Στην εποχή της «τέλειας» διαπαιδαγώγησης, οι γονείς γεμίζουν ενοχές, όταν φωνάξουν στο παιδί τους.
«Του έκανα κακό;», «Θα το θυμάται;» είναι φράσεις που θα σκεφτούν στη συνέχεια, όταν έχει καταλαγιάσει ο θυμός.
Όπως επισημαίνει η ψυχολόγος, Φρόσω Φωτεινάκη, η αλήθεια είναι πως το παιδικό τραύμα δεν γεννιέται από κάποιες στιγμές έντασης. Γεννιέται από τη μοναξιά μέσα στην ένταση.
Ένα παιδί δεν τραυματίζεται, επειδή ο γονιός έχασε την ψυχραιμία του, αλλά όταν ο θυμός μένει χωρίς εξήγηση και επανόρθωση.
Τα παιδιά δεν χρειάζονται τέλειους, ρομποτοποιημένους ενήλικες, αλλά ενήλικες που επιστρέφουν, ζητούν συγγνώμη, αναλαμβάνουν ευθύνη και συνεχίζουν να προσπαθούν.
Ενήλικες που λένε: «Συγγνώμη που σου φώναξα», «Ήμουν κουρασμένος και δυσκολεύτηκα», «Δεν έφταιγες εσύ».
Η ασφάλεια δεν είναι να μην φωνάζεις ποτέ. Είναι να ξανασυνδεθείς πάντα.
Όσο πιο σκληροί οι κανόνες, τόσο πιο αβάσταχτη η ενοχή. Θα φωνάξεις κάποιες στιγμές, αναπόφευκτα.
Το παιδί σου θα ξέρει πως μέσα σου υπάρχουν όλα τα συναισθήματα και αυτό που θα κάνει την διαφορά είναι πως θα αναλαμβάνεις την ευθύνη και θα συνεχίζεις να προσπαθείς.
Είσαι εδώ και σε νοιάζει να είσαι δίπλα του και αυτό ήδη λέει πολλά.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Πηγή: outoftheboxparenting
