Αν ο Δεκμέμβριος είναι μια θολούρα φανταχτερού περιτυλίγματος, ζάχαρης και γλυκών, ο Μάιος είναι το εξουθενωτικό δίδυμο αδελφάκι του.
Είναι γεμάτος εξάντληση, λιγότερη λάμψη και περισσότερο στρές. Και εδώ συναντάμε το λεγόμενο Maycember. Πρόκειται για έναν όρο που περιγράφει τις εξαντλημένες μαμάδες και το χάος καθώς πλησιάζει το τέλος της σχολικής χρονιάς. Ο όγκος των υποχρεώσεων είναι τόσο μεγάλος, που θυμίζει τον τρελό ρυθμό του Δεκεμβρίου. Τι περιλαμβάνει αυτή η χρονική περίοδος; Να σκεφτείς δώρα για τη δασκάλα ή τον δάσκαλο, τελετές λήξης του σχολικού έτους, τελικοί αγώνες πρωταθλημάτων, αποφοιτήσεις.
Ας είμαστ ειλικρινείς: Το Maycember είναι μία στιγμή που εκφράζει μία πολύ βαθιά αλήθεια. Οι μαμάδες δεν χρειάζονται απλά έναν ώμο να ακουμπήσουν, αλλά πραγματική υποστήριξη.Πίσω από κάθε όμορφα τυλιγμένο δώρο για τη δασκάλα ή κάθε σνακ για τη σχολική αθλητική ημέρα που εμφανίζεται ακριβώς στην ώρα του, υπάρχει μια νοητική λίστα που μόνο ένας άνθρωπος κρατά: η μαμά. Εκεί που οι άλλοι βλέπουν ένα γεμάτο πρόγραμμα, εκείνη βλέπει ένα ναρκοπέδιο από ξεχασμένες απαντήσεις συμμετοχής, προθεσμίες για στολές και λίστες αναμονής για κατασκηνώσεις. Είναι το είδος της συναισθηματικής εργασίας που θυμίζει την περίοδο των γιορτών — αλλά χωρίς την κοινωνική αναγνώριση, την εορταστική προσμονή ή έστω κάποια βοήθεια.
Μελέτη του 2019 έδειξ, ότι ακόμη κι αν τα ζευγάρια μοιράζονται τις δουλειές του σπιτιού, οι γυναίκες εξακολουθούν να επωμίζονται το μεγαλύτερο ψυχολογικό βάρος στο παρασκήνιο.
Το αποτέλεσμα; Τον Μάιο δεν είναι απλά εξαντλημένες, αλλά προσπαθούν να διαχειριστούν τη ζωή της οικογένειάς τους, ενώ δουλεύουν, είναι γονείς και σημειώνουν τα ορόσημα των παιδιών.
Το burnout είναι μία μόνιμη κατάσταση
Σύμφωνα με έρευνα του 2024, οι εργαζόμενες γυναίκες στις κατέγραψαν υψηλότερα επίπεδα στρες, εξάντλησης και εντάσεων στη δουλειά. Αυτό που είναι ξεκάθαρο είνα
Αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι το εξής: το πρόβλημα δεν είναι ο κακός προγραμματισμός ή η προσωπική αποτυχία — είναι ένα σύστημα που φορτώνει την πίεση στις μαμάδες, χωρίς να τους παρέχει τη στήριξη που χρειάζονται για να την αντέξουν.
Δεν υπάρχουν θεσμικά αναχώματα. Δεν υπάρχουν ενσωματωμένα «κουμπιά παύσης». Υπάρχουν μόνο περισσότερες απαιτήσεις, στριμωγμένες σε λιγότερο χρόνο, με μεγαλύτερο συναισθηματικό βάρος.
Με λίγα λόγια: αν νιώθεις ότι μετά βίας κρατάς τα πράγματα ενωμένα αυτή την περίοδο, δεν αποτυγχάνεις. Λειτουργείς μέσα σε ένα σύστημα που δεν σχεδιάστηκε έχοντας εσένα κατά νου.
Το παράδοξο της Γιορτής της Μητέρας
Εδώ υπάρχει ένα παράδοξο: Στη μέση όλων αυτών υπάρχει η Γιορτή της Μητέρας. Μια γιορτή που δημιουργήθηκε για να τιμήσει τη φροντίδα συχνά καταλήγει να αναδεικνύει πόσο λίγο την υποστηρίζει πραγματικά η κοινωνία μας.
Για μία μέρα, η κοινωνία αποθεώνει τις μαμάδες με κάρτες και λουλούδια. Τον υπόλοιπο χρόνο; Οι μαμάδες αφήνονται να τα κρατούν όλα ενωμένα μόνες τους, χωρίς τις πολιτικές ή τις υποδομές που θα έκαναν τη φροντίδα πραγματικά βιώσιμη.
Επαναπροσδιορίζοντας τον Μάιο
Αν το Maycember είναι ένας καθρέφτης, τι αντικατοπτρίζει; Η απάντηση είναι μία κοινωνία που ακόμη ζητά από τις μαμάδες να κάνουν θαύματα σε καθημερινή βάση και να τις επικρίνει, όταν δεν έχουν κουράγιο. Αποκαλύπτει μια οικονομία της φροντίδας που στηρίζεται εξ ολοκλήρου στις πλάτες γυναικών από τις οποίες αναμένεται να θυσιάζονται χωρίς καμία αναγνώριση.
Συνεπώς αυτόν τον Μάιο ας ζητήσουμε από τους άνδρες της ζωής μας, τις κοινότητες, τους συμμάχους μας να ξαναγράψουμε το σενάριο.
- Ας αφήσουμε στους μπαμπάδες να φτιάξουν το πλάνο για τα δώρα των δασκάλων χωρίς την συμβολή της μαμάς
- Ας δώσουμε στις μαμάδες ένα διάλειμμα από την τελειότητα
Το Maycember δεν είναι απλώς ένα αστείο όνομα για μια αγχωτική περίοδο. Είναι μια κραυγή βοήθειας από εκατομμύρια μητέρες που έχουν φτάσει στα όριά τους, έχουν εξουθενωθεί και δεν έχουν τίποτα άλλο να δώσουν. Και μέχρι να σταματήσουμε να περιμένουμε πως ένα κερί και μια κάρτα μπορούν να διορθώσουν αυτό που είναι ξεκάθαρα μια δομική κρίση, η εξουθένωση θα συνεχίσει να επιστρέφειμ κάθε Μάιο και κάθε μέρα στο ενδιάμεσο.
Αυτή τη Γιορτή της Μητέρας, μην πείτε απλώς ευχαριστώ. Μοιραστείτε το βάρος. Αλλάξτε τα συστήματα. Και αφήστε τις μαμάδες να ξεκουραστούν.
