Τα παιδιά βλέπουν και ακούν -έστω και ακούσια- ειδήσεις για δολοφονίες, γυναικοκτονίες ή γενικότερα βίαια περιστατικά.
Σε μία τέτοια περίπτωση χρειάζεται ειδικός χειρισμός και κατεύθυνση, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, αλλά ασφαλή επεξεργασία των ειδήσεων.
Η ψυχολόγος με ειδίκευση στη διαχείριση του πένθους, Νάνσυ Ψημενάτου, σε μία ιδιαίτερη ανάρτησή της επισημαίνει τρόπους υποστήριξης των παιδιών μετά από έκθεση σε βίαιες ειδήσεις και τραυματικό θάνατο, μία πρωτότυπη εκπαιδευτική προσαρμογή βασισμένη σε διεθνείς οδηγίες.
Σύμφωνα με την κ. Ψημενάτου, όταν ένα παιδί ακούει για δολοφονίες στις ειδήσεις, δεν χρειάζονται «όλα» τα γεγονότα. Χρειάζεται έναν ήρεμο και σταθερό ενήλικα, που να αντέχει να ξεκινήσει τη συζήτηση.
Σε μία τέτοια περίπτωση, ξεκινήστε από αυτό:
- «Τι άκουσες;»
- «Τι κατάλαβες;»
- «Σε τρόμαξε κάτι;»
Μην υποθέτετε, ότι γνωρίζετε τι έχει μείνει στο μυαλό του παιδιού και μην υποθέτετε, ότι «δεν καταλαβαίνει».
Δώστε αλήθεια χωρίς ωμότητα
Σύντομα και καθαρά. Αποφύγετε εικόνες και αναλυτικές περιγραφές. Το ζητούμενο είναι να καταλάβει, αλλά όχι να σοκαριστεί περισσότερο.
Ο ρόλος της ηλικίας
Στα μικρότερα παιδιά λέμε: «Κάποιος έκανε κάτι πολύ κακό και ένας άνθρωπος πέθανε».
Σε μεγαλύτερα παιδιά/εφήβους: «Ναι ήταν μία βίαιη πράξη. Θες να μιλήσουμε για αυτό που σε ανησυχεί;»
Το ερωτηματικά που αγχώνουν
Το παιδί έχει μέσα του ερωτηματικά που το εκθέτουν στο άγχος. «Είμαι ασφαλής;», «Μπορεί να συμβεί σε εμάς;»
Απαντήστε με ειλικρίνεια και σταθερότητα.
Τι βοηθά πραγματικά μετά τη συζήτηση;
- Σταθερό πρόγραμμα
- Σώμα σε ηρεμία
- Παιχνίδι
- Ζωγραφική
- Βόλτα
- Αγκαλιές (αν θέλει)
- Δημιουργία κλίματος, ώστε να επιστρέψει με απορίες.
Πότε να ζητήσετε στήριξη;
Όταν βλέπετε, ότι το παιδί είναι «κολλημένο» στο θέμα, καλό θα ήταν να ζητήσετε τη βοήθεια ενός ειδικού. Ειδικότερα, τα παρακάτω συμπτώματα αξίζουν την προσοχή σας:
- Εφιάλτες
- Έντονος φόβος
- Αποφυγή
- Σωματικά συμπτώματα
- Μεγάλη αλλαγή στη συμπεριφορά
- Επίμονη και συνεχής επαναφορά του θέματος
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
