη για εγγύητητα, επιβίωση και ασφάλεια.
Αυτό που μοιάζει με αναβλητικότητα, κάποιες φορές είναι μά πρσοπάθεια διαχείρισης άγχους. Φυσικά, δεν σημαίνει, ότι κάθε παιδί που καθυστερί να κοιμηθεί βιώνει άγχος. Η συμπεριφορά αυτή προεί να σχετίζεται με τις συνήθειες του ύπνου, υπερένταση, τις ανάγκες του παιδιού ή τα όρια της βραδινής ρουτίνας.
Όταν, όμως, η δυσκολία επαναλμβάνεται και συνοδεύεται από έντονους φόβους, συνεχή ανάγκη επιβεβαίωσς σωματικές ενοχλήσεις κατά τη διάρκεια της μέρας, αξίζει να διερευνήσουμε τι μπορεί να βιώνει συναισθηματικά το παιδί.
Χρειάζεται να αναγνωρίσουμε το συναίσθημα πίσω από τη συμπεριφορά, να δημιουργήσουμε μία προβλέψιμη ρουτίνα και να προσφέρουμε ασφάλεια με σταθερότητα και τρυφερότητα.
Να του δώσουμε χώρο να μιλήσει για όσα το απασχολούν, ιδανικά και σε στιγμές ηρεμίας μέσα στη μέρα. Να του θυμίσουμε πως μπορεί να νιώθει φόβο ή ανσυχία και ταυτόχρονα να μαθαίνει σταδιακά ότι μπορεί να κοιμηθεί με ασφάλεια.
Γιατί ένα παι΄δι δεν έχει πάντα τις λέξεις για να περιγράψει το άγχος του. μερικές φορές το εκφράζει ζητώντας μας να μείνουμε λίγο ακόμη.
Πηγή: outoftheboxparenting
