Έχει έρθει η ώρα να μάθει το μωρό σας να τρώει μόνο του με το κουτάλι και σας φαίνεται βουνό;
Δεν θέλει κόπο, αλλά τρόπο.
Όπως εξηγεί η διατροφολόγος με ειδίκευση στην παιδική διατροφή, Ειρήνη Καμαρίτη για αρχή, στα μωράκια θέλουμε κουτάλια εύκολα στο πιάσιμο, με χοντρή και κοντή λαβή.
Είναι πιο σταθερά στο μικρό τους χέρι και βοηθούν να φέρουν το κουτάλι στο στόμα χωρίς να χυθεί όλο το φαγητό.
Προτιμήστε σφιχτές υφές με «σώμα», όπως ένα παχύ γιαούρτι ή πουρές μπανάνα αβοκάντο. Οι πολύ ρευστές υφές δυσκολεύουν τα μωρά να κρατήσουν τη μπουκιά, ενώ οι πιο «σφιχτές» βοηθούν να επιτύχουν πιο εύκολα.
Κρατήστε το κουτάλι, δείξτε ότι το χρησιμοποιείτε και αφήστε το μωρό να σας μιμηθεί. Η μίμηση και η διεκδίκηση δουλεύουν για εσάς
Προγεμίστε και αφήστε το
Αυτός είναι ο χρυσός κανόνας.
Ένα προγεμισμένο κουτάλι στο δίσκο, από τη μεριά που το βολεύει καλύτερα, ενισχύει τη συνεργασία και του δίνει αίσθηση ελέγχου.
Αν το μωρό βάζει το κουτάλι στο στόμα και το δαγκώνει, είναι φυσιολογικό, μαθαίνει να ρυθμίζει τη δύναμη του στόματος και τη θέση της γλώσσας. Αν το γυρίζει ανάποδα ή το ρίχνει, μην το διορθώνετε συνέχεια, είναι μέρος της μάθησης.
Ενθαρρύνετε το να γλείφει, να δοκιμάζει, να αγγίζει το φαγητό. Όλα αυτά είναι βήματα προς την ανεξαρτησία και την εξοικείωση με τις υφές.
Εξερευνώ, πιάνω βουτάω
Το προοίμιο του κουταλιού είναι το χέρι. Πρώτα εξερευνώ, πιάνω, βουτάω, και μετά έρχεται το κουτάλι. Αυτή η μετάβαση βοηθά τον συντονισμό ματιού–χεριού και τη στοματική δεξιότητα.
Μην ξεχνάτε: όταν το μωρό κρατά το κουτάλι, νιώθει ότι συμμετέχει στο γεύμα και έχει έλεγχο. Και αυτό τα κρατά πιο δεκτικά, ακόμη και στο τάισμα από εμάς.
Κρατάμε οπτική επαφή, καθόμαστε στο ίδιο ύψος και αφήνουμε τον ρυθμό να τον δίνει εκείνο. Ανεξάρτητο τάισμα με κουτάλι περιμένουμε μετά τους 18 μήνες. Βέβαια κάθε βήμα μετράει και η εξάσκηση μας βοηθάει.
